Partiele mola zwangerschap

Hallo,

November 2011 kwam ik erachter dat ik zwanger was. Erg verbaasd maar ook erg blij dat het zo snel gelukt was. 4 januari kreeg ik de eerste 10 weken echo. Daarop was te zien dat ons kindje bij 7 weken is gestopt met groeien. (missed abortion) Mijn wereld storte in en zag mijn droom in duigen vallen. 6 januari 2012 ben ik gecuretteerd.
verrast waren wij toen ik in maart weer zwanger bleek te zijn. Ik wist niet of ik blij moest zijn want klopte de test wel of zou er misschien nog hcg in mijn lichaam zitten van de vorige zwangerschap? Toen bleek dat ik toch opnieuw zwanger was werd ik voorzichtig positiever. Ik voelde me ook anders dan de vorige keer. Toen had ik vooral last van pijnlijke borsten en moeheid en nu was ik vooral misselijk en erg moe.
Doordat ik een miskraam had gehad mocht ik nu eerder komen voor een echo. Ik mocht bij 8 weken komen maar doordat ik heel licht bloedverlies had mocht ik een aantal dagen eerder komen. Tijdens het maken van de echo kon de verloskundige het niet goed zien. Ze praatte over een rare vorm van de vruchtzak...Na 15 minuten (dit is niet overdreven) zag ze opeens hartactie. Ik was blij maar kon er niet van genieten omdat ze daarvoor het over een rare vorm van de vruchtzak had. (ik was toen 7 weken en 3 dagen)
Bij 9 weken mocht ik weer terug komen. Toen werd er gelijk hartactie gezien maar had de vruchtzak weer een andere rare vorm. De verloskundige twijfelde over de hoeveelheid vruchtwater waardoor ik doorgestuurd werd naar de gynaecoloog. Daar kon ik die middag al terecht. Bij de gynaecoloog hebben wij hartactie gezien en gehoord en was er voldoende vruchtwater te zien. Ze gaf wel aan dat de vruchtzak anders van vorm is maar dat dit nog niks hoeft te betekenen. Ons kindje deed het goed (was toen 8 weken en 4 dagen)Voor de zekerheid wilde ze me nog wel terug zien na 2 weken. De week voordat ik terug moest kreeg ik blaasontsteking en was erg duizelig.
Na die 2 weken (24 april) is er op de echo geen hartactie te zien en is ons kindje na 8 weken en 6 dagen niet verder gegroeid. Ze vertelde dat ze door mijn placenta dacht aan een partiele mola zwangerschap en dat ik weer gecuretteerd moest worden..... De volgende dag hebben ze ons kindje weg gehaald. Ik heb op verzoek dit ook nog mogen zien. Daarna is het opgestuurd naar het lab. Afgelopen dinsdag (1mei) hebben we al een gedeelte van de uitslag gekregen. De uitslagen die binnen waren gaven partiele mola zwangerschap aan. Mijn uitslag van hcg voor de curretage was 113607. Dinsdag gelijk weer wezen bloedprikken en er is gelijk een longfoto gemaakt. Ik heb vanmiddag de uitslag gehad. Anndere labuitslagen gaven nu ook partiele mola aan. Longfoto was goed en Bloedwaarde is nu 3820. Is goed verminderd dus.

Ik merk zelf dat ik zo bezig ben met de onzekerheid die een mola met zich meebrengt dat ik soms 'vergeet' dat ik weer een kindje ben verloren. Telkens als ik hieraan denk krijg ik weer een schok en kan ik bijna niet ophouden met huilen. Vragen als waarom wij? En zal ik ooit moeder worden? zijn vragen die ik me dagelijks stel.......

Pff beetje lang verhaal maar vind fijn om het van me af te schrijven.

Wie heeft dit ook meegemaakt?

