Dood op, maar niemand kan helpen

Het ging een tijd weer goed tussen mij en mijn man.
Ik hield mijn frustraties zo veel mogelijk voor me en probeerde de hoofdpijn episodes die inmiddels wekelijks voorkomen te accepteren.
Nu heeft hij corona, buiten hoofdpijn en alleen op dag 1 hoesten geen klachten.
Mijn jongste heeft in alle waarschijnlijkheid ook corona, maar HA zegt niet testen tenzij ziekenhuisopname noodzakelijk is.
Hij is benauwd, hoest erg veel en heeft diarree. Vanzelfsprekend ook nood aan aandacht.
De oudste heeft hoest klachten en wilt ook bij mama. Hij speelt niet meer zelf en komt me overal achterna.
Ik laat 'm op mijn schoot liggen met zijn hoofd, maar de baby trekt dan steeds aan de haren.
Ik ben dood op, in en de kleine slapen niet meer.
Ik heb mijn man om hulp gevraagd maar hij komt zijn bed niet uit.
Ik voel me zo moedeloos. Ik heb echt het gevoel op instorten te staan.
En door corona kan ook niemand anders helpen.
Ik heb zoveel onmacht en boosheid in me. Ik hang aan een zijde draadje.
Om mijn gevoel te omschrijven zou ik het liefste alles in huis kapot gooien
Ik heb hulp nodig, maar niemand kan me komen helpen.
Waarom ik dit schrijf? Geen idee. Moet 't effe van mijn hart denkik.

3272 x gelezen, 5

reacties (47)

1 2



  • Shaweewee

    Als je redelijk in de buurt van Breda woont kun je me best een berichtje sturen hoor. Ik kom wel helpen

  • Moedervanmooieknullen

    Waar woon je? Ik heb zat vriendinnen veilig kunnen helpen. Evt bij je gemeente vragen

  • MarieSophie

    De enige die kan helpen ben jijzelf.

    Heel snel weg van deze lapzwans.

  • Assepoester86

    Kies voor jezelf en je kinderen!

  • My-two-Pride-and-Joys

    Ik ben het helemaal eens met Vespertine hieronder.. ik las het precies zo, en je stort dadelijk écht een keer en dan is de chaos echt compleet.. Ga hulp zoeken, voor je zelf. Zet alles op een rij. Ga eens aan jezelf denken. Wat wil jij? Wat moet er veranderen? En als je dat weet, kun je dat naar je man uitspreken. Maar dan moet hij wel mee werken.. wil hij niet, dan houdt het ook echt een keer op. Kom voor je zelf op, want er is niemand anders die dat voor jou gaat doen, dit moet je echt zelf doen. En je weet het zelf ook wel :)

    Hoeveel meer heb je nodig om wél voor eens scheiding te kiezen? Pa nadat je zelf letterlijk en figuurlijk in elkaar bent gestort? Is het dan pas duidelijk dat het zo niet langer kan? En hoe dacht je man op uitzending te gaan dan als hij zoveel hoofdpijn heeft en niets uitvreet? Is dat dan ineens over of kan het dan ineens wel? Ik geloof er gewoon niets meer van, en jij weet dat ook wel dat het lang niet zo erg is als hij doet voorkomen, maar ondertussen jou volledig kapot maakt. Wil je dat voorbeeld aan je kinderen geven? Dat als zij ooit zo in een relatie terecht komen, dat ze dan niet voor zichzelf kiezen maar zich helemaal kapot laten maken door de ander? Nee toch hoop ik? Tijd voor actie dus. Als je ook maar een beetje zelfrespect hebt, dan laat jij je niet zo behandelen en kom je voor je zelf op. En hoe dat opkomen voor je zelf er dan uit ziet en in welke vorm je dat giet, dat maakt niet uit, maar dát je het doet, dáár gaat het om!

  • Vespertine

    Waarom ging het een tijdje goed dan? Hoe ik het lees, staat het antwoord in de tweede zin. Daar staat dat het goed ging omdat jij jezelf wegcijferde: je stopte je frustraties diep weg en accepteerde zijn gedrag. Is dát de reden waarom het goed ging? Want dan is dit geen houdbare situatie. Dan ben jij een tikkende tijdbom die binnenkort ontploft. Dan hebben je kinderen binnenkort niet één, maar twee niet-functionerende ouders. Je moet echt voor jezelf opkomen, anders gaat er niets veranderen.

