Terrible Two

Oh man, ik heb nu al “dingen” met onze 15 maanden oude dochter, dat ik denk die moet nog 2 worden🥲. Pittige karakters…

Het is echt doorbijten.

Onze oudste van 7,5 was/is ook zo. En die heeft nog steeds haar uitdagingen. Je moet er echt een weg in vinden om mee om te gaan. Inmiddels weet ik hoe ik een beetje met haar om moet gaan, maar man wat vond ik het destijds pittig, vooral de leeftijd tussen 3 en 4 vond ik heftig met haar.

Ik ben bang dat ik het weer ga mee maken met de jongste🤣.

Succes meid!!

Ja lastige leeftijd. Ik had dit ook met onze zoon, die rende altijd van mij weg, luisterde nergens na. Het vervelende is dat je een negatieve circle komt. Daar moet je uit komen. Dat regie heb jezelf in de hand. Wat erg goed werkte in de supermarkt is laten helpen, zeggen we gaan op zoek naar fruit en jij mag een stuk fruit voor jezelf kiezen. Opzoek laten gaan naar andere producten, haar erg productief laten voelen. Ipv ze moet hier zijn en heeft te luisteren. Maak een lijstje en laat haar het vasthouden, kleine dingen laten inpakken, geef haar een leuk prinsessen tasje die ze vast mag houden en wat brood in kan doen. Het zijn soms maar hele kleine dingen.

Met klaar maken om weg te gaan, speelde ik met mijn zoon het spelletje de timer verslaan. " kun je in 60 sec je schoenen aan doen, Wie wint er jij of de timer. Dat ook met kun je in 30 seconde in de auto zitten. Werkte als een charm hier. En als ze de timer verslaat dat je nooit een meisje kent die zooooo snel is. Dan voelt ze zichzelf ook er trots. Je kunt zelf ook gewoon tellen, 10 seconde kun je heel lang maken. Mijn zoon vroeg er zelfs om na een tijdje. Mijn dochter van 8 doet het nog met haar kamer opruimen.

Met slapen gaan, soms je opstellen ik heb geen idee welke pjyama het mooiste is, welke wil je kiezen. Als je met 10 tellen in je bedje ligt dan kunnen we een extra boekje lezen. Want dan hebben we meer tijd. Dan maak je haar goede gedrag positief en reward je haar ermee.

Het is allemaal erg bewerkelijk bij een pittige peuter, en je moet zelf de knop omzetten om dingen leuk en positief te maken. Ze gaat zelf ervaren dat het leuk is om te luisteren en dat je daar ook aandacht mee krijgt. Als ze alsnog wegloopt dan kun je zeggen ik heb een timer gezet en ik ga mijn schoenen aan doen, ik Kan wel de timer verslaan.

Ook al is deze methode veel werk. Het gaat op een gegeven moment van zelf en dan zal ze ook meewerken. En dan gaat het gewoon zonder boos of gefrustreerd te voelen.

Het is eigenlijk gewoon het slechte gedrag afleiden met een leuk spelletje of naar een reward toewerken. Met het spelletje of reward ervaren dat luisteren eigenlijk erg leuk is. En een reward kan gewoon heel simpel zijn, jouw trots, mogen kiezen, een extra boekje, leukere sfeer in huis, een knuffel. Ipv een gefrustreerde moeder en iedereen is verdrietig.

Nou tips heb je al, mocht je alle tips toepassen zal dat vast iets werken maar het blijft een soort spiegel voor jezelf. Hoeveel geduld kan je opbrengen en als het je teveel word, wat doe je dan om jouw emoties te reguleren, want daar leert zij uiteindelijk ook van.

Het blijft pittig hoor, peuters..

Wat hier het beste helpt (ik heb inmiddels 4 peuters grootgebracht en de kleuter kan er soms ook nog wat van):
- vooraankondiging (5 min bijv). Zo ook benoemen: ‘over 5 min gaan we…’ of ‘als de grote wijzer daar staat, gaan we..’

- benoemen welk gedrag je wel wilt zien (dus niet ‘niet op de bank staan’, maar ‘we zitten op onze billen’

- er een spelletje / wedstrijdje of grapje van maken: wie het eerst boven is / de jas aanheeft etc
- afleiden in een boze bui: ‘Hey, kijk s wat ik daar zie…’
- keuze geven
- tellen tot 3 (1, 2,… 2,5… bijna 3 en vaak komen ze dan wel)

En soms werkt de hele trukendoos niet en is het even afzien. Morgen weer een nieuwe dag.

Vaak helpt het om om je dochter het idee te geven dat ze een keuze heeft (de regie). Bijvoorbeeld bij het omkleden laten kiezen welke pyjama ze aan wil, welk boekje voorlezen voor het slapen gaan, zelf uit/aankleden of helpen?

En zoals hieronder staat, vooraankondiging wat je gaat doen zodat je dochter kan omschakelen en daarbij gewenst gedrag benoemen.

In de winkel kan haar laten kiezen wat voor groente die dag gaan eten, wat voor koekje bij de thee (laten kiezen uit twee "gezonde" opties)... Niet altijd de garantie voor succes maar het proberen waard.

Je mag meerdere regie nemen waardoor te zeggen ik wil dat jij nu op de stoel gaat zitten, van tevoren over nadenken. Is ze met iets bezig wat inhoudt dat zij niet meteen kan schakelen. Dus op een moment dat jouw verwachting is ik roep of vraag iets aan haar en verwacht meteen daarin actie of reactie. Dan moet je dat even bijstellen. Ook als je ziet dat zij d’r een spel van kan maken dan kun je d’r hard tegenin gaan of zeggen van hé ik zie dat je graag verstoppertje wil spelen. Dat kunnen we doen zodra we thuiskomen of welk moment jij dan ook van de dag wil gaan doen. Mocht ze vooralsnog niet luisteren kan je ook zeggen van of jij komt zelf naar mama of mama komt jou halen en dan niet 2 keer vragen een keer daarna actie toepassen.

