Het doet pijn

Hoi dames,


Wil even van me afschrijven, dan maar even in mn eigen blog. Schoonzus is inmiddels een week overtijd (morgen 7 dagen) die gaat over een kleine halve week tot een week testen zei ze. Ze waren in ronde 5 of 6 inmiddels. Dus dat is alsnog best snel. Daar schrok ik al een beetje van, ondanks dat ik het ze van harte gun, en ik er graag nog wel een neefje of nichtje bij wil :)


Ook een stel oude vrienden van ons, hebben een zoontje van net 5 maanden, en die hebben net op facebook gepost dat ze weer in verwachting zijn, nu 8 weken. Eigenlijk zo lang ik zwanger had kunnen wezen als mijn Kleine Ster was blijven zitten.


Werd er net helemaal warm van, daarna het gevoel van intens verdriet, van het gemis, het is geen jaloezie of afgunst, maar 't is puur 't verdriet waarom hun wel, en ik (nog) niet. 


Het doet gewoon heel erg zeer, in mn hoofd en in mn hart. 


Ik weet wel dat ons tijd nog komt, maar voor nu kan ik alleen even stilletjes huilen :'(

2340 x gelezen, 11

reacties (21)


  • LittleDutchFamily

    Ik ken het <3

    Wij zijn nu sinds september 2017 aan het proberen, en vanaf dat we ongeveer een 6-8 maanden bezig waren zonder succes, begon ik me steeds verdrietiger te voelen bij elke aankondiging. In een paar maanden tijd, haalden opeens keiveel mensen in onze omgeving ons in. De 1 nog sneller zwanger dan de ander.

    Heb zelfs een keer tijdens yoga vreselijk zitten huilen, omdat een meisje vertelde spontaan met 1x proberen zwanger te zijn, maar dat ze "ook wel heel relaxed was en dat dat vast de reden was dat het zo snel was gegaan". Ik voelde me toen zo schuldig... naar haar toe dat ik haar goede nieuws overschaduwde met mijn tranen en naar mijn man en mij, omdat ik inmiddels al flink begon te obsederen en het niet los kon laten... Opeens was ik bang dat het daarom niet wilde lukken.

    We weten inmiddels een aantal maanden dat mijn echtgenoot vruchtbaarheidsproblemen heeft en gaan binnenkort starten met IVF/ICSI. Ik merk nu dat ik langzaam weer meer kan genieten van zwangerschappen om me heen en weer wat durf te dromen. Ook hoor ik nu opeens van steeds meer (jonge) stellen, bij wie het zwanger worden niet zomaar gaat/ging, waardoor ik me minder eenzaam voel. Voor deze mensen ben ik extra blij als het lukt <3

    We blijven hopen <3

  • tweede83

    ik herken die pijn en verdriet. En je hoeft dit ook niet te verbergen. Ik heb er mee leren omgaan, waardoor het niet de overhand kreeg en ik toch oprecht blij kon zijn voor een ander stel. Ik hoop dat jij niet al te lang hoeft te wachten. Dikke knuffel

  • Simpsons

    Ik begrijp je helemaal. Na het verlies van Storm en nu nog, kan ik een zwangerschapsaankondiging heel slecht aan. Dat is menselijk hoor. Ik hoop echt dat het voor jullie gauw raak mag zijn. En een blijvertje! Knuff!

  • Mam2017

    Ik snap het heel goed. Heeft hier bijna 5.8 jaar geduurd en ook nog eens 2 vroege miskramen. Wij hebben 2 nichtjes en 3 neefjes gekregen in de tijd dat we zwanger wilde worden. En toen ik zwanger was, was mn schoonzus het ook tegelijk. Dus voelde het voor mij iets minder bijzonder omdat het bij haar allemaal iets zwaarder was.

    Hopelijk mag het snel lukken. En je vergeet het echt niet hoor deze ellende. Maar het verdriet krijgt een plaatsje en tovert zich om naar geluk.

