Het belang van acute verloskunde in de buurt

Hier is dan mijn heftige, 2e bevallingsverhaal
Niet om te pochen en evenmin voor sympathie, maar met het doel om duidelijk te maken hoe belangrijk de acute verloskunde in de buurt is voor zwangeren.

Ik ben me er bewust van dat mijn verhaal niet het heftigste is, maar ik heb er nog wel last van en ik hoop dat het delen van mijn verhaal wellicht andere vrouwen, die ook een soortgelijke bevalling hebben gehad, aanspoort om ook hun verhaal te delen.
Want een bevalling is altijd wel spannend, maar zo stressvol als ik het heb ervaren is niet oké, en dit had vermeden kunnen worden als ik gewoon in Lelystad naar het ziekenhuis had kunnen gaan om te bevallen.

Woensdagochtend, 39 weken en 2 dagen zwanger, werd ik wakker. Ik dacht 'ik ga nog even snel douchen voor ik Jasmijn uit bed ga halen en dan kunnen we lekker gaan ontbijten'.

Toen ik klaar was met douchen had ik wat zeurderige krampjes, maar ik had al weken 'voorwerk' dus ik serveerde het af als dat: voorwerk.
Ik haalde Jasmijn uit bed, kleedde haar aan en nam haar mee naar beneden waar ik met wat rugpijn ons ontbijt ging maken, wat we samen aan de eetkamer tafel opaten. Echt lekker zat ik niet met die rugpijn.

Om 09.30 zou mijn lieve tante bij ons zijn en dan zouden we samen wat boodschapjes gaan doen, waarna ze me naar mijn controle bij de verloskundigenpraktijk zou rijden.
Echter, toen zij er was, wilde ik geen boodschappen meer doen. Ik wilde niet in de auto.

Hierdoor adviseerde ze mij om de verloskundige te bellen met de vraag of ze toch even bij me wilde komen kijken, dus zo gezegd zo gedaan en tussen 10.00 en 10.15 was de verloskundige er. Na wat praten en een inwendig onderzoek kon ze voelen dat ik net geen 2 cm ontsluiting had. Ze zag geen vruchtwater lopen als ik op mijn hand blies, maar voelde wel wat onregelmatige contracties. Het kon 2 kanten opgaan, het kon afzwakken of doorzetten. Omdat ik bij Jasmijn een snelle bevalling had (6 uur 7 minuten van de eerste wee tot geboorte) sprak ze met mij af dat ik om 12.30 nog even zou bellen voor overleg, tenzij het heftiger werd, dan moest ik eerder bellen. Top! Ik heb mijn man Menno toen een bericht gestuurd dat ik flink voorwerk had en dat hij er rekening mee moest houden dat hij gebeld kon gaan worden, maar uitgerekend die dag zat hij voor zijn werk helemaal bij de Duitse grens.

Tante Ria ontfermde zicht een beetje over Jasmijn en ondertussen babbelden we wat.

Ik timede de weeën en op een gegeven moment merkte ik dat ik tijdens de weeën niet meer kon praten of denken. 'Dit wordt menens' dacht ik toen en toen tante Ria Jasmijn na het broodje op bed had gelegd besloot ik om 12.10 toch maar te gaan bellen.

Eerst de verloskundige, die zou na dit huisbezoek terugkomen en daarna belde ik Menno dat hij als de wiedeweerga naar huis moest komen. Hij liet al het werk vallen en maakte rechtsomkeert, 13,43 zou hij thuis zijn.

Ongeveer om 12.45 was de verloskundige er weer en gingen we naar boven voor controle. Ik had al 4cm ontsluiting en dus moesten we DIRECT vertrekken naar het Moeder en Kind centrum in Harderwijk, waar ik wilde bevallen i.v.m. een medische indicatie. Paniek, want Menno was er nog niet! Dan moet tante Ria maar rijden! De verloskundige zou achter ons aan rijden en het laatste stuk voor ons gaan rijden.