We zijn geneigd heel gauw te benoemen nee dat gaan we niet doen. Nee, dat wil ik niet zien maar wat werkt is dat je het gedrag of actie benoemd die je wil zien. Neem een opruim moment, bijna alle kinderen schaken niet meteen naar oh ja mama zegt ik moet opruimen dus laat het dan maar doen. Nee, ze hebben veel sturing nodig en de ene meer kader dan de ander en duidelijkheid. Dus als jij zegt, kom we gaan opruimen, dan moet je niet verwachten dat jouw kind alles opruimt. Dat is voor ons vanzelfsprekend, maar voor een kind niet.

Dus dat je benoemd ik wil dat jij nu de lego opruimt in de bakken dus dat je benoemd wat je gedaan wil hebben, want ja, ze zijn gewoon weg nog zo klein.

Hier de middelste heeft wel eens een fase gehad van wegrennen in de winkel dan moet ik zeggen bij haar vader vaker dan bij mij. Maar ik herhaalde elke keer voor we de winkel in gingen, zodra je een keer wegloopt ga je meteen de kar was ook al gauw afgelopen. Na een paar keer als we dan voor de winkel stonden, zei ik weet je nog de afspraak die mama met jou heeft gemaakt en dan herhaalde ze dat, en gebeurde ook niet meer. Ik heb soms wel weleens dat ze dan haar jas niet aan wil doen en dan maak ik er een soort spelletje van van hé we gaan zo weg. Ik wil graag dat je je jas aandoet. Welke jas wil je aandoen kiezen waar er eentje uit dan haal je de lading eraf.

Je mag meerdere regie nemen waardoor te zeggen ik wil dat jij nu op de stoel gaat zitten, van tevoren over nadenken. Is ze met iets bezig wat inhoudt dat zij niet meteen kan schakelen. Dus op een moment dat jouw verwachting is ik roep of vraag iets aan haar en verwacht meteen daarin actie of reactie. Dan moet je dat even bijstellen. Ook als je ziet dat zij d’r een spel van kan maken dan kun je d’r hard tegenin gaan of zeggen van hé ik zie dat je graag verstoppertje wil spelen. Dat kunnen we doen zodra we thuiskomen of welk moment jij dan ook van de dag wil gaan doen. Mocht ze vooralsnog niet luisteren kan je ook zeggen van of jij komt zelf naar mama of mama komt jou halen en dan niet 2 keer vragen een keer daarna actie toepassen.

We zijn geneigd heel gauw te benoemen nee dat gaan we niet doen. Nee, dat wil ik niet zien maar wat werkt is dat je het gedrag of actie benoemd die je wil zien. Neem een opruim moment, bijna alle kinderen schaken niet meteen naar oh ja mama zegt ik moet opruimen dus laat het dan maar doen. Nee, ze hebben veel sturing nodig en de ene meer kader dan de ander en duidelijkheid. Dus als jij zegt, kom we gaan opruimen, dan moet je niet verwachten dat jouw kind alles opruimt. Dat is voor ons vanzelfsprekend, maar voor een kind niet.

Dus dat je benoemd ik wil dat jij nu de lego opruimt in de bakken dus dat je benoemd wat je gedaan wil hebben, want ja, ze zijn gewoon weg nog zo klein.

Hier de middelste heeft wel eens een fase gehad van wegrennen in de winkel dan moet ik zeggen bij haar vader vaker dan bij mij. Maar ik herhaalde elke keer voor we de winkel in gingen, zodra je een keer wegloopt ga je meteen de kar was ook al gauw afgelopen. Na een paar keer als we dan voor de winkel stonden, zei ik weet je nog de afspraak die mama met jou heeft gemaakt en dan herhaalde ze dat, en gebeurde ook niet meer. Ik heb soms wel weleens dat ze dan haar jas niet aan wil doen en dan maak ik er een soort spelletje van van hé we gaan zo weg. Ik wil graag dat je je jas aandoet. Welke jas wil je aandoen kiezen waar er eentje uit dan haal je de lading eraf.

Ik lees in je verhaal dat jij iets zegt (kom we gaan je haar doen) en jij verwacht dat ze dan direct komt. Terwijl zij misschien nog met iets bezig is (soms zichtbaar, soms onzichtbaar). Ik zou daarom de overgangen duidelijker maken, zodat je kindje er meer grip op heeft.

Dus: over 5 min gaan we de jas aandoen. Dan wijs je even naar de klok waar de lange wijzer is. Dat werkte hier thuis al goed. En ook als de klok nog te moeilijk is, zeg je het gewoon zonder aan te wijzen. Of je zegt: we gaan even opruimen en daarna naar de winkel en begin je met opruimen.

Je zult merken dat kinderen veel minder de kont in de krib gooien, omdat niet alles ‘uit de lucht komt vallen’, eigenlijk vragen we ook heel veel flexibiliteit van jonge kinderen op die manier en is het ergens ook logisch dat ze er tegenin gaan.

I feel you! 😅

Pick your battles en probeer, daar waar het kan, te ontprikkelen en op te laden. Hier zijn het echt episodes en ik realiseer me dat hij het dan ook niet makkelijk heeft. Ik probeer zoveel mogelijk mee te bewegen en alleen te begrenzen wanneer het echt nodig is. Maar het valt zeker niet mee. 🙈 Succes!