3113 x gelezen, 0

In Overig

reacties (0)


  • InkePinke

    Ook ik heb een partiele mola gehad (heb uitgerekend dat het er maar 5 per jaar zijn in NL maar als ik de fora lees zijn dat er wel meer). In augustus 2011 werd ik van onze 2e kindje zwanger. Bij 8 weken echo gehad en een mooi kloppend hartje gezien, na 2 weken weer een echo en grote schok een hartje was gestopt met kloppen, wat een drama! Ik heb toen gekozen voor Misprostol (tabletten om in te brengen) om de miskraam op te wekken aangezien ik 4 dagen moest wachten op een curretage en ik al een heel weekend wist dat het vruchtje niet meer leefde. Ik wilde dit zo snel mogelijk afsluiten en doorgaan. Aanvankelijk leek dit goed te werken. Maar bij een 2e controle 6 weken later omdat ik nog steeds vloeide bleek toch niet alles weg te zien en heb ik een nacurretage gehad. 3 weken later had ik weer een ovulatie dus die kans hebben we meteen gepakt (zonder een cyclus af te wachten). Aanvankelijk dacht ik niet zwanger te zijn want ik had meer dan een week een best heftige menstruatie. Toen ik een week later begon met de ovulatie testen sloeg hij direct uit, ik dacht hier klopt iets niet..... Zwangerschapstest gedaan en die gaf 2-3 weken aan (dus 4-5 weken zwanger). Direct doorverwezen voor een echo en daar was een prachtig vruchtzakje en dooier etc te zien. Afwachten maar zij de echoscopiste. Bij 7 weken een mooi kloppend hartje en geen bijzonderheden te zien! Helemaal blij! Maar helaas bij 9weken was er wederom geen hartactie meer te zien. Dit keer direct voor de curretage gekozen, raad ik alle meiden nu zoiezo aan!! De pathaloog van het ziekenhuis vond het vruchtje er een beetje blazig uitzien en dus stuurde hij het door naar de VU. Voor de zekerheid direct bloed laten prikken en een longfoto. Het HCG was niet extreem hoog dus werd mij verteld dat de kans erg klein was dat het een partiele mola was. Maar 3 weken later kregen we een telefoontje van de gynaecoloog dat het toch een partiele mola was. Wat was dat zuur! Maar mijn HCG bleef erg mooi zakken! Elke week prikken en weer in spanning op de uitslag, ze deden elke keer 2 test 1 in het ziekenhuis en 1 ging naar Nijmwegen! Na 8 weken zat ik 2 x <2 dus kreeg ik van de gynaecologe groen licht voor een nieuwe poging. Gelukkig tussendoor ook menstruatiecyclus gehad en de dag na ons gesprek met de gyneacoloog weer een posistieve ovulatie test! Nu ben ik 22 weken zwanger en verwachten we half december een prachtig meisje! Wat ik heel vervelend heb ervaren is dat de curretage niet op korte termijn uitgevoerd kon worden (moest elke keer 4/5 werkdagen wachten, met een weekend ertussen was dit vreselijk lang!) en dat niet alle artsen goed op de hoogte waren van de huidige adviezen mbt partiele mola's. Ik heb gelukkig het voordeel dat ik heel snel zwanger word, maar voor meiden waarbij het niet zo makkelijk gaat kan ik mij voorstellen dat het allemaal nog veel zwaarder is! Ook in de zwangerschap die na een miskraam of partiele mola volgt zal je nooit meer zo zorgeloos zijn als bij de eerste keer. Elke echo blijft verschrikkelijk spannend en pas op het moment dat je het kindje zelf begint te voelen blijf je heel onzeker of het deze keer wel goed zou gaan (immers je hebt al ervaringen dat het net zo goed fout kan gaan zonder dat je daar iets van merkt). 4 vriendinnen van mij werden ook tegelijk zwanger met mijn 1e en 2e poging en bij hun ging alles wel in 1 keer goed, super fijn voor hun maar des te confronterender voor mij. Inmiddels zijn er 2 kindjes geboren die dus net zo oud als mijn eerste miskraam zouden zijn en de volgende 2 komen er binnenkort aan, ook dat is echt moeilijk soms. Je moet er maar niet teveel over na denken en in blijven hangen, het leven gaat gewoon door! Gelukkig hadden we al een prachtige dochter, dat heeft voor ons heel erg veel geholpen in de verwerking van alles. Ook voor mij is dit de eerste keer (en de enige) dat ik het hele verhaal op schrijf, het is fijn om het zo helemaal af te sluiten.
    Alle meiden die er nog middenin zitten; hou de moed erin het komt eindelijk echt weer goed!!

