Doe niet zo raar

Alweer is er een week voorbij. Van het weekend gingen we op pad voor het gebak voor de bruiloft, en daarna even langs mijn schoonouders, die wonen daar dichtbij. Dus al snel ging het gesprek richting zwangerschap. Dus ik vertel dat ik het gewoon heel vervelend vind dat ik nog niet zwanger ben, maar het eigenlijk nog maar de serieuze derde ronde is sinds de curretage. En dat ik dat wel zie, maar dat het gevoelsmatig zo lang duurt, omdat ik vorig jaar april al ben gestopt met de pil en nog steeds geen buik heb. Natuurlijk ben ik 8 weken zwanger geweest, maar toen had ik echt nog geen buik hoor... en daarom VOELT het zo lang.

Waarop manlief zich even uit dat ik niet zo raar moet doen en vergelijkingen maak met mensen die meteen na een miskraam weer zwanger zijn, en dat het helemaal niet lang is en ik daar niet alles aan op moet hangen. PARDON?

Dus ik probeer hem nogmaals uit te leggen dat dat helemaal niet is wat ik bedoel, en vertel hem nogmaals dat ik wel weet dat het nog maar kort is, maar het zo lang VOELT. Waarop hij eigenlijk meteen hetzelfde zegt als daarvoor. Wat een naar mannetje is het toch, thuis praat hij altijd met me mee, en ja het is allemaal zo vervelend en dat vindt hij ook, maar als we dan bij anderen zijn moet ie altijd ff raar doen. Want dan ben ik opeens maar een aansteller en moet ik niet zo zeuren. Nou, wat een lullige actie zeg. Dus ik heb me omgedraaid en gezegd wat ik er van vond. Schoonouders erbij of niet, doe ff normaal zeg. Ga thuis niet doen alsof je het vervelend vindt, en dan bij anderen doen alsof er geen vuiltje aan de lucht is. Ik vond het zo lullig... Toen ik later vroeg waarom hij dat nou deed, kwam er een of ander vaag antwoord dat hij nu bijval kreeg dat het allemaal wel meevalt met niet lukken ofzo. Ik luisterde maar half dus begreep het niet helemaal. Ik moet hem er toch nog eens naar vragen... want het zit me echt niet lekker!!!