  • Mamabear3

    Je haalt me de woorden uit de mond

  • Jobbie

    Wat naar! Is er een familielid die je om hulp kan vragen? Meestal is er wel een opa, oma of broer zus die toch wil komen ondanks corona? Je kan echt helemaal kapot zijn als je niet slaapt en kinderen vragen steeds aandacht. Ik denk dat je toch weer terug moet gaan naar de huisarts maandag. Desnoods in je pyjama :). Als je niet slaapt, dan zie je de zaken ook niet meer reëel. Ik wilde inderdaad ook vragen waar je woont zodat we misschien iets voor je kunnen betekenen. Bel ook even een vriendin, een tante, een buurvrouw en praat daar even mee om je hart te luchten. Je man moet ook wel z'n verantwoordelijkheid nemen. Zegt hij waarom hij zo doet? En als je kind niet slaapt, kzou m met pijnstilling toch even op bed leggen. Proberen, al is t een half uurtje dat je even tot jezelf kan komen.

    Is er iemand die je kan bellen over je man? Ik zou zeggen dat ik een goede vriend/tante of id van m heb ingelicht omdat het zo niet gaat. Misschien dat die persoon tot m kan doordringen. Misschien is er iets met m aan de hand, psychisch probleem? Zo niet, dan vind ik niks doen wel vreemd en asociaal.

    Sterkte!

  • Atina81

    Ik had ook zo'n vriend. Deed altijd alles alleen voor zichzelf. Hulp hoefde ik niet te verwachten en als ik er iets van zei dan kreeg ik te horen dat hij de hele dag had gewerkt. Na bijna 20 jaar heb ik begin maart de relatie beeindigd. Zo'n man verandert niet hoe graag je het ook wilt. Hij zal altijd in zijn oude patroon terugvallen. Vanaf het moment dat ik uit ons gezamenlijk huis ben vertrokken heb ik rust. Het blok aan mijn been is er niet meer. Op een gegeven moment had het echt geen meerwaarde meer dat wij nog samen waren. Ik stond toch overal alleen voor. Er is daarom nu ook niet veel voor mij verandert. Alleen dat ik met de kinderen ben verhuisd. Ik zou als ik jou was goed nadenken. Ik dacht ook iedere keer het komt wel goed. Dat is omdat je het zelf graag wilt maar eigenlijk houd je jezelf voor de gek. Als er niets verandert barst de bom vroeg of laat toch. In die 6 maanden uitzending groei je waarschijnlijk alleen maar verder uitelkaar. Ik spreek uit ervaring want mijn ex was ook beroepsmilitair. Ik wens je heel veel sterkte!

  • My-two-Pride-and-Joys

    Precies dit, je hoopt dat het goed komt, tegen beter weten in, maar je houd alleen maar jezelf voor de gek..

  • boterbloemen

    Hoe kan je man in deze staat nou op uitzending? Je zegt nu al vaker dat je je man niet meer herkent, dat hij fysieke klachten heeft, niet functioneert, etc. Hij kan het dagelijkse leven in een gezin niet aan, en dan 6 maanden op uitzending? Als je een huilende baby niet aan kan, hoe dan wel in een oorlogsgebied overleven? Dat kan bijna alleen maar erger worden dan toch? Gaat het op zijn werk nog wel oke allemaal?

    Misschien kun je die zorg eens bij hem uiten, dat je je zorgen maakt om hem, dat hij in deze staat die uitzending misschien wel niet trekt of dat hij ervaringen daar niet aan kan. Dat raakt hem misschien wel? Is eens een andere invalshoek dan 'je doet alles verkeerd' (wat ik overigens wel heel terecht vind hoor)

    Daarnaast: ga zelf met iemand praten. Jullie kunnen alleen samen aan de relatie werken, en individueel aan jezelf. Als hij niets doet, blijf alleen jij over. Jij kan jezelf helpen.

    En ook, hoe onterecht en rot ook: verwacht die hulp nu niet van hem. Hij geeft het toch niet, en nu zit jij elke keer met hoop, verwachting, frustratie en woede. Accepteer voor nu even dat je geen reet aan hem hebt en je het alleen doet. Helemaal rot natuurlijk, maar het scheelt je wel negatieve energie. En ja, alleen, ziek met zieke kinderen is zwaar. Maak het jezelf zo makkelijk mogelijk en doe zo min mogelijk. Leg matrassen bij elkaar en ga er met je kinderen liggen. Lekker veel tv en ipad. Boodschappen en maaltijden bezorgen. Schoonmaken alleen hoognodig. Elke dag pyjamadag. Etc.

