Meneertje Druk en Mevrouwtje Rustig

Ze hebben dezelfde vader en moeder, maar wat heb ik toch twee verschillende kinderen. Echt heel leuk om te zien.

Allereerst hebben we Meneertje Druk. Vanaf het moment dat hij wakker wordt, tot aan het slapen gaan, is meneertje actief. Zodra hij zijn ogen open doet, gaat hij rechtop in zijn bed zitten en begint hij te praten. Gespreksstof zit hij nooit om verlegen en hij is zeer breedsprakig. Heel erg gezellig is dat, zo'n kwebbelend mannetje om me heen. Hij is dol op taalgrapjes. Dat leert hij onder andere van zijn opa, die het bijvoorbeeld heeft over een 'bandapeer' (pandabeer), een 'bontje kloter' (klontje boter) en een 'gaamse vlaai' (vlaamse gaai). Jonathan ligt dan in een deuk. Zelf probeert hij ook dat soort grapjes te maken. Dan maakt hij er gewoon een heel raar woord van en dan moet hij heel hard lachen. Ons mannetje is ook overal voor in. Hij vindt eigenlijk alles leuk. Op het moment dat je tegen hem zegt: 'Zullen we...' dan heeft hij al drie keer 'JA!' geroepen. Als het aan hem ligt gebeurt er altijd wat. Ook is hij dol op gezelschap. Hoe meer mensen hij om zich heen heeft, hoe groter zijn publiek. Hij speelt ook het liefst met anderen. Alleen spelen heeft hij nooit goed gekunt. Hij bedenkt hele verhalen en hij geeft iedereen een rol in zijn spel. Dat is ons Meneertje Druk.

Mevrouwtje Rustig daarentegen, begint de dag rustig. Eerst gaan haar oogjes open, dan kijkt ze een tijdje rustig om zich heen, om vervolgens wat geluidjes te maken. Onze dame houdt van thuis zijn, bij mama en ook wel bij papa, maar het liefste bij mama. Op visite gaat ze eigenlijk altijd huilen. Als andere mensen boven haar gaan hangen om te kijken, gaat ze ook huilen en al helemaal als ze bij iemand op schoot wordt gezet, dan zet ze het op een brullen. Terug bij mama is het weer goed. Zara wil niet de hele tijd vastgehouden worden, ze speelt heel graag in de box. Dat is echt haar plekje en daar is ze heel erg zoet. Ze kijkt dan een beetje om zich heen, grijpt een beetje naar speeltjes en maakt wat gezellige geluidjes. Niet wild en ongecontrolleerd, maar kalm en bedachtzaam.

Hoe verschillend ze ook zijn, samen hebben ze de grootste lol. Als Jonathan wild met knuffels gaat gooien, moet Zara ontzettend hard lachen. Wanneer Jonathan tegen haar zegt: 'Hey dame' (op de toon die ik altijd gebruik, haha), krijgt Zara een grote glimlach op haar gezicht. Ze volgt hem overal met haar ogen en ik heb er alle vertrouwen in dat ze dikke vriendjes worden. Heerlijk twee van die verschillende individuutjes!