  • MadelieVv

    Ik snap je heel goed. Laat los. Alles heeft zijn tijd. :) Ik heb ook met goede moed een lange periode moeten wachten. Als ie komt ben je alles zo weer vergeten. Probeer alleen daaraan te denken. :)

  • Yune

    Dat probeer ik, maar dat is niet altijd even makkelijk als je nog geen afleiding heb van hobbies of eigen huishouden :) dan ga ik malen in mn hoofd, en dat maakt me vaak onrustig.

  • Lissa

    Die pijn mag er zijn en is heel menselijk. Ik weet hoe die pijn voelt. En het is echt goed om het soms te voelen en te huilen

    Dat is ook een stukje verwerking. De 3e, 4e en 5e zwangerschap was ik zwanger gelijk met iemand uit m'n naaste omgeving. Het zij een collega, vriendin en zelfs m'n eigen zus. Al de drie keren ging het bij mij mis en kon ik wel een paar maand later op kraamvisite. Ik hield me altijd sterk en was goed in maskers. Maar ik heb ook gehuild. Als ik alleen was. Want het gaat niet om het niet een ander het geluk gunnen. Alleen gun jij het jezelf ook. Bij elke zwangerschap aankondiging dacht ik, hun wel .. waarom ik dan niet...? En nu ben ik bijna 14 weken zwanger. Gister nog op controle geweest en het lijkt echt goed te gaan. Iets wat ik dacht dat het niet voor mij was weggelegd. Ik kan het nog steeds niet geloven helemaal. Ik wil er maar mee zeggen dat je verdriet er echt mag zijn. Huilen is goed. Je moet het niet opkroppen. Maar je moet ook hoop blijven houden. Terwijl ik dacht dat onze tijd niet meer zou komen, kwam het toch nog.

  • verrassing2019

    na 9 jaar uiteindelijk besloten voor een kindje en het was meteen raak 1ste ronde 7 weken echo was goed kloppend hartje mooi volgend echo 12 weken daar lag ik dan manlief stond klaar met de mobiel om te filmen want ja we zouden toch nu wel een minimensje zien en de gun keek ons aan van dit ziet er niet goed uit ja dat zag ik natuurlijk ook meteen het was gestopt met 9 weken en ik had niks gemerkt geen bloed kramp niks😢 zelf thuis opgewekt en was het meteen na 7 uur pijn kramp weeen kwijt zooo wat was dat een opluchting ik wil het verwerken en meteen verder proberen 3 maanden verder nog niet raak op vakantie geweest makkelijk gezegd dan gedaan niet mee bezig geweest losgelaten genoten van de vakantie rust wel gezond gegeten doorgegaan met foliumzuur slikken en andere vit zoals visolie, en ja hoor de 5de maand raak en mooie dochter van nu 7jaar inmiddels 3 kids heb ik...

    probeer het los te laten en gezond eten slik foliumzuur ik weet zeker dat je binnenkort zwanger raakt geloof erin😉🍀🍀

  • Ciaobellar

    Pfff zo herkenbaar! Ik heb het precies met mijn eigen schoonzus .. toen ik zwanger was . Week later hoorde ik dat zei ook zwanger is .. verhaal kort te maken zei is nu 36 weken zwanger en ik zit met een overleden kindje in een urn naast mijn bed .. gun het hun ook van harte Maar ja .

    Ik voel het met je mee

  • 12345678

    Poe herkenbaar dat gevoel bij die aankondigingen. Zeker bij iemand van wie de eerste even oud is als die van ons. Zij postte pas dat ze een tweede krijgen en ik voelde echt een steek in mn buik daarbij.

