Geboorte datum bekend!

Net zo gemakkelijk als je normaal gesproken een afspraak maakt bij de kapper, stonden wij gister bij de balie op de afdeling Gynaecologie de geboortedatum voor onze zoon in te plannen. Na wat praktische overwegingen werd er een mooie datum uitgekozen waar "mom and dad to be" beide happy mee waren en met de legendarische woorden "een maal, andermaal, bij deze is de geboortedatum van uw zoon vastgelegd" werden wij genoteerd in de agenda voor de "sectio's". Mijn oh zo praktisch ingestelde man informeerde nog even naar de tijd waarop dit alles zou plaatsvinden en snapte niet dat zowel ik als de assistente daar wel even om moesten lachen. "Schatje dit werkt niet hetzelfde als bij de afhaal Chinees".

Wat een opluchting! Ik weet nu dat ik niet eens meer de 40 weken hoef vol te maken. En hoe ondankbaar dat misschien allemaal mag klinken, ik vind het wel leuk geweest zo. Ik heb goede weken en slechte weken gekend, heb de harde buiken meegemaakt, de pijnlijke indalingsweeen staan wegpuffen tussen de schappen van de het Kruidvat en de Karwei, eelt op mijn voeten gekweekt zo dik als boomschors, ik geniet al vanaf week 13 van het leven in mijn buik, ik heb me laten leksteken met acupunctuur naalden, aambeien gecreeerd zo groot als bloemkoolroosjes, heb een bedrag uitgegeven aan baby-uitzet waar 5 dorpen in Afrika een decenia van zouden kunnen eten, mijn tenen verbrand aan de moxasticks, een mislukte versie achter de rug en ik loop nog dagelijks 42,195 km op en neer naar het toilet. En hoewel dit alles zo z'n charmes heeft verlang ik nu gewoon naar poepluiers, huiluurtjes, kots op mijn schouders, nek en in mijn kleding en haren, naar lektieten, slapen van voeding naar voeding en een heerlijk naar Zwitsal geurend mannetje.

Het einde is in zicht, de aankomende weken staan naast de reguliere controles bij de verloskundige, bomvol met afspraken in het ziekenhuis, zo mag ik mij melden voor een ontmoeting met de anesthesist, de gynaecoloog die mij zal opereren, de dienstdoende verloskundige, de medewerkers op de kraamafdeling en als klap op de vuurpijl word ik nog onderworpen aan een grondige APK waarbij hartfilmpjes, echo's en bloedafname een standaard onderdeel zijn. Brian die bij dit alles keurig mee gaat, uit angst enige informatie te missen, keek vanochtend vol bewondering naar zijn overvolle agenda met het besef dat hij nu toch echt heel snel papa zal gaan worden.

Wij zijn er nu meer dan klaar voor en ons kleine mannetje is dan ook van harte welkom!