Hoe houden jullie alles recht?

Ik heb dit prachtige bootje, dit bootje waarmee ik midden op zee rondvaar. En telkens als er een ander bootje voorbij komt varen toon ik fier en blij mijn bootje. Mijn perfecte bootje. Wanneer de andere bootjes uit het zicht zijn slaat mijn bootje steeds om, als in een honderdtal keren op een dag. Ik ben helemaal in de wolken met mijn bootje maar ik heb geen idee hoe ik het recht moet houden.

Uiteraard zit ik niet echt op zee, maar dit is wel het best hoe ik mijn gevoel kan omschrijven; We keken zolang ernaar uit om zwanger te raken en toen het lukte kon ons geluk niet op. Ik had opzich geen slechte zwangerschap, maar om het echt genieten te noemen, nee absoluut niet. Bijna heel de zwangerschap liep ik misselijk rond, af en toe nam bekkenpijn het helemaal van me over en er was nog iets vreemds met de aders in mijn linkerarm … Maar ik keek enorm uit naar de komst van onze kleine jongen. En de momenten dat we wegdroomde bij de gedachte naar hem, of de echo’s waarop hij zijn actieve karakter al eens toonde. Dat waren de momenten waarvan ik wel echt genoot. Eind maart konden we hem dan ook eindelijk vastnemen en nog meer verliefd worden op dat kleine kapoentje. Ondertussen zijn we negen maanden verder. Dat mini baby’tje is ondertussen een hevige, kruipende kapoen. Een echte nachtbraker, een vernielzuchtig wezentje en daarbovenop de grootste hartendief die ik ooit heb ontmoet. Los van hoeveel ik geniet van hem te zien groeien en ontdekken, want dit is echt iets prachtigs en dan zit ik wel weer even op mijn roze wolk. Maar hoe doen al die andere mama’s dat? Jongleren met huishouden, mama zijn, werken, een sociaal leven leiden,…? Ik zie het maar niet, ik houd de balletjes niet allemaal omhoog, ze vallen steeds op de grond. Mijn bootje slaat steeds om. Om me heen zie ik allemaal perfect gerunde huishoudens (vaak met nog meerdere kinderen), mama’s die er nog tien hobby’s op na houden, baby’s die het klokje rond slapen,… Wel hier lukt dat niet, hier ligt standaard een wasmand vol ongestreken kleren, ik sta te klungelen met groentepapjes maken en besef dat er te weinig fruit in huis is voor een volledige fruitpap, … Met vaak maar enkele uurtjes slaap in de nacht, reageer ik soms veel sneller en heviger dan ik normaal zou doen of zou willen (en uiteraard is dat steeds met tranen of woede).


De gouden tip verwacht ik hier niet te vinden, die zoektocht begin ik stilletjes aan op te geven. Maar als er misschien een mama is die zich hierin herkent, wil ik wel even zeggen; je bent niet de enige en je bent waarschijnlijk echt fantastisch bezig, maar neem ook tijd voor jezelf. Geniet van dat kleine wezentje, geniet van de kleine momentjes, die gaan we vast voor altijd koesteren.

Dus met mijn perfecte bootje dat vooral vaak omslaat zit ik hier op het water… en ik ga proberen om ervan te genieten. Misschien is dat wel de tip om het minder te laten omslaan.

1999 x gelezen, 3

In Baby

reacties (34)


  • Mamsievan3

    Ik zal je zeggen. Het lijkt vaak groener aan de overkant. Maar hoe meer kids ik kreeg, hoe makkelijker alles werd.

    Heb er inmiddels 3 en idd ik ben zo’n moeder die alle ballen omhoog houdt. Sporten, kapper hier, etentje daar, werk, kinderen, hobbies , man Maar dat heeft ook wel even geduurd (ervaring komt met de tijd).

    Het komt wel en je doet je best! En goed genoeg is ook goed

    Mijn eerste (net 8 jaar geleden) vond ik ook enorm heftig. Wist niet wat me overkwam en wat maakte ik het mezelf soms lastig. Ik was moe, futloos, perfectionistisch.. Zij is nu 8.. 21 mnd na haar kwam haar broertje. Toen ging alles al makkelijker hij moest maar even leren “wachten” als ik bezig was.. hij is nu 6. 4 jaar later kwam nummer 3 en daar kan het niet gek genoeg. Ze is inmiddels 2 maar had geen keuze in het dagelijkse leven en moest gewoon met de meute mee.

