Mijn 4 maanden oude meisje en mijn peuter de brokkenpiloot

Het ene moment heb je een pasgeboren baby in je armen en het andere moment ligt er een meisje van vier maanden in de box te spelen. Ons kleine meisje begint een heus mensje te worden! Ze ontwikkelt zich razendsnel. Zondag is het haar, na vele pogingen, dan toch echt gelukt,. Met precies vier maanden oud kan mevrouw van rug naar buik rollen! Hoera! Alhoewel, echt handig is ht niet, want ze schreeuwt het elke keer uit als ze op haar buik ligt. Terugrollen lukt haar namelijk nog niet, haha. Van het consultatiebureau moest ik haar vaker op haar buik leggen, omdat ze haar koppie niet genoeg optilt, dus ik heb een buikligkussen van Fisher price gekocht. Dat vindt ze heel erg leuk gelukkig. Als ze het zo slecht blijft doen moet ik naar de fysio met haar :s. Ik had een uiterst onprettig gesprek met de nieuwe cb-arts hierover, maar goed dat is een heel ander verhaal. Ik houd niet zo van het 'consultatiebureau-bashen' want het is fijn dat het instituut bestaat en ik heb in de drie jaar dat ik er kom nooit problemen gehad, maar de nieuwe arts en ik liggen elkaar als persoon niet zo denk ik.

Goed; terug naar Zara. Gelukkig is ze een stuk rustiger geworden. Ze huilt veel minder en ze lacht veel meer. Heerlijk is dat! Ze lijkt overigens al een beetje eenkennig te worden. Ik weet dat dat eigenlijk rond de negen maanden gebeurt, maar volgens mijn moeder had ik het ook al zo vroeg. Ze gaat altijd huilen bij iemand anders en ze wil eigenlijk het liefst alleen maar bij ons. Ik ga eens navragen of dat al kan, zo vroeg. Slapen doet ze nog steeds als de beste. Ze slaapt de hele nacht door. Heerlijk!

En dan onze brokkenpiloot. Arme Jonathan was, bij mijn ouders thuis, met zijn hoofd tegen de rand van de tafel gevallen met als resultaat een enorme jaap naast zijn wenkbrauw. Dat werd dus een tripje naar de huisarts. De wond moest gelijmd worden. Dat was nog een hele klus! We moesten hem met zijn allen vast houden en Jonathan ging enorm tekeer. Arme jongen, hij vond het echt verschrikkelijk. Gelukkig was het gauw over en toen hij het beloofde ijsje kreeg, was het weer helemaal goed. Hij vond het zelfs wel een beetje stoer. Het is nu inmiddels een week geleden en zijn ook zit blauw, groen en geel, haha. Hij ziet er uit alsof hij in een bokswedstrijd heeft meegedaan. Gelukkig heeft hij er geen last meer van. 

Ik ben inmiddels weer een jaar ouder (en natuurlijk wijzer) geworden. 11 november was de dag. Dat is ook de dag dat hier Sintmaarten gevierd wordt. Jonathan had een prachtige lampion gemaakt en vooraf hadden we de liedjes geoefend en hem uitgelegd wat de bedoeling was. Hij stond te trappelen van ongeduld om ook op pad te gaan toen de eerste kinderen aan onze deur verschenen. Toen papa thuis kwam, kon hij dan eindelijk ook langs de deuren. Hij vond het geweldig! Hij zong heel goed, hij was zeker niet verlegen en hij heeft veel snoep opgehaald. Uiteraard heb ik een kleine selectie gemaakt en ik denk dat hij nu al vergeten is dat hij een snoeptrommel heeft liggen, dus misschien kan ik stiekem af en toe een snoepie stelen, hahaha.

Afgelopen weekend heb ik mijn verjaardag gevierd. Twee jaar terug had ik het voor het laatst gevierd en dat was de laatste keer dat ik mijn broertje heb gezien, voor hij is overleden, dus het vergde wel wat moed om het toch maar weer te vieren. Gelukkig was het erg gezellig en heb ik er geen spijt van. De kids hebben heerlijk door de herrie heengeslapen en er was lekker veel visite! Heerlijk!