Overal een afspraak ...

Inmiddels gaat onze zoon al meer dan een week halve dagen naar school en het gaat heel goed.  Lachen en zwaaien, en hij heeft nog geen traantje gelaten.  Integendeel, hij vroeg zaterdag ook al wanneer hij met de kindjes mocht gaan spelen op school. 

Wij hebben intussen ook niet stil gezeten.  Op 31 mei heb ik dus een afspraak in het UZ in Gent met iemand van de dienst genetica om uitleg te krijgen, en ik heb vanmorgen ook een afspraak gemaakt op de dienst reproductieve geneeskunde van het UZG.  Daar kunnen we op 20 mei terecht (we hadden geluk want er had net iemand afgebeld die toen een afspraak had, want anders moesten we wachten tot eind juni voor er plaats was en dan zou er zeker dit jaar 'niets meer gebeuren'.)  Dzju, dat betekent dus sowieso geduld hebben.  Als er nu iets is wat ik niet heb ...

Ondertussen hebben we er ook al onze eerste ruzie over gehad.  Want mijn man vindt dat baby's worden gemaakt in bed en niet in een labo.  Frankenstein-toestanden, zoals hij het noemt. 

Soms valt het mij echt zwaar.  Was de eerste zwangerschap doorgegaan en niet een van de vele miskramen geworden, dan moest ik nu ongeveer bevallen.  Maar in plaats daarvan wordt mij dus al verteld dat ik geduld zal moeten hebben: het zal dus nog niet voor direct zijn. 

Maar OK.  Het feit dat die afspraken vastliggen en dat de data dichterbij komen geeft wel een beetje moed.  Over een maandje zullen we al veel meer weten.