    Krijg ook vaak bewondering van de mensen “hoe doe je dat met 3 kids”, maar het reilt en zeilt gewoon bij ons en het is puur de ervaring van het moederschap en de balans daarin vinden.

    Komt goed! Echt!

  • Mama-van-2-wondertjes

    Zo herkenbaar. Ik ben bijna 29 zwanger van de 4e en zie het soms niet meer zitten.

    Zit er helemaal doorheen en heb dagen dat ik alleen voor de kids zorg en verder niets. Te moe en te veel pijn en harde buiken. Oudste is een zorgenkind, maar weinig mensen snappen de impact van zo’n kind op het gezin. Middelste is gelukkig erg makkelijk en fladdert overal fluitend door. De jongste heeft nooit goed geslapen, wordt in april al 2, maar vanaf het moment dat ik zwanger ben is het echt drama. Veel wakker worden en elke ochtend om 5 uur opstaan vanaf augustus. Overdag bijslapen of vroeg naar bed gaan ook geen optie ivm de oudste 2. Dus hele lange dagen en ik loop op mijn tandvlees. Werk nog 2 dagen, lockdown iedereen weer thuis, dan weer besmettingen in de klas, weer iemand thuis. Jongste was altijd ziek door de gastouder, dus elke keer stress met werk, dus gastouder maar opgezegd.

    Kortom, zoveel ballen om in de lucht te houden en het lukt mij ook niet. Ik moet nog zoveel doen voordat deze 4e spruit komt en zie gewoon op tegen de bevalling, omdat ik doodmoe ben en niet weet hoe ik deze klus moet klaren. Dit heb ik nooit eerder gehad bij de andere 3. Je bent echt de enige niet. Zoveel moeders die met hun handen in het haar zitten.

  • Nicolette87

    Heftig hè een baby. Ik heb me daar ook wel op verkeken. Niet dat ik het dan niet had gewild, maar hoorde dat helemaal niet zo van anderen, zelfs niet van vriendinnen… maar ik merk wel dat als je het uitspreekt, je herkenning krijgt.

    Dus ook hierbij: herkenning!

    Mensen laten vaak alleen de leuke/perfecte kant zien, maar het is nergens perfect.

    En het is nu eenmaal niet altijd genieten, dat hoeft ook niet.

  • laravt

    Heel herkenbaar hoor! Die andere "perfecte bootjes" ogen wss alleen zo omdat ze net als jij en ik ook even voor de buiten wereld doen of het perfect is.

    Hier ook standaard vuile was in de wasmand op me werkdagen was ik echt niet hoor, als de droger klaar is zit het er soms een dag of 2 in, schone was staat soms 4dagen op zolder klaar om naar beneden te gaan, ik reageer soms lauwer dan ik wil op de oudste en me man soms feller, en idd wil ik fruitmaken heb ik alleen nog peer en is er geen banaan om te mengen, laatste rol wcpapier was laatst bijna op niks meer in huis, blij dat kruidvat hier zondags oprn is anders had ik al zonder luiers gezeten een keer, de oudste krijgt pindakaas terwijl hij hagelslag vroeg, heeft soms gym kleren bij op de verkeerde dag, heb een robotstofzuiger gekocht en zelfs dat ding vergeet ik soms aan te zetten en dan heb ik nog niet over de boodschappen, me werk, studie voor me bevoegdheid, seksleven en sociale leven gehad.

    Maar we eindigen de dag altijd met ik hou van je kusjes knuffels en soms een spelletje en voorlezen en ik zeg dan gewoon tegen mezelf die was en zooi zal er altijd liggen maar het voorlezen en knuffelen is niet voor eeuwig dus ik neem het ervan

    (en soms zit ik huilend op de bank met chocola balans moet er zijn) meer dan je best kan je niet doen toch

    Ik geloof dat jij nu uitspreekt wat bijna iedereen denkt hoor

  • Momoftwokids

    Meedeinen op de golven, dat is het beste advies dat ik je kan geven. Verder geef je zelf al een geniaal advies. Deze tijd komt nooit meer terug. En ze zijn zo fantastisch ls ze klein zijn. Geniet!!

  • LisanW

    Och lieverd, die andere bootjes slaan ook wel eens om als ze de hoek om zijn. Dat hoort er blijkbaar bij, en daar is niks mis mee.

