Over mijn lijk

Zo. Zit je misselijk thuis, heb ik vandaag eens de afleveringen van over mijn lijk gekeken....
Dat verhaal van Lotte greep me zo aan... Zo'n sterke vrouw met 2 fantastische kinderen en een leuke vent. Die moet dan op een dag afscheid nemen van haar 2 prachtige meisjes.
Misschien is het niet verstandig om dat zwanger te kijken maar mijn hart brak echt. Hoe kan je in vredesnaam voor de laatste keer je kinderen knuffelen, voor de laatste keer instoppen, voor de laatste keer zeggen dat je van ze houdt. Dat kan toch niet😢
En dan het laatste beeld dat die kinderen bloemetjes bij de kist gooien....
Pfft. Ik heb echt even geen woorden.

10427 x gelezen, 7

reacties (26)


  • Grumble2.1

    Ik kijk het met veel liefde en verdriet elk seizoen weer .. Lotte greep mij ook enorm aan .. ik had dezelfde bedenkingen en vragen als jij .. heftig

  • Paprikaplantje

    Ja het is zeker heel erg heftig... Eigenlijk wil ik het gewoon echt niet kijken, maar ergens is het ook misschien wel goed om bewust te zijn van de kwetsbaarheid van het leven. Ik geef m'n dochter een extra knuffel en misschien is het wel wat om mooie herinneringen vast te leggen.

    Een stukje bewustwording en dankbaarheid.... Denk ik...

  • Grumble2.1

    Mooi omschreven .. dat vind ik ook

  • Mar550

    Ik kan het niet eens kijken. Vreselijk gewoon. Ontzettend verdrietig

  • Yaj

    Daar wil je to h niet over nadenken he, vreselijk. Ik kan het ook niet kijken. Ik werk zelf op een afdeling waar patiënten met kanker liggen. En sinds ik moeder ben vind ik het erg zwaar worde. Het is prachtig wat je kan betekenen maar zo schrijnend als het een jong iemand gaat

  • Paprikaplantje

    Wat een heftig werk! Heel veel respect. Ik zou het toch lastig vinden om daar mee om te gaan, ik vind het echt knap als iemand dat kan.

    Ja je ziet de kwetsbaarheid van het leven, en daarbij zal je ook wel afscheid moeten nemen van cliënten... Lijkt me erg pittig!!

  • Denelientjes

    Ik kan het niet kijken ik huil al bij jouw uitleg zonder zwanger te zijn....

  • ilsje85

    Hier precies hetzelfde 😔

  • Paprikaplantje

    Sorry was niet de bedoeling...

  • Sito

    Zo vreselijk zielig.😭😭😭

  • Jij-laat-het-hartjes-regenen

    Ik had exact hetzelfde, ik moest al bij de eerste aflevering huilen omdat ze 2 jonge kinderen had. Pfff. Echt heftig...

  • Amatullaah

    Pff zou het ook niet kijken.. klinkt misschien heel gek maar lijkt me.wel.fijner voor de kinderen om het te weten van te voren dan een ongeluk bv. Nu heeft haar moeder een herinneringsdoos "kunnen" maken enzo..

    Maar blijft natuurlijk verschrikkelijk. Zoals mn schoonmoeder altijd zegt, "tel je zegeningen!"

  • Paprikaplantje

    Precies, ieder kind is een wonder, en gezondheid is iets waar je dankbaar voor mag zijn!

    Die kist met herinneringen is inderdaad heel mooi, en voor de meisjes was het denk ik ook wel goed dat ze voorbereid waren. Maar dan zit je als moeder in die situatie wetende dat je kinderen straks zonder jou zijn...

  • *mamaDebby*

    Ik kijk dat programma bewust niet omdat dat mij gewoon nooit meer los laat. Het idee alleen al dat die vrouw ,en vele andere mensen mensen met haar , zoiets vreselijks mee moeten maken. Mijn 2 tantes waren beiden 40 toen zij kanker kregen Kort ziekbed ,lieten beide 2 jonge kinderen 'achter ', dus ik heb van dichtbij gezien hoe heftig zoiets is. Nu zelf moeder van 2 kinderen , en ik moet er niet aan denken. Ik kijk er dan gewoon echt niet naar.

    Vanaf hun geboorte hou ik al memory boxen bij voor allebei. Ik bewaar de meest mooie dingen van mn kinderen , en dingen van mezelf. En hou dagboeken bij over allebei.just in case.

  • Paprikaplantje

    jeetje wat heftig! 2 tantes met jonge kinderen... Pfft, het is gewoon een hele nare nachtmerrie waar je in terecht komt....

    Ik snap heel goed dat je het niet kijkt, het is echt heel confronterend

  • Linde-1

    Ja verschrikkelijk he 😭. Ik heb alweer tranen in mijn ogen..

    En hoe mooi dat ze voor haar kinderen ene herinnering kist heeft gemaakt. Wat lijkt me dat ook moeilijk om te moeten doen.. en inderdaad die laatst knuffel enz.. heftig ❤️😭

  • Paprikaplantje

    Je ze heeft er echt nog iets van gemaakt de laatste tijd ondanks de wanhoop in hun leven. Heel mooi hoe ze die kist heeft gemaakt!! Echt een prachtige liefdevolle moeder

  • Caroline27

    Vind heel moeilijk om kijken als denk ik heb 2 kinderen zou echt gek worden ze blijft zo positief ik zou echt niet kunnen. Eerste wat je denk je kan nooit meer je kinderen zien vreselijk 😪 ik was aan kijken mij man kwam net thuis zat gewoon janken vind zoo erg 🙄 zeker omdat kinderen heb raak mij zo erg voor man ook afschuwelijk zo achter blijven 😥

  • Florien84

    Ik kan het programma ook niet kijken. In het verleden wel gekeken maar voor mij is het niet goed om dit te kijken.