  • Birdy

    Hallo,

    Ik zit er midden in! Heb alleen geen partiele mola gehad, maar een complete. Ik herken me helemaal in je verhaal. Hopelijk staan je waarden inmiddels weer op nul. Als je het fijn vindt, zou ik graag nog eens met je willen mailen. Ik merk dat ik het heel zwaar vind dat ik geen lotgenoten heb met wie ik het kan delen. Net als jij heb ik ook best veel vragen. Er zijn (gelukkig) maar weinig mensen die hetzelfde hebben meegemaakt.

    Sterkte!

  • chickiechick

    Hoi, ik heb dit ook meegemaakt. Had alleen geen hartactie alleen maar celdeling van de mola. Na een 'zwangerschap' van acht weken was mijn hCG 216000. Curettage volgde en moest bloed prikken om de waarden te controleren. Waarden bleven weer toenemen. Een tweede curettage werd overwogen. Deze is niet uitgevoerd, maar ik kreeg wel MTX spuiten om de celdeling te stoppen, oftewel chemo.
    Ik heb het als een hele heftige periode ervaren. In het totaal heb ik negen kuren gehad en was mijn hCG na een half jaar normaal. Vervolgens bleef ik voor een jaar iedere maand onder controle. Al die tijd mocht ik niet zwanger worden. Vooral dat jaar controle vond ik zwaar. Eigenlijk voel je je prima, maar je toekomstplannen staan even in de wacht.
    Het was mijn eerste zwangerschap, mijn tweede was een miskraam, maar driemaal scheepsrecht! We hebben nu inmiddels drie jaar later een geweldig zoontje van een half jaar oud..

    Sterkte!

    Fijn dat ik ook even mijn verhaal kon doen. Toen ik drie jaar geleden op het internet zocht, was er niet zoveel te vinden..

    X

  • lucky84

    Hoi,
    ik heb vandaag te horen gekregen dat ik dit ook heb. Mijn curretage is inmiddels alweer bijna 6 weken geleden en we waren net weer begonnen te 'klussen'. Zo moeilijk om dat nu zo ver vooruit te moeten schuiven! Mijn gynaecoloog had het over 1-3 maanden, maar ik lees overal dat het veel langer duurt. Ik ga dat dinsdag direct navragen. Vanaf maandag elke week bloedprikken. Ik hoop zo dat mijn HCG al laag is. Hoe is het bij jou gelopen? Hoe hoog is je HCG nu?

  • greetje

    Ik niet, maar in heb begin verdachten mij ervan. Het bleek later een buitenbaar moederlijke zwangerschap te zijn. Als je kijkt bij het verliesforum zie je diverse meiden staan die ook een mola of een partiele mola hebben gehad. Je kan hun een pb-tje sturen en ik weet zeker dat ze je vragen wel willen beantwoorden. Het zijn erg lieve meiden en ik heb er toen veel aan gehad. Ik heb ook lang moeten bloedprikken omdat het hcg slechts 1x id week halveerde ipv 3x per week.

    Maar heel veel sterkte met dit verlies meis!

  • jorell

    Hallo ik heb dit zelf in 2008 meegemaakt. Heel heftig en ik kan je begrijpen hoe je voelt.
    Heel veel sterkte! En ik wil graag met je kletsen hoor en vragen beantwoorden voor zover ik kan.
    Groetjes Jorell

  • buukel

    Wat een ellende meis. Alsof een kindje verliezen niet erg genoeg is. Ik heb geen ervaring met mola, wel met andere ellende. Pas goed op jezelf....zorg goed voor jezelf, dan is de toekomst hoopvol.
    lieve groet, Buukel