    Ook heel lastig: Het lijkt ook nu onze eerste wat ouder wordt dat het normaal is voor mensen (die je amper kent) om te vragen of er al een tweede komt. Of dat ze vragen of de tweede op de “planning” staat..? Ja dat steekt. Wij zijn inmiddels al 10 maanden bezig voor de tweede, nu in ronde 8. Dit wil je dan eigenlijk in hun gezicht schreeuwen. En: “wat weet jij er nou van?!?!?” Maar in plaats daarvan mompel ik dan maar weer wat, of zeg ik van ‘ neuuhh, nog even niet hoor..” terwijl ik vecht om de tranen binnen te houden van frustratie.

  • Tissie

    Maar waarom zou je niet gewoon zeggen hoe het is? Ik heb er geen geheim van gemaakt dat het niet zo makkelijk gaat hier en dat levert vaak mooie gesprekken op.

    En ik ben nu pril zwanger wat niet te missen is en mensen zijn zo ontzettend blij. Misschien nog wel blijer omdat ze weten hoe gewenst het is en dat we zo lang hebben moeten wachten.

    En ik moet zeggen dat mensen er gewoon niet bij nadenken dat het misschien wel wat moeilijker gaat. Kan je dat iemand kwalijk nemen als ze er nooit mee te maken hebben gehad? Juist daarom vind ik het belangrijk om er open over te zijn, ze doen het niet expres om mij te kwetsen.

  • 12345678

    De mensen die dichtbij me staan weten er wel van, maar een paar via via lallende bierdrink-vrienden hoeven dat van mij niet te weten. Zijn ook geen mensen die dat voor zichzelf kunnen houden, dan weet het hele dorp ervan en het zijn toch niet echt dingen die ik met iedereen wil delen. Sommige zaken zijn gewoon prive en vraag je niet naar! Dus ja of je het ze kwalijk kunt nemen..ik vind het een prive onderwerp en nee ze weten niet hoe het is, maar dan doet het nog wel pijn!

  • lentespring

    Vreselijk en herkenbaar. Leuke profielfoto trouwens!

  • Valerie85

    Snap je gevoel helemaal. Als je iets wilt wat je graag wilt, en het maar niet wil lukken. En elders gaat het bijna aan de " lopende band". het enige wat zo lastig is, is geduld hebben.

  • Lily-anne

    Een goede vriendin van me stopt met haar pil en is gelijk derna zwanger al 2 keer zo... eerste ronde direct raak.. ik deed vandaag men beklag.. ik kreeg als antwoord.. je bent nog 'maar' 4 maand bezig.. je doet alzof het al jaren is.. ja ik wil graag een 2de kindje enja 4 maand duurt lang dan.. iemand die niet weet hoe het voelt elke maand die teleurstelling die kan het niet begrijpen... en al zeker niet als ze dan ale dagen klagen dat ze hun zwangerschap al beu zijn terwijl jij het zo graag wil 🤷‍♀️🤦‍♀️ ik ben graag hier op babybytes omdat ik me hier begrepen voel.. en ik herken wat je zegt.. bij elke zwangerschapsaankondiging steekt het..

  • Suusoe

    Ahhh meid toch !!!

    Ik snap wat je bedoelt !!! Maar bekijk t zo voor je t weet ben je zelf ook zwanger . T is zwaar omdat je een kinderwens hebt vandaar !!! Maar t is jou van harte gegunt voor je t weet ga je een blog openen zwanger en ga ik je heeeeel erg van harte feliciteren !!! Gelukkig kan je bijna je eisprong zoeken !!! Ik duim voor je

  • Lily-anne

    Net dit! ☝️☝️dikke knuff

  • Yune

    Schoonzus is vanmiddag ongesteld geworden met 4w 5d (als je terugrekend) dus net als ik dus ook geen plakker

  • Yune

    Ja, vanmiddag eindelijk weer ongesteld geworden na 35 dagen (langst cyclus ooit). Nooit zo blij geweest om ongesteld te worden. Maar gelukkig idd over een dag of 9 weer zoeken naar mn piekje/smiley

  • Suusoe

    🤗🤗🤗🤗