  • MienB

    Dat herinnert ons eraan dat dit leven tijdelijk is, waar je altijd met tegenslagen te maken krijgt, na momenten van geluk en andersom. Zeker heftig om zoiets te zien en vooral om mee te maken.

  • Dazielle13

    Erg hè. Die aflevering greep mij ook zo aan, ondanks dat ik niet zwanger ben. Sowieso Heb ik dat met die afleveringen van over mijn lijk. Maar bij mij komt Het misschien ook omdat ik zelf nog maar 8 was toen mijn vader overleed en hij wist toen ik 2/3 was ook al dat de kans klein was dat hij mij en mijn broertje ooit volwassen zou zien (vorm van kanker waarvan ze destijds al met meer dan 99% zekerheid konden zeggen dat het terug zou komen en dat er dan niks meer aan te doen was).

    Maar zeker die aflevering met Lotte vond ik heftig juist om die kinderen erbij en de wetenschap dat zij hun moeder ook voor de laatste keer hadden geknuffeld enz, net als ik toen met mijn vader(ook al moet ik zeggen dat ik als 8 jarige niet heel bewust snapte van dit is de laatste keer. Ik wist dat hij zou overlijden, ik wist ook dat hij dan echt weg was en we hem nooit meer zouden zien, dat hij begraven zou worden en ik wist ook wat dood was, maar echt bewust van het begrip nooit, was ik als kind niet. Maar dat was het voor mijn moeder en vader natuurlijk wel).

    Hoop zelf ook echt dat wij dit nooit mee hoeven te maken voor de kinderen, maar vooral ook om afscheid te moeten nemen van mijn kinderen. Zou het nu echt niet kunnen...

  • Paprikaplantje

    Oh jeetje wat heftig! Dan wist hij dat dus al een jaar of 6, dan loop je daar al die tijd mee rond😢 Misschien is het inderdaad als ouder op dat moment zwaarder omdat je weet wat er gaat gebeuren, en wat je allemaal gaat missen. Ook omdat je als ouder soort van de verantwoordelijkheid hebt om je kind goed op te voeden en beschermen, wat dan niet meer kan.

    Voor de kinderen komt het gemis misschien later, maar misschien wel even heftig of nog heftiger. Als je inderdaad door hebt wat nooit meer is....

    Ik hoop ook dat we het nooit hoeven meemaken, ik vond het zo vreselijk om te kijken😢

  • Dazielle13

    Dat lijkt mij nu ook heftig inderdaad, dat hij het al 6 jaar wist. Als kind nooit zo bij stil gestaan dat hij ziek was, ja die laatste periode natuurlijk wel. Maar ik kan me nu niet inbeelden hoe het moet zijn om al jaren te weten dat je je kinderen niet zal zien opgroeien. Vreselijk. Moet er echt niet aan denken. Maar misschien kon hij doordat hij het wist er al.beter mee om gaan. Hij had natuurlijk wel jaren om aan het idee te wennen.

    Het gemis is er wel. Als kind ook. Maar je gaat als kind anders met rouw om. Ja je staat erbij stil, maar je pakt ook sneller alles weer op. Zo zijn mijn broertje en ik 5 dagen thuis geweest nadat bekend werd dat hij was overleden en de middag na de begrafenis wilden we alweer naar school. Soms maakten we wel eens een opmerking erover of was het even huilen, maar daarna was het weer spelen en was het weer klaar. Je gaat er als kind veel nuchterder mee om.

    We gaan er maar vanuit dat het ons niet overkomt, maar we hebben voor het geval het dat get wel gebeurt, wel alles voor ze geregeld. En tussendoor blijven we dit programma wel zien. Het maakt je toch bewuster van alles.

  • Bloemlotus

    Vreselijk inderdaad! Ik heb zoooveel moeten huilen er om!😢😢

    Dat je weet dat je je kindjes nooit zal op zien groeien etc

    Geen woorden voor!

  • Zeldawarrior

    Ja, ongelooflijk verdrietig hè? Het greep mij ook erg aan. Voor mijn kinderen heb ik zowel tijdens de zwangerschap als daarna een soort verslag in plakboeken bijgehouden van alle bijzonderheden die we samen hebben meegemaakt. Ook met het idee in mijn achterhoofd dat als ik om wat voor reden dan ook zou wegvallen, ze tenminste iets tastbaars hebben waarin ze me toch een beetje leren kennen. Mijn oudste twee kinderen kijken die plakboeken al af en toe in, ze vinden het prachtig. 😊

  • Paprikaplantje

    Oh dat is inderdaad heel leuk! Wat super dat je kinderen het zelf ook leuk vinden om in te kijken. Lijkt me toch heel speciaal om dat samen te doen!

    Ik heb bij mijn dochter dat ook een tijdje gedaan maar een beetje verwaarloosd.. maar betrap mezelf erop dat ik er toch wel eens in kijk! Misschien voor deze zwangerschap toch maar weer eens doen...

    Ik heb ook altijd even quality time met m'n dochter, goed knuffelen en grappige gesprekjes