  • Raintje

    Ik denk dat z'n werk geen flauw benul heeft. Daar gaat alles prima. Hij krijgt steeds promotie. Gaat met een andere compagnie mee op uitzending.. Ik had daar niet eens bij stil gestaan hoe hij het daar moet gaan doen.. Thuis is het wekelijks. Het is gelukkig geen oorlogssituatie en hij moet daar het administratieve werk doen, net als hier. Alleen bij inval mee vechten. Maar ze moeten wel op hem kunnen bouwen dan natuurlijk. Om die andere invalshoek te gebruiken is wel een goeie.. Het is hier inderdaad al een week pyjama dag..

  • Ashleyjessy

    Ik zag dat hij geen hulp wilt voor jullie relatie, je kan ook alleen gaan. Dan leer je omgaan met zijn gedrag, grenzen stellen voor jezelf en assertiviteit.

    (Ik ken je natuurlijk niet maar als ik zo andere dingen lees etc kan je er best wel is baat bij hebben.)

    Mijn moeder heeft dit gedaan, een assertiviteits cursus, na de scheiding met mijn vader . Ze heeft daar zoveel aan gehad !

    En ja, defensie mannen .. gevalletjes apart vaak . Heeft hij een ptss? Misschien hulp zoeken via defensie zelf ?

  • Tweede83

    Ik heb allerlei antwoorden gelezen. Jij hebt het niet leuk en ervaart op dit moment dit dubbel zwaar. Je man helpt je niet.

    Ik begrijp dat jij schrijft om je hart te luchten.

    Zoals ik het zie is het voor jou ook erg eenzaam en frustrerend. Maar jij bent ook de factor die dit in stand houd. Zie je dat ook? En je zal het ook doen voor je kind, dat doen moeders. Maar je wacht tot januari dat je man op uitzending is en wat als hij terug komt? Begint het vast weer van voren af aan.

    Ik zeg niet dat je bij je man weg moet gaan. Elke relatie kent wel ups en downs. Maar ik denk wel oprecht dat je actie moet ondernemen als je wil dat er zaken veranderen. Alleen je hart luchten is niet voldoende want het komt steeds weer terug.

    Ik las ook goede tips hieronder. Sommige wel heel duidelijk omschreven naar mijn mening maar wel een kern van waarheid denk ik.

    Ik hoop dat je er samen uit komt met je man. Dat je hem weet te bereiken. Wees duidelijk en geef je grenzen aan. Laat met daden zien dat je het ook meent. Sterkte met alles.

  • Sharon

    TO ik snap werkelijk waar niet als je man nu klachtenvrij is hij niets doet. Ik heb nog doorgewerkt hele dagen, huishouden gedaan en de middelste geholpen met school etc. Hij mag echt meer doen.

  • Myrtheflower

    Wel testen, wen positieve test maakt dat je kind voor 8 weken bij een snotneus etc niet meer hoeft te testen, kan in sommige situaties wel handig zijn (ons kind mocht bijv toch nr school ondanks symptomen, omdat ze nog binnen de 8 weken na een positieve test zat)

  • Vlindermoeder

    We kunnen nu wel op je man gaan zitten zeiken, maar heb JIJ al eens actie ondernomen? Je hebt al heel vaak dit soort verhalen geplaatst en je hebt al heel vaak de tip gekregen om hulp in te schakelen. Heb je dat nu al gedaan? Waar is je ruggengraat? Sleep je man uit bed of ga met zijn allen in bed liggen en zoek nou eindelijk eens hulp of ga uit elkaar.

  • Sharon

    +1

  • Lindaaaaaaaa

    Kinderen bij hem in bed leggen en zelf even blokje op. Als hij echt de Kids aan hun lot overlaat, zn spullen en uit huis zetten

  • Lindaaaaaaaa

    Eens. Zo niet , dan pas weer topics plaatsen als er al iets ondernomen is

  • Raintje

    Het spijt me zeer, maar al plaats ik nog 100 topics zonder er 'iets' aan gedaan te hebben.. Kan jij er ook voor kiezen niet te lezen en / of niet te reageren.

