Aan mijn liefste handenbindertje

Bijna 11 maanden, wat gaat de tijd toch snel, 

Bijna 11 maanden en je weet het allemaal wel.

Kruipen, spelen, kletsen en af en toe een rel 

Van hulpeloos lief en klein, naar een klein meisje die overal aanwezig wil zijn.

Die 11 maanden hebben al heel wat gebracht, 

Van de die snelle bevalling tot waterpokken behandeling. 

Zo lag je daar als mini poppie en nu ben je al een echt eigenwijs moppie. 

Af en toe sta je met je handen los en doe je een verdwaalde losse stap, lopen langs de tafel doe je net als kruipen ontzettend rap. 

Je bent een meisje met een eigen wil, een eigen karakter en zit echt nooit stil. 

Je broer is je grote voorbeeld, zelfs in je diepste verdriet is hij de gene waarvan jij meestal weer in de lach schiet. 

Het is mooi te zien dat er al zoveel liefde op zulke jonge leeftijd bestaat en ik hoop met heel mijn hart dat die liefde nooit meer over gaat.

Lieve kleine Emily, ik ben trots dat ik jou mama mag zijn!