    Kom jij hier zo ineens binnenvallen zal je 3 wasmanden aantreffen, maar verder is mijn bootje netjes. Niet spik en span, niet vies, maar netjes, prima te doen. Dat er boven nog was hangt, de badkamer nodig aan een poets toe is, de stof op de plinten staat, de vaatwasser nog vol, en de huidige mascara over die van gisteren zit, dat zie jij niet.

    Ieder bootje wiebelt en elke mama probeert het bootje in de juiste richting te houden. Dat zie je wel aan alle lieve reacties hier.

    Koffie, een dagje vrij nemen en mijn dochter wel naar opvang laten gaan, een man die best dior troep kan kijken en zelf ook wat mee helpt, en nog meer koffie, koffie, koffie, daar mee blijft mijn bootje varen.

    Succes meis!

  • Flamingootje

    Herkenbaar en vooral de gedachte dat mn grootste wens een 2e kindje is maar het nu al best druk is 🤭

  • Casey34

    Het is echt niet overal tip top. Wees wat liever voor jezelf en vaar rustig verder en ga een mee met de golven. Heb je insta daar werd ik ook onzeker van al die mensen ontvolgd dat helpt echt. @Demammavan daar heb ik veel aan gehad, elke dag 1 ding doen in huis zo blijf je bij allemaal heel simpel ze heeft 8 kids en ze vaart met alle acht mee. Succes

  • O.

    Dit is voor mij het topic van de dag, heel herkenbaar en ook allemaal mooie reacties! ☺️

  • O.

    Dit is voor mij het topic van de dag, heel herkenbaar en ook allemaal mooie reacties! ☺️

  • Hopefull1990

    Ik denk dat jij de perfecte bootjes voorbij ziet komen nadat ze daarvoor (uit jouw zicht) 3x omgekanteld zijn. Weet je meid, iedereen doet maar wat en die zeggen dat ze heel gestructureerd zijn stoeien daar ook mee.

    Ik was ooit een perfecter bootje. Toen kwam kindje 1 huilbaby daar ging mijn smetvrees in competitie met mijn kind heeft mij nodig. Toen dat weer er een beetje balans gaf kwam baby nummer 2. Hop daar ging het bootje weer. Tijdens de vaartoch heb ik geleerd dat je soms ook golven heb en dat niet alles wind en water stil is zodat je bootje niet om klapt.

    💕

  • A_no_niem

    Ah meid, wat jij misschien nu ziet van andere moeders is ook een moment opname. De perfecte mama bestaat niet en het perfecte kind ook niet. Elke mama heeft haar struggles, daarin ben je zeker niet de enige!

    En wat goed dat je je hierover uitspreekt, laten we met elkaar ook een goed en realistisch beeld scheppen van de werkelijkheid i.p.v. mooi weer spelen. Dit is voor alle mama's en mama's in spe veel behulpzamer.



    Slapen deden beide kinderen niet goed, het huis was en is chronisch een bende en onze wasmand puilt altijd uit.

    En inmiddels accepteer ik dat het wel eens zo loopt, dan moet de jongste maar een keer een onderbroek aan van grote zus omdat mama niet is toegekomen aan de was 😉

  • Hopefull1990

    Hahahahaha, hier ook het onderbroekzus verhaal! Dus😄😊

  • A_no_niem

    Hahaha dat is mooi. Ik dacht al dat ik de enige was 🤣🤣

  • claritabonita

    Die andere moeders doen ook maar wat....nergens is het allemaal perfect. Ik voel me soms (oké...vaak) ook een soort van koffieverslaafde chronisch vermoeide zombie. Om maar even bij je boten metafoor te blijven....we zitten allemaal in hetzelfde schuitje!

  • Mykha

    Sinds ik kinderen heb is m’n huis een chaos. Maar ik geniet van de chaos! Niet teveel van je zelf verwachten (:

    Mijn oudste is 2 en heeft misschien 1 of 2 x klokje rond geslapen… hij slaapt wel prima hoor, maar zijn nacht duurt maar 10 uur. Met een baby van 2 maanden erbij is het een gezellige drukte met veel luiers, vieze kleren, overal duplo, auto’s en hydrofieldoeken… O en de zoogcompressen niet te vergeten en de bordjes van de lunch die nog op tafel staan😅 Ik benoem nu puur wat ik om me heen zie terwijl ik aan het voeden ben. Tsja, maar ik ben onwijs gelukkig!🥰

  • Nog-even!

