Three cats and a little baby
Eigenlijk was ik niet van plan om elke dag wat te gaan schrijven. Waarschijnlijk doe ik dat ook niet, maar nou zat ik me net toch weer wat te bedenken wat ik het opschrijven wel weer de moeite waard vond.
Mijn vriend en ik hebben drie volwassen katten, twee poezen (Dora* en Mina*) en de jongste (Pino*) is een kater. De kater heb ik altijd baby genoemd. Dat is zijn naam niet, maar hij gedraagt zich, ook met zijn inmiddels 8 jaar, echt als een baby. Hij ligt ook echt het liefst heel de dag bij me als ik thuis ben.
Wat ik wel apart vind, is dat toen ik net een paar weken zwanger was, Pino niet bij mij op schoot bleef liggen. Dan kwam hij heel even bij me, maar binnen een minuut stond hij toch weer op. Net alsof hij van mijn buik af werd gestuurd. Inmiddels is hij blijkbaar aan de verandering in mijn buik gewend geraakt, want hij trekt zich er niks meer van aan.
Ik vraag me ook af hoe dat gaat als de baby er is. Nu ik zwanger ben, ben ik nog meer dan anders een echte magneet voor dieren. Honden die met hun baasje voorbij wandelen, lijken om te blijven kijken omdat ze eigenlijk naar me toe willen komen en katten op straat komen miauwend op mij afgelopen zodra ik alleen maar hun kant op kijk. Ook Dora en Mina zijn nog aanhankelijker dan anders, maar als straks de baby er is - hoe zullen ze dan op dat kleine wondertje gaan reageren?
Mijn gevoel zegt me dat Pino en Mina uit de buurt blijven, zoals ze bij alles doen dat nieuw is: voorzichtig dichterbij komen en een beetje snuffelen en dan hard weghollen en van een afstand alles in de gaten houden. Dora daarentegen zie ik er nog voor aan dat ze het liefst bij de baby in de wieg zou gaan liggen (als ze de kans zou krijgen) omdat ze dan tenminste ook aandacht krijgt. Als er nu bezoek is, gaat ze namelijk het liefst tussen mij en het bezoek inzitten en ik verwacht dat de katten de baby in eerste instantie toch als "bezoek" zullen zien...
* ivm privacyredenen heb ik ook de namen van de katten veranderd.
reacties (0)