Vannacht amper geslapen, als een goudvis lag ik naar adem te happen en wanneer ik bijna in slaap viel schrok ik in paniek weer wakker snakkend naar adem. Nadat ik al 4,5 uur lag te woelen, te draaien, te zuchten, te steunen en mezelf onwijs lag te irriteren verloor ik mijn geduld en begon een enorm van agressie de boventoon te voeren. Brian ondernam tevergeefs pogingen mij in slaap te masseren, maar viel zelf iedere keer binnen een halve minuut weer in slaap. Kwaad en gefrustreerd ben ik uit bed gestapt, heb ik het bad laten vollopen met heet water en heb ik bijna 2 uur in bad zitten lezen.
Rond 6:30 uur stap ik met een schaaltje druiven weer mijn bed in. Ik moet na het eten van mijn druiven in slaap zijn gevallen want wanneer ik weer wakker wordt door de krant die door de brievenbus valt is het 8:15. Ik sluit mijn ogen weer en wordt om 9:00 gewekt door mijn wekker. Om 10:00 moest ik bij mijn VK zijn voor een liggingsecho en het doorspreken van de opties in het geval van een stuitligging.
Zoals verwacht ligt ons babietje nog steeds in de stuitligging, een onvolkomen stuitligging om precies te zijn. Ook ziet ze dat hij inderdaad zijn hoofdje tussen mijn ribben heeft genesteld en omdat hij daar al weken ligt heeft de vorm van zijn hoofd een wat langwerpige vorm aangenomen, wat volkomen normaal is voor kindjes die deze plek als voorkeurshouding hebben aangenomen. De verloskundige verteld dat ze de kans dat de kleine man uit zichzelf draait zeer klein is (aangezien hij al zo lang op deze plek ligt) en vanwege zijn grote.
Ik krijg als tip mee om de website stuitlig.nl te bezoeken, deze website gaat over de Moxa Therapie. Een Chinese geneeskundige techniek waarbij met behulp van een soort wierook sigaar de acupunctuur punten worden behandeld waardoor de baby zal worden gemotiveerd toch zelf de draai te gaan maken. Deze behandeling is in 75% van de gevallen erg succesvol bij zwangerschappen tot 36 weken. De andere optie is de uitwendige versie. Hier ben ik zelf totaal geen voorstander van maar er wordt mij verzekerd dat wanneer ik aangeef pijn te hebben er direct wordt gestopt en dat geldt ook voor wanneer er stress wordt gemeten bij de baby.
Ondank mijn grote weerstand voor de uitwendige versie besluiten mijn partner en ik toch een poging te willen wagen. De weerstand van de ruggenprik is namelijk nog vele malen groter en ik geef me niet zo makkelijk gewonnen. Als de baby niet draait of niet te draaien blijkt (kans dat hij te groot is, is namelijk wel aanwezig) word ik na volgende week overgedragen aan de gynaecoloog en zal er dus een afspraak worden gemaakt voor een keizersnede. Aangezien ik het liefst gewoon poliklinisch wil bevallen in het geboortecentrum zal ik mijn beste beentje voor zetten om een medische bevalling te voorkomen, maar wat niet is is niet dus het is even afwachten.
Morgen heb ik mijn consult voor de Moxa therapie waar ik dan direct mee start, en we hebben daarmee een week de tijd om de kleine te motiveren om een koprol te maken, mijn afspraak voor de uitwendige versie staat gepland op donderdag de 20ste en daar kijk ik nu dus enorm tegenop. Ik hoop dat de Moxa therapie werkt, het positieve is dat ik er helemaal open voor sta, zeker na de acupunctuur sessies in het begin van mijn zwangerschap waar ik veel baat bij heb gehad. Ik probeer de aankomende week zoveel mogelijk te rusten en te ontspannen zodat mijn lichaam de kleine ook zoveel mogelijk de ruimte geeft om dat gene te doen wat wij van hem verwachten en hopelijk kan ik over een aantal dagen schrijven dat de Moxa heeft gewerkt....
reacties (0)