Zo blij!

Zo wat ben ik blij. Gister avond een raar gevoel in
mijn buik. Nu heb ik dat de laatste tijd wel vaker dus
had dit echt niet verwacht. Ik ging naar de wc en
wat zag ik daar dit meen je niet is dit echt of droom ik.
Bloedverlies niet veel maar toch iets. Het zal toch niet echt.
Twijfelend of ik mijn beste vriendin zou appen maar het was al laat.
Toen maar hier mijn praat maatje een berichtje gestuurd ik moest het
even kwijt. Maar nu nog hopen dat het door zet.

Lang wakker gelegen en zitten denken zal het echt? En al om 5.30 wakker nog
even in bed gebleven. Ik moet plassen maar ik durf niet. Bang om te zien dat het
toch niet zo is. Uit eindelijk toch maar wel gaan plassen en weer bloedverlies.
Wat ben ik blij ik kan het gewoon niet geloven. Ik had mij er helemaal op ingesteld
om zaterdag te beginnen met de provera kuur. En dat het dan nog wel 2,5 week duurt
voor ik weer naar de kliniek kan. Maar nu is alles anders. Vanmorgen de kliniek gebeld.
En ik heb morgen ochtend om 9 uur weer een afspraak voor een echo. Nu maar hopen
dat deze echo goed is en we echt door kunnen. Zo benieuwd. Ik kan niet wachten tot het
morgen is.

Op weg naar een BaMam.