1 jaar!
Hallo lieve BB-ers!
Het is echt lang geleden dat ik op BB was. Ik heb het erg druk met mijn werk. En de komende tijd verwacht ik niet dat dat minder wordt!
Maar natuurlijk genieten mijn man en ik ondertussen ook enorm van onze lieve kindjes. Dochter M. van 4 jaar en 3 maanden heeft inmiddels helemaal haar weg gevonden op de kleuterschool. Vorige week vrijdag had ze haar allereerste speeldate. Apentrots was ik. Haar eerste zelfgekozen vriendin T. van ook 4 jaar kwam spelen.Zo'n leuke, gezellige, nieuwe fase.
Ik was echt ontroerd. Ik heb mijn beste vriendin namelijk ooit op die manier leren kennen. Ik was vier jaar en ging na enkele weken op de kleuterschool bij haar spelen. En tot op de dag van vandaag zijn we beste vriendinnen. Tijdens mijn eerste speeldate doken we in de verkleedkist. Mijn vriendinnetje verkleedde zich als koningin en ik was een feetje. De moeder van mijn vriendinnetje maakte er een foto van. En dit werd een legendarische foto van mijn vriendin en ik samen.
Drie keer raden wat mijn dochter en haar vriendin gingen doen? Die doken in de verkleedkist. Mijn dochter verkleedde zich als een fee. En haar vriendin wilde prinses zijn. Natuurlijk meteen een foto gemaakt en naar mijn beste vriendin gewhatsappt. History repeats.
Maar wat natuurlijk nog bijzonderder is, is dat mijn zoon S. afgelopen maandag 1 jaar is geworden.
Het was vier maanden geleden zo'n snelle Jelle met staan, dat we vier maanden geleden tegen elkaar zeiden: die loopt nog voor zijn eerste verjaardag!
Maar nee hoor. S. loopt nog altijd niet. Hij is wel wereldkampioen snelkruipen. En ook op handen en voeten is hij razendsnel. Zonder problemen klimt hij de trap op en af. Hij kan de ladder van de glijbaan ook probleemloos nemen. En hij stapt prima langs de bank en de spijlen van de box. Soms staat hij nonchalant even los. Maar als hij door heeft dat hij geen ondersteuning heeft laat hij zich als een zoutzak vallen. De afgelopen dagen wil hij wel soms een paar stapjes aan het handje meelopen. Maar al snel verliest hij dan interesse en kruipt verder.
Babbelen doet hij ook niet echt. Er komt op alle toonhoogten gepiep uit zijn mond. Hij zegt heel af en toe 'mama' tegen mij. En voor zijn zusje heeft hij ook een eigen woordje verzonnen. Lief, dat de naam van zijn zus eigenlijk zijn eerste woordje is.
Aanstaande zaterdag vieren we de verjaardag van onze zoon. Een stuk minder groot dan toen dochterlief 1 werd. Maar we proberen er toch nog een groot feest van te maken. S. mag later nooit denken dat we hem minder belangrijk vinden, want dat is niet. Hij hoort er tegenwoordig helemaal bij en is als een vol persoontje in ons gezin opgenomen. Hij eet gezellig mee aan tafel, is altijd een grote lachende zonneschijn.
Lachen en stralen kan hij wel. Maar... Maar het is een heel grote boef! ik heb er mijn handen vol aan. Hij luistert voor geen meter. Hij luistert niet naar zijn naam en al helemaal niet naar het woord 'nee'. (Ik weet zeker dat er aan zijn gehoor niets mankeert.) Hij heeft echt boevenstreken.
De kattenbak van onze kat leeghalen. Kattenbrokjes snoepen en drinkbakjes leegroven. Mama's sieraden onder kussens verstoppen. Stiekem de trap naar boven nemen (tot zolder aan toe!) als ik even niet oplet. Puzzelstukjes van zijn zus en duplo door het kattenluikje naar buiten gooien. Met stokken trommelen op werkelijk alles. Nog steeds alles in zijn mond stoppen. Tot kippenpoep van onze kipjes aan toe. Ja, dat kun je vies vinden. Maar S. is zijn hele eerste jaar welgeteld één keer ziek geweest en dat was van zijn eerste inenting, dus die telt eigenlijk niet. Ik zeg: kippenpoep is de oplossing. Méér kippenpoep voor alle baby's!
Kus,
Riekes
reacties (0)