Durf ik, na Nola*, opnieuw zwanger te worden?

Gisteren weer in het ziekenhuis geweest voor de uitslagen n.a.v. het overlijden van Nola. Er is niet één duidelijke oorzaak gevonden, maar een combinatie van factoren heeft tot haar overlijden geleid.Er zijn meerder afwijkingen gevonden in de placenta:

  • onvoldoende uitrijping; minder zuurstof naar Nola;
  • een geringe ontsteking; waarvan de oorzaak niet bekend is (mijn gevoel: toch gebroken vliezen, zie voor dat hele verhaal Nola's vlindersite)

Dat Nola zo plotseling is overleden is nog steeds een raadsel. Ze kunnen niet verklaren waarom het ctg op 15 januari om 10:00 uur nog zo goed was en dat zo'n 13 uur later werd geconstateerd dat Nola's hartje niet meer klopte.

Bij een volgende zwangerschap is er 10% kans dat de placenta dezelfde afwijkingen zal gaan vertonen. Maar omdat ze me dan bij 38 weken zullen inleiden zal het waarschijnlijk niet zover komen. En daar zit mijn angst. Wat als de placenta eerder minder goed gaat werken? Het is, tijdens de zwangerschap, niet te controleren. Behalve als ctg's aantonen dat het minder goed gaat met de baby.

Ik weet het even niet. Ik wil zo graag een kind. Maar dit nog een keer door moeten maken... NOOIT! 10% kans dat..., maar 90% kans dat het niet nog een keer gebeurd... Nola's overlijden was w.b.t. kans bereking ook een kleine kans en dat is ook gebeurd. Eén en al angst en twijfel...

Oh ja, chromosoomonderzoek was nog steeds niet bekend. Komt waarschijnlijk ergens komende maand...

848 x gelezen, 0

In Overig

reacties (0)


  • quintysmama

    Ik snap je helemaal. Die angsten zullen helaas ook nooit verdwijnen.... Wij zijn pas gerustgesteld als de kleine al jankend bij ons op de borst ligt. Maar voor we zover zijn zijn er 38 weken om. En die weken lijken af en toe als jaren te duren...... Ik heb nu (34+3) 2x in de week controle tot het moment van de inleiding, misschien dat jij daar ook baat bij hebt. Mocht je dalijk weer zwanger zijn bespreek deze angsten met de gyn en zorg dat zij daar waar mogelijk zoveel angsten proberen weg te halen. Helemaal angstvrij lukt natuurijk nooit helaas. Ik kan je maar 1 tip geven, volg je hart. De rest wijst zichzelf......

  • lorrie25

    hey meid,
    ik snap je zoo ontzettend goed.het is ook harstikke moeilijk en angstig..
    Mijn zoon is uit eindelijk overleden aan zuurstofgebrek omdat mijn placenta is losgelaten(omdat ik zo lang over tijd ben gegaan) heb ook 10% kans dat dat dus weer gebeurt..vond dat zn enge gedachten en zat dus ook met die twijfel.ik heb toch mijn hart en gevoel gevolgt en een maand na het overlijden van me liefje waren wij weer zwanger..sta natuurliijk niet geheel onbezonnen in dit proces(alhoewel ik gewoon een super zwangerschap heb gehad van mijn zoon)!dus enigste wat ik kan adviseren is luister naar je gevoel,en ben je er nog niet klaar voor moet je wachten..ik heb het nu soms zoo moeilijk ik rouw om mijn zoon en ben blij dat ik weer zwanger ben..het zal nu zoiezo meer stressvol zijn..snap jou gevoelens heel erg goed..hoop dat je hier wat meer rust in zal gaan vinden..gr x lorraine

  • anja0311

    Ik vond het ook een heel moeilijk besluit. Ik heb ook een hele zware zwangerschap gehad.
    Bij mij was het wel een beetje anders omdat mijn kindje prima in orde was maar met mij ging het helemaal fout.
    De angst is er bij mij altijd geweest dat het weer vreselijk mis zou gaan.
    Ik kan je niet vertellen wat mijn motivatie was om nog een keer zwanger te zijn. Dat was echt een soort van "oergevoel". Ik wilde nog zo graag een kindje.

