Auw auw en nog eens auw...

Al sinds vrijdag heb ik enorme pijn. De druk op mijn buik is nog verder toegenomen mijn navel staat onder enorme spanning en doet ook vreselijke pijn, natuurlijk ben ik dan ook zo onhandig en loop ik gemiddeld 3x op een dag ergens tegen aan met mijn buik (deurpost, kastdeurtje, wasbak...) waardoor ik nogal moe word van mezelf.

Vrijdagmiddag nog lekker gewandeld samen met een BB vriendinnetje, toen ging het nog redelijk ,maar toen ik s'avonds op een verjaardag was had ik een en al harde buiken en bleef ik dus ook lekker op de loungesets zitten. Af en toe waagde ik een dansje met mijn broertje maar het staan en het bewegen resulteerde alleen maar in gemene steken onder in mijn buik. Vrijdagnacht sliep ik op zich redelijk en zaterdag ging ik eerst even het nieuwe huisje bekijken van de ene vriendin en vervolgens in de namiddag op bezoek bij een andere vriendin. Net voor etenstijd voelde ik me al een beetje misselijk worden en opnieuw kreeg ik vreselijke harde buiken. n het eten ging het gelukkig weer stukken beter en ben ik vanuit Tiel terug gereden naar Utrecht.  Savonds weer een verjaardag (gelukkig kon ik daar zitten)  waarvan we om 2.15 weer thuis waren.

De hele nacht lopen spoken. Steken, krampen, pijn in mijn rug en benen en vreselijk vaak naar het toeilet moeten om te plassen. Normaal zijn het kleine plasjes nu waren het gewone volledige plassen en ik vroeg me echt af waar het vandaan bleef komen want zoveel had ik nou ook weer niet gedronken. Tegen de ochtend ging het wat beter en kon ik gelukkig nog wat uurtjes slapen.

Smiddags zijn we naar de Utrechtse bazaar gegaan en daar lekker rondgeslenterd. Eenmaal thuis weer harde buiken en steken onder in mijn buik. En dat heb ik vandaag nog steeds. Ook vannacht liep ik weer te woelen en kon ik mijn draai niet vinden mede omdat de baby enorm bewegelijk is en ongestoord draait, maait en heen en weer wiebelt.

Ik heb net lekker mijn huisje gepoetst waar ik wel uren over heb gedaan want het tempo lag natuurlijk niet erg hoog en het poetsen werd met regelmaat afgewisseld met pauze waarin ik even een boekje heb gelezen en af en toe wat fruit naar binnen werk.

Ik denk dat de baby nu toch een weg naar beneden aan het maken is ondanks dat hij er nog niet definitief zijn intrek heeft genomen. De druk in mijn onderbuik is zo enorm heftig dat het lijkt alsof het hele zooitje er ieder moment zo uit kan vallen inclusief mijn blaas. Ook voel ik veel druk op mijn longen, weet niet of anderen hier ook last van hebben? Zodra ik thuis ben trek ik snel mijn BH uit zodat ik weer wat extra adem ruimte krijg.

De 11de hebben we weer een echo ik hoop dat ik dan te horen krijg of meneertje is ingedaald en dat hij dus met zijn hoofdje naar beneden ligt. Ik wil ik graag dat ze hem dan nog een keer opmeten want ik wil toch maatregelen nemen als blijkt dat hij erg groot is (ik ben maar een mini mens). Bij mijn schoonzusje zijn haar laatste twee kindjes met 38 weken uit voorzorg gehaald omdat ze erg groot waren dus ik wil graag dat ze er bij mij ook rekening mee houden.

Ik ga nog maar eens een lekker broodje kaas smeren en mezelf opnieuw installeren op de bank daar kom ik voorlopig ook niet meer vanaf tot we gaan eten ;)