Until we meet again.

01.02.1930 - 18.02.2026 

Lieve opa,

Al dagen echoën de woorden die jij altijd expres verkeerd zei net een beetje extra door mijn hoofd.
Gegaan zoals je dat het liefste wenste, alleen...in bed, daar waarom oma ook in 1998 het leven ook achter liet.

Ineens zijn we al een week verder, een week na het telefoontje dat het was afgelopen.
Jouw uitvaart is alweer twee dagen geleden...
En wat mis ik je toch, ik ben blij dat ik nog enkele jaren aan mail-verkeer met je heb, alles bol van jouw heerlijke humor.

Dag allerliefste grappenmaker, doe je oma een knuffel?

Liefs,
jullie oudste kleindochter.

----------------------------------------------------------

En toen was het ineens allemaal over, ik heb geen opa's meer en geen oma's meer.
De generatie van mijn ouders is de oudste generatie voor mijn kinderen, wat is dat toch raar om nu zo in te staan.

De uitvaart is geweest, en wat was deze door bepaalde regisanten eigenlijk niet zo een hele fijne.
Ik houd mijzelf voor dat het is geweest zoals jij zou willen, sober, ingetogen...en t0ch je twee zonen nog samen.
Maar het blijft pijn doen, wetende dat jij ze nog zo graag daarvoor al weer samen had gezien.