Tante Ria haalde Jasmijn uit bed en kleedde haar aan terwijl ik Menno belde dat hij moest afbuigen naar Harderwijk. Na, al weeën opvangend, Jasmijn haar tas vol te hebben gegooid met koekjes en een beker drinken (waar je je nog mee bezig houdt als je aan het bevallen bent hahaha) konden we met zijn allen in de auto, op weg naar Harderwijk.

Wegwerkzaamheden op de Larserweg, waar de maximumsnelheid 50km p/u was maken het er niet meer ontspannen op, maar de echte stress kwam op de Gooische weg, toen ik persdrang kreeg.
Paniek alom, want ik wilde niet op de N302 bevallen, ab-so-luut niet!
Dus ik heb vanaf de Gooische weg tot aan het St. Jansdal (Moeder en Kind Centrum) persweeën moeten wegzuchten. Dit is normaal al niet te doen, maar als je dan ook nog elke rotonde in Harderwijk tegen hebt als het gaat om voorrang verlenen...

Maargoed, we kwamen dus behoorlijk gestresst aan bij de Kiss and Ride bij het Ziekenhuis waar een Host ons instrueerde om de auto bij het Moeder en Kind Centrum voor de deur neer te gooien. Toen ik om 13.45 uitstapte, of eigenlijk meer uit de auto rolde, hoorde ik Menno's stem. Hij had het GOD ZIJ DANK gered!

Een perswee opgevangen op de motorkap, 1 in de lift en 1 in het trappen huis voor de schuifdeuren van de afdeling.

Om 13.50 liepen we de kamer in, ik kon nog net de verpleegkundige een handje geven.

Ik stond naast het bed te dansen terwijl ik mijn broek naar beneden probeerde te trekken en ik bleef maar herhalen 'ik moet poepen, ik moet poepen'.
Nog een perswee opgevangen leunend op het bed waarna ik met hulp mijn broek en onderbroek uitkreeg.

13.55 lag ik op het bed en mocht ik gaan persen.

Ik heb er bar weinig van meegekregen, maar ik schijn wel naar de verloskundige haar instructies te hebben geluisterd.
Om 14.00 werd onze kleine Benthe Dayah dan geboren.

En voor wie nu denkt dat zo snel bevallen ideaal is? Nee, dat is het verre van. Ik heb door alle stress en de snelheid waarmee alles ging geen bubbel kunnen creëren om me in terug te trekken, om zo met enige kalmte de weeën op te vangen. En dat maakt dat ik nog maar met moeite alles kan bevatten en ook moeite heb het een plekje te geven.

Een bevalling is altijd spannend en heftig, maar een hoop van deze stress had vermeden kunnen worden als ik gewoon in Lelystad had kunnen bevallen.
Nu ben ik nog een enigszins 'gunstig' geval, want wij hebben het Moeder en Kind Centrum gehaald.

Maar hoeveel kindjes zijn er al langs de N302 geboren? Of op de stoep bij het Moeder en Kind Centrum? Nog maar te zwijgen over het feit dat het mij had overkomen als we maar 15 minuten later hadden gebeld of waren vertrokken.

En daar moet men zich bewust van worden. Hoeveel vrouwen moeten deze stress ondergaan voor het straks nog eens een keer ECHT fout gaat?
Ik ben blij dat mijn verloskundigen het met alle ernst oppakten en snel en adequaat hebben gehandeld, maar wat als een verloskundige de snelheid waarmee het gaat onderschat? Het zijn uiteindelijk ook maar mensen.


834 x gelezen, 3

reacties (22)


  • mamavananouk

    Ik had bij de tweede medische indicatie. Ik moest van zowel van cardioloog als complicaties eerste bevalling in het ziekenhuis bevallen. Echter omdat het 20 minuten rijden was omdat wij geen ziekenhuis hebben waar je kan bevallen in een stad met 100000 inwoners mocht ik er niet heen. Want dan zou ik op de hoek van de straat bevallen. Tussen moment dat verloskundige en man er waren en geboorte zat 5 minuten. Hele bevalling van begin tot eind 45. Ik kon nog net de oudste van 2,5 naar de buren brengen. Een snelle bevalling kan heel traumatisch zijn. Ik heb er na 9 jaar nog steeds last van.