    Niet. Ik werk niet buitenshuis omdat ik het niet zou kunnen combineren. De wetenschap dat het leven niet perfect is of ooit zal zijn, kan ontspanning geven. En mijn sociale leven is heel anders geworden sinds ik kinderen heb. En dat is o.k.

  • Pindakaasappel

    Je kan niet altijd alles perfect doen. Niemand zijn boot gaat recht door zee zonder te kasseien. Het gras lijkt altijd groener bij de buren. Bij ons lijkt het ook allemaal perfect, maar dat is het niet.

    Sociale contacten worden ook anders als je kinderen krijgt. Dqt hoort er nou eenmaal bij. Je krijgt andere prioriteiten. Ik spreek met mijn vriendinnen ook maar eens in de 2 a 3 maanden af. Ik werk 24 a 30 uren en heb het huis te onderhouden. Dan blijft er ook niet veel over.

  • Pindakaasappel

    Je kan niet altijd alles perfect doen. Niemand zijn boot gaat recht door zee zonder te kasseien. Het gras lijkt altijd groener bij de buren. Bij ons lijkt het ook allemaal perfect, maar dat is het niet.

    Sociale contacten worden ook anders als je kinderen krijgt. Dqt hoort er nou eenmaal bij. Je krijgt andere prioriteiten. Ik spreek met mijn vriendinnen ook maar eens in de 2 a 3 maanden af. Ik werk 24 a 30 uren en heb het huis te onderhouden. Dan blijft er ook niet veel over.

  • Jojo91

    Hier is het soms ook echt een zoektocht. Alle 3 de kinderen sliepen tot hun 2e jaar erg slecht. Dus ik heb ook een wat korter lontje en minder energie voor het huishouden.

    Op de dagen dat ik meer energie heb probeer ik wat meer te doen. En savonds ruimen we samen op.

    Het zijn gewoon tropenjaren.

  • Lady-Whistledown

    Het helpt als je accepteert dat je bootje niet in een rechte lijn hoeft te varen. Niemands leven verloopt ook in een rechte lijn. Neem je eigen leven even onder de loep. Was het allemaal in een rechte lijn of zaken er ook wat bochten in? Vast wel. Het perfecte huishouden bestaat ook niet. Stel je verwachtingen wat bij en heb vertrouwen in jezelf. Dan komt het echt wel goed hoor.

  • Mama-LenA

    Ach meid, je bent echt niet de enige! Het is zo zoeken naar een balans in je leven met kinderen. En dat is soms best lastig. Probeer om wat minder perfectionistisch te zijn en geniet van je mooie zoon. En je kunt ook best tegen anderen zeggen dat je het soms best pittig vind. Ik heb vriendinnen die ook kinderen hebben en als ik eerlijk zeg dat ik het soms best pittig vind, dan herkennen ze dat altijd.

    Vergelijk jezelf niet teveel met anderen. Je weet nooit wat er achter de voordeur speelt.

    Ik had bij onze zoon eens dat iemand zei: komt de jouwe 's nachts nog steeds? De mijne slaapt al de hele nacht door. Ik werd daar altijd onzeker van. Tot ik verder vroeg: bleek dat zij om 23 uur de laatste voeding gaven en de kleine tot 7 uur sliep. Wij gaven de laatste voeding om 1830 (konden we mooi op tijd naar bed) en dan kwam hij vaak rond 3 uur. De mijne sliep dus zelfs een half uur langer.

    Kortom: al die boten vallen weleens om. Ik denk dat we als moeders elkaar wat meer moeten helpen en eerlijk moeten zijn. Zoals hier op babybytes gelukkig wel grotendeels gebeurd:)

    Je doet het goed mama! Vaar gewoon lekker je eigen koers. En gooi af en toe je anker uit om even op te laden.