    Ik vraag nu geen tips, ik lucht mijn hart. Zou moeten kunnen, dat dacht ik althans

  • Ashleyjessy

    🙄🙄 dit bepaald ze inderdaad zelf!

  • Florien84

    Ik snap wel wat je bedoelt. Als er al zoveel over gevraagd is en er is niks veranderd en je doet er ook niks mee. Ja dan moet je het ook naar accepteren

  • Raintje

    Ik wil hulp, maar mijn man niet. Dus ik probeer vanalles zelf uit. Vraag tips via stevig ouderschap..

    En het gaat dus op en af.. En als het dan goed gaat, ga je niet zomaar bij iemand weg. Het gaat mis als hij hoofdpijn krijgt en niet meer functioneert.

    Ik heb hem vaak gevraagd ook daar hulp voort e zoeken, maar hij doet het niet. De artsen en alles gaat via defensie.dus kan ook niet voor hem bellen.

    Als ik hen uit bed haal, gaat hij er gewoon weer in. Schijnbaar ben ik nog. Iet zo ver dat ik wil scheiden..

    Ik wil gewoon ergens mijn ei kwijt.

  • Vlindermoeder

    En waarom heeft hij dan hoofdpijn? Je kunt gewoon therapeut thuis laten komen. Blijkbaar verandert het gedrag van je man niet en als jij hem geen schop onder zijn hol gaat geven, dan heb je straks zelf een burn-out of een depressie. Dat lijkt me ook niet de bedoeling... Kinderen bij hem in bed leggen en zelf een poos gaan slapen op de bank.

  • Lindaaaaaaaa

    Dan misschien toch maar accepteren en hier mee leren omgaan

  • Pindakaasappel

    Jij hebt hulp nodig en hoort dit aan te pakken. Anders accepteren dat de situatie zo is en niet klagen.

  • Memmy

    Je man moet een paar pillen erin gooien en je gaan helpen. Wat ontzettend vervelend dat je kindjes ook niet fit zijn en jij niet slaapt. Vreselijke tijden zijn dat. Ik vind echt dat je man meer zijn best mag doen nu hij niet ernstig ziek is. Al is het maar twee uurtjes beneden op de bank zodat jij even kan slapen.

  • Florien84

    Stuur je man weg. Gaat die maar alleen zitten mekkeren. En als die dan het licht niet ziet ja dan wordt het misschien toch tijd voor een scheiding. Wij waren hier laatst beide niet lekker, maar we zitten het dan uit tot de kinderen op bed liggen en dan gaat mijn man ook naar bed. Je hebt meer last van je man dan dat hij ook maar iets toevoegt.

  • Raintje

    Op momenten dat hij ziek is, geldt dat laatste zeerzeker. Ik voel me ook alles behalve fit, maar als je kinderen hebt ga je samen door, of los je elkaar af.

    Maar hij kan/wilt dar niet opbrengen.

    Als als hij dan wel even beneden zit, zit hij zo verslagen zijn lijden tentoontestellen, dat het zijn weerslag heeft op de oudste. Als ik dam vraag dat te verbergen, gaat dat 1 minuut..

    In januari moet hij 6 maanden op uitzending.. Als we het redden tot dan, kunnen we beide ervaren hoe het is zonder. En hopelijk weer waarderen wat er is en terug vechten voor wat er was

  • Nog-even!

    Heeft hij geen ptss ofzo??

  • Linde-1

    Ik zou toch echt proberen voor januari er al wat aan te doen. Zoals ik je hoor hou je dit niet nog een paar maanden zo vol.

    Hij heeft daar een half jaar heel wat anders aan zijn hoofd en eenmaal thuis heb je kans dat hij gewoon weer in het oude patroon valt als je voor die tijd al niets veranderd.

    Succes 😘

  • Baby.wens

    Het is nu al een hoopje ellende wat ik van jou begrijp en dan moet hij ook nog 6 maanden op uitzending... Good luck with that, voor als hij terug komt 😅..

    Zou echt heel snel hulp gaan zoeken of andere maatregelen gaan nemen, want dit komt niet goed zo.

  • Lindaaaaaaaa

    6 maand oefening is heel anders als 6 maand thuis zitten. Weet ik uit ervaring

  • M15en18

    Vreselijke situatie, onmogelijk om altijd alle ballen zelf hoog te houden en jezelf hierdoor te slopen. Ik sluit mij aan bij wat Chudo en Pindakaasappel al schreven. Sterkte, beterschap en hoop dat hij licht gaat zien.

