Inmiddels alweer 25 weken zwanger. Qua kwaaltjes heb ik de laatste tijd vooral last van duizeligheid, moeite met ademhalen en het gevoel alsof mijn hart uit mijn borstkas gaat springen. Ook ben ik de laatste tijd echt heel moe. Als dit blijft aanhouden, moet ik van de gynaecoloog toch eens langs de huisarts gaan. Vorige week had ik de 24-wekenecho en daar was ik best van geschrokken! Ik vroeg aan de gynaecoloog of we de datum voor de keizersnede konden plannen. Ze zei: “Oké, maar we gaan eerst eens naar de baby kijken op de echo.” Baby liep altijd al een beetje voor op schema, maar vorige week bleek meneer al 1017 gram te wegen. Mijn gynaecoloog schrok daar zichtbaar van: hij hoort op deze termijn absoluut nog geen kilo te wegen! Zijn buikomtrek kwam overeen met 28+6 weken, met een percentiel van 99, en dat terwijl ik pas 24 weken zwanger was. Meteen werd gezegd dat de keizersnede met 38 weken gedaan moet worden. En toen kwam natuurlijk de vraag: Hoe was je suikertest? Die wordt pas deze woensdag gedaan, dus daar ben ik nu best over aan het stressen. Ik ben dan ook met een zwaar gevoel bij de gynaecoloog naar buiten gegaan. Sindsdien heb ik mijn eetschema wat aangepast en probeer ik meer op mijn suikerinname te letten, maar toch blijft er ergens een schuldgevoel zitten. Heb ik het zo verpest? Ik doe nochtans niet anders dan tijdens mijn andere zwangerschappen. Nu ben ik vooral bang voor de diagnose zwangerschapsdiabetes. Als ik de symptomen opzoek, herken ik mezelf daar eigenlijk niet echt in. Ik heb niet meer dorst, mijn zicht is hetzelfde en ik ga ook niet vaker naar het toilet. De enige symptomen die ik heb, lijken eerder op een ijzertekort en de lage bloeddruk waar ik tijdens iedere zwangerschap last van heb.
Zijn er meer dames die iets gelijkaardigs hebben meegemaakt? Misschien ook een baby die ineens heel groot bleek te zijn rond deze termijn, zonder dat er uiteindelijk sprake was van zwangerschapsdiabetes?
reacties (0)