Ziekenhuis
sinds mijn laatste blog, ging het elke dag slechter met me... steeds zieker, steeds minder eetlust, kon geen uurtje meer alleen voor mn zoontje zorgen, en toen begon ik de hele dag door over te geven... tegen afgelopen vrijdag zat er niets anders op dan opgenomen te worden volgens mn gyn. En ja, uit mijn bloed bleek dat het hood tijd was, want het zag er niet goed meer uit. En zo zit ik sinds vrijdag in het ziekenhuis vast aan een baxter.
Door de continue medicatie kan ik nu gelukkig weer wat eten ophouden en gaat het dus al weer een beetje beter. Vandaag probeer ik verder meer en meer dingen te eten, drinken loopt nog steeds heel moeilijk. Mn gyn is echt super: komt me elke dag even bezoeken (ook vandaag op zondag!) en ik mag waarschijnlijk morgen naar huis. Kan ik oudejaar toch bij mn ventjes vieren!! Ik mis mn zoontje en mn man hier natuurlijk heel erg, maar de rust die ik hier nu heb, doet me echt goed. Ik was zo leeg.... Terug thuis ga ik nu andere medicatie moeten blijven nemen om het overgeven zoveel mogelijk te onderdrukken... Ben nu 8 w, dus nog een lange weg te gaan... Maar ik bekijk het nu dag per dag. Ik hoop morgen nog een echo te krijgen voor ik naar huis ga. Gewoon even weten dat alles nog steeds goed gaat met ons kleintje, zou me weer wat motivatie geven om verder te gaan... Als dit kindje zonder tegenslag geboren mag worden, dan hebben mn man en ik al aan onszelf beloofd om hierna te stoppen en nooit meer zwanger te worden. THAT'S A PROMISE!
Belangrijkste is dat ons kleintje gezond en wel op de wereld mag komen, natuurlijk heb ik dit alles er voor over, maar ik heb me zelden zo leeg en beroerd gevoeld als de afgelopen week en dagen. We zullen onze kerstvakantie eens over moeten doen denk ik ;-).
Ik hoop jullie binnenkort gewoon weer van thuis uit te kunnen schrijven! Kusjes, X
reacties (0)