  • Meidenmama2019

    Jeetje dat is inderdaad wel heel heftig! Ik merk inderdaad ook dat ik er nog steeds last van heb, is nu onderhand al een maand geleden. Maar ik dacht dat ik me aanstelde. Zie ook als een berg op tegen straks weer te moeten gaan werken, omdat ik regelmatig zomaar vanuit het niets in huilen kan uitbarsten :(

  • mamavananouk

    Het komt bij mij vooral omdat ik een mega controle freak ben en ik dus in die 45 minuten totaal alle controle kwijt was . Heel naar . Vreselijk . Ik heb later zelfs nog therapie gehad voor controle dwang ( niet zozeer voor de bevalling) , maar dat maakt nog steeds niet dat ik niet naar naar die bevalling kijk. Ook opmerkingen van het is toch allemaal goed gegaan , daar heb je niet veel aan. Daar gaat het niet om . Je zit nu nog mega vol hormonen en slaap tekort dus dat kan nu nog wel je labiele buien veroorzaken. Bespreek het met vk op de nacontrole of ga over een paar maanden langs huisarts en de praktijk ondersteuner als je er nog steeds niet zonder waterval over kan praten . Waarschijnlijk komen je collega’s wel langs op kraamvisite . Barst je daar in huilen uit, heb je het niet op je werk 🤪. Je moet niet tegen je werken opzien dat je in huilen uitbarst . Wat is het ergste dat er gebeurt. Je barst inderdaad in huilen uit en je krijgt een knuffel en een glaasje water van je collega’s . De moedertjes herkennen het labiele en aaien je over je bolletje en huilen met je mee. Denken terug aan de tijd dat ze ook in huilen uit konden barsten om niets.

    Komt goed 😘

  • Meidenmama2019

    Ik werk alleen, en onder tijdsdruk, dus ik heb geen steun te verwachten helaas :(

    Net aan de telefoon gezeten met mijn objectleidster en aangegeven dat ik nog niet weet of ik het ga redden.

    Ze heeft een object o.v.b. voor mij gereserveerd, maar dat blijft optioneel in het busteam dat sommige panden vervangt. Dus maar zien hoe ik me straks voel...

  • mamavananouk

    Je hebt nu aangegeven dat je niet weet of je het gaat redden dus dat haalt de druk er wel af denk ik. Als het niet lukt dan lukt het niet en als het wel lukt lukt het wel . Geen tijd voor zorgen nu. Probeer zoveel mogelijk bij te slapen als baby slaapt en praat er veel over

  • Liselott

    Oh herkenbaar.. hier ook zon moeite met bevatten wat er gebeurd is..

    En genoeg die zeggen wat superfijn hwt is om zo snel te bevallen, dat ik t eiGenlijk geen bevalling mag noemen etc..

    overigens op dezelfde plek als jij bevallen ;)

    Toevallig vd week wat over geschreven

  • Meidenmama2019

    Nog gefeliciteerd! En hoe vond jij het in het Moeder en Kind Centrum?

  • Liselott

    Opzich wel prima tijd gehad, maar denk dat het ook anders is dan normaal: meesten komen een paar uurtjes: ik ben er sowieso 3 weken geweest.. kende al het personeel inmiddels en andersom kenden ze mij.. Als je fit bent maak je snel een praatje en aan mij hadden ze niet echt werk (alleen temperaturen en als ik mn bed zat was x verschonen)

  • Meidenmama2019

    Ik heb er een nacht verbleven, omdat onze kleine een palatoschisis heeft en nog niet had gedronken. Dus om niet een eerste nacht zonder hulp met drinken in te hoeven gaan mocht ik kiezen of ik een nachtje bleef met haar. Dat leek ons wel het beste. Ik heb het ook als een fijne plek ervaren, met liefdevolle en kundige zorg :)

  • MamaJL

    Anders maar eens ambulances in gaaan zetten.

  • Meidenmama2019

    Dat zal een aardig prijskaartje worden dan En dat geeft nu ook geen garanties met de larserweg die afgesloten is

  • MamaJL

    Ik bedoel maar, als de overheid ziekenhuizen sluit kan de verloskundige ambulances inzetten, dan heb je geen max. snelheden meer. Dat wordt dan vergoed. Hier gebeurt dat al. Maar ook meer thuisbevallingen.