  • Pindakaasappel

    Geef die kerel van je een enorme zwaai om de oren. Hij heeft geen eens last, wat doet hij dan in bed? Het zijn ook zijn kinderen.

  • Linde-1

    Precies dit. Je man kan echt wel helpen maak ik op uit je verhaal.

  • Chudo

    Waar woon je? Ik wil je met alle liefde een dagje helpen om te ontlasten zodat jij kan bijslapen

  • Wendydejong87

    Wat super lief van jou!

  • Raintje

    Ik moest gewoon huilen van je aanbod.. Als een vreemde dit voor me wilt doen, wat zegt dat dan wel niet over hem?

    Ik hoop met heel mijn hart dat hij snel zijn zaakje bij elkaar raapt of beter wordt.. Of dat ik vanacht slaap.

  • Chudo

    Wat doet hij dehele dag in bed??

    Wat moeilijk voor je meis. Heb je geen familie die al volledig gevaccineert is die helpen kan (met mondkapje).

    Wat zwaar voor je😞

    Ik zou eens goed nadenken wat je zou willen wbt je man als al deze toestand voorbij is.

    Houd hij nog wel van jou? Waarom doet hij dit? Is hij wel gelukkig?

    En heeft hij zijn telefoon boven als hij beroerd op bed ligt? Als hij ziek is kan hij ook niet op zijn telefoon vind ik

  • Raintje

    Familie durft het niet aan.. Omdat zoontje ook corona heeft.

    Ik voel me zo aan m'n lot over gelaten dan ik mijn vraagtekens heb bij de toekomst. Hoe kan je dit doen terwijl je jongste ook nog nooit zo ziek is geweest.. Ik snap er niets van.

    En ja, hij heeft z'n telefoon. De klachten zijn hetzelfde zegt hij. Hij heeft met die klachten donderdag wel mee de verjaardag kunnen vieren van de oudste. En koos ervoor om vol in de zon te gaan zitten voor 2 uur. Hoe erg is je hoofdpijn dan? Denk ik dan.

    De dag erna niets gezien. Tot ik met hartkloppingen, benauwdheid en neiging tot flauwvallen naast het bed stond. Toen is hij met mijn en moeite naar beneden gegaan, mar maakt dan steeds jammerende piepende geluiden en zit met zijn hoofd in zijn handen. De oudste wordt dan rebels, want die wordt natuurlijk negatief beïnvloed door dit alles. Hij heeft de oudste in ebd gelegd en is erlangs gaan slapen.

    Terwijl ik baby steeds krijsend wakker wordt en hoestbui naar hoestbui heeft. Hij denk dat fixt ze wel even.

    Dus vandaag om hulp gevraagd en niet gekregen. Gezegd dat ik het niet trek.. Maar mag niet baten.

  • Chudo

    Wat een ellende allemaal zeg. 😞

  • Baby.wens

    🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩🚩..... Hoeveel rode vlaggen wil je nog hebben, voor deze man? Vréselijk deze vent! Kan er met m'n verstand niet bij, dat je zo met je vrouw/gezin om kan gaan. Walgelijk 😬..

  • Nog-even!

    Ik denk dat je nog wat duidelijker moet zijn😬

  • Mommyx3

    Je hebt zoveel topics geopend over je man die niks doet en heel veel hoofdpijn heeft

    Je moet accepteren dat dit jou leven is met hem. En als je er klaar mee bent dan ga je bij hem weg zo simpel kan het zijn. Als hij geen hulp wilt of zoek waar zijn klachten vandaan komen dan houdt het op. Je kan niet aan een dood paard trekken. En jij die elke keer klaagt dat helpt ook niet dan moet je voor je zelf kiezen. En opmerkingen zoals

    “Het ging een tijd weer goed tussen mij en mijn man, Ik hield mijn frustraties zo veel mogelijk voor me “ is geen stabiele gezonde relatie dat snap is zelf toch ook wel ?

  • Baby.wens

    Ik had die vent van jou allang al de deur gewezen... Al was het alleen maar zodat hij bij zinnen komt en beseft dat het nu echt hoog nodig tijd is om te veranderen 😅😅😅..

    Heel veel sterkte!


1 2