  • Vespertine

    Toen mijn zoon geboren was ben ik gas terug gaan nemen om dit te voorkomen. Met succes, gelukkig. Ik heb de standaard voor het huishouden aanzienlijk minder hoog gelegd (1x p/w stofzuigen (ja, ik heb katten), 1x p/w wc, stoffen 1x p/m... de meeste vrouwen hier zouden ervan gruwelen), ik ben minder gaan werken (van 4 naar 3,5d zodat ik mijn werk af krijg en thuis helemaal niets doe) en mijn hobby's buiten de deur staan stil (sport en dingen zoals naar de film; mede door corona). Ik kies ervoor om tussen 21.30 en 22u naar bed te gaan. Het is misschien soms wat saai, maar ik heb tenminste niet het gevoel dat het me te veel wordt. Overigens ook met dank aan mijn man. We verdelen de taken hier eerlijk en hebben elke zondagavond een huisvergadering om dingen te regelen. Voor mij werkt dit.

  • Vespertine

    Toen mijn zoon geboren was ben ik gas terug gaan nemen om dit te voorkomen. Met succes, gelukkig. Ik heb de standaard voor het huishouden aanzienlijk minder hoog gelegd (1x p/w stofzuigen (ja, ik heb katten), 1x p/w wc, stoffen 1x p/m... de meeste vrouwen hier zouden ervan gruwelen), ik ben minder gaan werken (van 4 naar 3,5d zodat ik mijn werk af krijg en thuis helemaal niets doe) en mijn hobby's buiten de deur staan stil (sport en dingen zoals naar de film; mede door corona). Ik kies ervoor om tussen 21.30 en 22u naar bed te gaan. Het is misschien soms wat saai, maar ik heb tenminste niet het gevoel dat het me te veel wordt. Overigens ook met dank aan mijn man. We verdelen de taken hier eerlijk en hebben elke zondagavond een huisvergadering om dingen te regelen. Voor mij werkt dit.

  • Assiral

    Niet. Niet teveel verwachten van jezelf, en je er bij neerleggen dat het niet altijd gaat allemaal. Laat het idee los dat alles goed moet gaan.. want als het goed gaat thuis, gaat het minder op sociaal vlak. Het is maar net waar je de focus op dat moment op legt. Als ik er voor kies om deze week iets meer met mijn vriendinnen te zijn en af te spreken, betekend dat dat ik minder tijd heb om het huishouden te doen. En dat vind ik prima…

    Want het is veel, en zeker het eerste jaar vind ik.

    Het zal er perfect uit zien bij iemand anders, maar ook daar is het gras niet groener daar ben ik van overtuigd.

  • mijn~meisje

    Ik zit in een groep met ongeveer 44 mama's en ik denk dat 50 tot 75% het zeker zo ervaart als jou. Jou verhaal is hier ook gewoon de norm. Ik slaap slecht, ben altijd moe en heb het echt niet voor elkaar. Mijn huis is altijd een puinhoop, ik loop altijd achter met de was, heb geen hobbys en geen sociaal leven. Het is gewoon zwaar. Ooit heb ik het misschien voor elkaar maar nu iig niet.

  • jjma

    Ik heb ook geen idee hoe anderen het doen. Ik doe maar wat, probeer maar wat. Soms lukt het even perfect allemaal maar de meeste dagen is het maar aanmodderen. Het huishouden moet er vaak wel onder lijden. Maar op het zicht is het wel aardig knap. Hou het een beetje opgeruimd en verwacht van jezelf niet teveel. Af en toe wat. Je kindje meenemen naar sociale afspraken ( vrinden met kinderen) of gewoon s avonds afspreken. Iets eerder dan je kindje van bed af en even wat werk oppakken of na het ontbijt je kindje in de box en dan even wat doen in huis. Soms ook gewoon wat vroeger naar bed toe gaan zodat je toch wat meer rust pakt.

    Het gras is altijd groener bij een ander. Maar vergeet niet dat sommigen kunstgras hebben wat altijd mooi lijkt.

  • Rozenstruik

    We hebben allemaal dat zelfde bootje. als je langs ons vaart ziet er helemaal perfect uit. Maar als je voorbij vaart, dan kukkelen we om.. niet zo streng zijn voor jezelf. Niemand heeft het perfect. Op het moment dat je je erbij neerlegt.. dan krijg je rust en maken heel veel dingen niks meer uit. Tja dan maar een dagje geen wasje draaien en niet stofzuigen. Gaat niemand dood aan.

  • Dibbus

    Alsjeblieft geloof niet alles wat je ziet en hoort! Oppervlakkig gezien lijkt het alsof al die anderen hun bootjes goed recht houden, maar zeg nou zelf, dat is toch ook het beeld dat jij laat zien terwijl dat ook niet waar is? Kortom er zijn denk ik veel meer bootjes die omvallen zodra jij even niet lijkt.