  • Nog-even!

    Ambulances kunnen er ook niet heel snel zijn....

  • Meidenmama2019

    Als je thuis mag bevallen is dat onder normale omstandigheden natuurlijk een fijne en vertrouwde optie. Ik wilde echter al niet thuis bevallen omdat ik wist dat ik een fikse afstand moest gaan afleggen, mocht ik tijdens de bevalling toch medisch worden (zoals bij onze eerste dochter het geval was). Daarom koos ik ervoor om al ter plekke te zijn. Niet wetende dat de baby zich eerder zou aankondigen én dat het zó snel zou gaan

  • Nog-even!

    Het moeder-kindhus in Harderwijk vind ik btw wel een superplek! Als ik in het ziekenhuis had moeten bevallen, was dat een goed alternatief voor thuis geweest!

  • MamaJL

    Wel fijn dat alles goed gelopen is! Ze gaan mij met twijfel al doorsturen naar het ziekenhuis omdat het ziekenhuis waar ik voorheen bevallen ben ook gesloten is inmiddels. Maar de verloskundige heeft ook het advies gegeven mezelf voor te bereiden op een eventuele thuisbevalling. Wetende dat ik dan daarna toch naar 't ziekenhuis zal moeten wil ik dat helemaal niet. Maar ja. De jongste was er best snel. Als de bevalling begint met het breken van de vliezen ga ik volgens de verloskundige het ziekenhuis waarschijnlijk niet halen nu het dichtstbijzijnde ziekenhuis gesloten is. Ik vind dat vooral veel spanning met zich meebrengen.

  • mamavananouk

    Ik was dus bij de eerste met spoed met gillende sirenes en persweeen afgevoerd naar het ziekenhuis. Daar in vijf minuten bevallen en gelukkig was ik daar want de placenta wou niet loslaten.

  • Meidenmama2019

    Ja! Dat kan ik beamen Nog-even!

    Het bevallen daar 'beviel' me prima en de nazorg was er ook uitstekend. Beter dan in het MC waar ik bij onze eerste dochter ben bevallen. Dat was ook niet slecht, maar het Moeder en Kind Centrum overtrof mijn verwachtingen, ondanks dat ik een heftige stortbevalling had en daarna meteen keihard van mijn roze wolk afdonderde.

  • Nog-even!

    Het is echt gekkenwerk dat Lelystad geen verloskunde meer heeft... Vanaf Urk is de situatie nóg nijpender.... Privatisering gaat over geld. Dat is inmiddels duidelijk! Ik ben blij dat ik thuis wilde en kon bevallen: mijn laatste twee bevallingen duurden 2,5 uur en 75 minuten. Daarvan had ik (in mijn geval) geen 20 minuten in de auto willen zitten.

    Gelukkig is het goed gekomen bij jou! Petje af! Gefeliciteerd!

  • Meidenmama2019

    Nou echt he? Ik moest dan al medisch bevallen, maar ik wilde al niet meer thuis bevallen toen het ziekenhuis in uitgeklede variant doorgestart werd, want je zal maar verder heen zijn en dan nog naar het ziekenhuis moeten :(

    Het is echt bijzonder stressvol om 30 á 40 minuten in de auto te moeten als je aan het bevallen bent, hopend dat je man op tijd gaat zijn en dan halverwege ook nog persdrang te krijgen. Gelukkig herkende ik het als persdrang en heb ik ertegen kunnen vechten

  • Nog-even!

    Ik vraag me af of het zin zou hebben om een rechtzaak tegen de Gemeente Lelystad of de provincie te beginnen, wegens het verzaken van de zorgplicht.... Zou best interessant kunnen zijn Misschien iets voor de verloskundigen??

  • Meidenmama2019

    Ik heb geen idee, het is allemaal een politiek spel he? Achmea groep heeft de MC Groep de nek omgedraaid door een boycot uit te voeren en Minister Bruins heeft het laten gebeuren