  • marjooo

    chips heel verhaal getypt is ie weer..

    maar ik begrijp je angst heel goed.. want dit willen we NOOIT weer meemaken!
    maar de functie van de placenta kan wel worden gecheckt in de zwangerschap..
    niet alleen door CTG's..
    bij mij is namelijk rond de 21e week ontdekt dat mijn placenta niet goed functioneerde.
    allereerst de groei was afwijkend waardoor ze naar de placenta functie hebben gekeken..
    Daar konden ze zien dat de doorbloeding afwijkend was.. ze keken naar verschillende bloedvaten.. zowel de navelstreng, in mijn lies, als de doorbloeding van het hoofd van het kindje..
    ze kunnen heel veel zien hoor tijdens de zwangerschap..
    natuurlijk niet alles en een kans dat het mis gaat heb je altijd.. dat heeft iedereen..
    maar nog altijd worden er gelukkig veel en veel meer 'gezonde' kindjes geboren..
    je moet voral je gevoel volgen.. en weten dat een zorgeloze zwangerschap er niet meer zal zijn..
    Suc6 met je keuze.. weet dat hij heel moeilijk is..
    maar bij ons overheerst de kinderwens voornamelijk..

    Dikke knufff

  • LostLuna

    Nu ik zelf heb meegemaakt wat het is om bij '0,zoveel%-kans-op' te horen, ga ik nooit meer zo maar er vanuit dat het mij niet zal overkomen. Dan klinkt 10% ineens als heel veel. Aan de andere kant was nadat alles gebeurd was, de kans op vroeggeboorte 10-15% en mochten we in onze handen klappen als we de 28 weken zouden halen (woorden van gynaecologen in het Erasmus Rotterdam). Met 38 weken was er nog niks gebeurd (nou ja, bij wijze van spreken natuurlijk) en zijn de meisjes de volgende dag met de keizersnede gehaald maar volgens mij had ik gewoon de 40 weken vol gemaakt. Durf je een nieuwe zwangerschap aan? Dat antwoord weet jij alleen. Ik denk wel dat je het durft maar onbezorgd zal het niet meer zijn. Ik zou ook eerst onderzoek doen naar welke onderzoeken mogelijk zijn tijdens je zwangerschap. Ik weet dat ze met speciale echo-apparaatuur de placenta en alle bloedvaten en de navelstreng in kaart kunnen brengen. Ik zou in ieder geval voor een gespecialiseerd ziekenuis gaan (zoals Erasmus, Nijmgen geloof ik ook, of Leiden enz.). Liefs!

  • tweeling77

    Hey meid, ik begrijp je angst, voel het zelfde. Aan de andere kant denk ik dat we moeten proberen van het positieve uit te gaan. Er kan natuurlijk altijd iets misgaan, maar bij strenge controle en op tijd bevallen moet het toch goed kunnen gaan zou je denken. Mijn idee is toch dat ze bij jou gewoon te lang gewacht hebben. Ons is verteld dat ze via speciale echo de doorbloeding (en dus het zuurstofgehalte) van de baby en de navelstreng en placenta kunnen controleren. Men kan eventueel blijkbaar zelfs een bloedtransfusie aan de baby in de baarmoeder geven. Hoe dan ook, het zal voor ons alebei nooit meer een onbezorgde zwangerschap worden. Voorlopig zou ik al dolgelukkig zijn als we er weer voor mogen gaan. Echt zwaar klote dat dat chromosoomonderzoek zolang moet duren he? Wij wachten er ook nog steeds op... Sterkte meid! X Kim

  • Isamy

    Ik begrijp je twijfel. Alleen jullie hebben hier ene antwoord op. Je moet alleen niet vergeten dat iedereen hier kans op heeft, alleen jullie weten het nu. Wat een volgende zwangersschap natuurlijk voor veel meer zorgen en onrust zal zorgen. Bij ons is niks gevonden maar wij hebben ook geen obductie laten doen. Nu denk ik, wat als we dat wel hadden laten doen; wat was er dan gevonden....
    Volg je hart en heb hoop....