    Ik ben nu net 12 weken moeder en moet over een maand weer gaan werken als psycholoog, geen idee hoe ik dat ga doen! Ik zie er tegenop, maar hoor gelukkig van veel collega's en vrienden dat zij het ook zwaar hadden/hebben, dus ik voel me niet zo alleen.

    Als iedereen wat minder bezig was met zich goed houden tov de buitenwereld, voelden we ons allemaal minder alleen!

  • E87

    Probeer je eigen bootje niet te vergelijken met andere bootjes! Elk huisje heeft z’n kruisje, geloof me, al laten veel mensen dat niet zien naar buiten.

    Het leven is best uirtdagend hoor momenteel. Ik red het ook maar net, en pak zoveel mogelijk rust waar nodig.

    Elke avond lig ik als een vaatdoek op de bank maar heb het geaccepteerd nu en weet dat er tijden gaan komen dat ik weer meer energie heb om bijv hobby’s op te pakken.

  • Jvb

    Dat jongleren herken ik, en wat ik daarbij denk: voor de baby kon je ook 'maar' 4 ballen omhoog houden bijvoorbeeld. Nu heb je 5 ballen, en dat betekent niet dat je nu met 5 ballen moet jongleren maar dat er altijd even eentje op de grond ligt. En soms ook wel 2, want die nieuwe 5e bal is nou eenmaal een zware dus het jongleren is moeilijker geworden. Maar zo lang je de bal(len) op de grond af en toe afwisselt, is er niet veel aan de hand. Je kunt best je huishouden even de boel de boel laten, of een sociale verplichting aan je voorbij laten gaan, of eens nee zeggen op je werk of een oppas inschakelen. En kijk ook eens kritisch naar al je ballen, moeten die wel in de lucht en ben jij wel de gene die ze hoog moet houden? Oftewel: prioriteiten en hulp vragen.

    En zo'n perfecte moeder? Die houdt in elk geval de bal van uiterlijke verzorging hoog. En die actieve moeder? De hobbybal. Die betrokken schoolmoeder? De schoolbal. Maar weet jij veel welke ballen bij haar op de grond liggen. En misschien kan ze ook wel met 6 ballen jongleren, good for her. Zegt niet dat jij dat dan ook moet kunnen of moet willen. Zolang jouw belangrijke ballen regelmatig genoeg in de hoogte gaan, is het helemaal goed!

  • A_no_niem

    Wat een geniale vergelijking. Zo waar en zo goed om daar weer eens aan herinnerd te worden 😀

  • Jvb

    Deze helpt mij ook wel hoor. Wel eens mijn 'ballen' getekend, dan sta je nog versteld van alles wat je in de lucht houdt hoor. Helemaal als je de grootte er bij tekent. En dan is het inderdaad meteen weer begrijpelijk waarom niet álles lukt, en dat dat dus ook gewoon oké is.

  • Shrimp

    Om in beeldspraak te blijven ; niet iedereen heeft een even grote emmer. Ook vult de emmer zich niet voor iedereen even snel. Ik heb straks 6 kids. Mijn emmer stroomt niet over van een vol huishouden en drukke kids( en hun hobby’s afspraken etc ). Geef je mij een baan buitenshuis dan is het alsof iemand direct 20 liter in m’n 10 liter emmer gooit. Je moet uitzoeken wat jij kunt en wat jou teveel is. Gebruik schema s voor je huishouden als het zonder schema voelt alsof je de hele dag poetst en niks schoon wordt /blijft ( al is het maar ene dag) . Ik ga elke middag even liggen. Dat heb ik nodig. Als de keuken een puinzooi is na de lunch en ik om 14.00 ergens moet zijn. Dan ga ik toch liggen en laat de keuken een puinzooi, dat ligt er straks ook wel.( met puinzooi bedoel ik de bordjes etc en troep wat op de grond gevallen is na de lunch) succes , leg de lat lager voor jezelf. Ik weet nog wel dat ik rusten tussen de middag als lui ervaarde maar ik ben het gaan communiceren met vriendinnen en veel gaan nu ook gewoon slapen of liggen. Als iemand dan zegt “ zullen we om 1330 afspreken dan voelen we ons vrij om te zeggen , nee dan ga ik ff liggen .