Mijn kind woont op school

Stel je even voor. Je woont in een land waar je de systemen maar heel oppervlakkig kent en dan moet je een school kiezen voor je dochter. 


Dan ga je op onderzoek uit hoe het systeem werkt. In ons geval betekende dat - om een lang, bureaucratisch verhaal kort te maken - dat we uitkwamen bij een prive-school aan de rand van de metropool.


Omdat de school zo ver weg is, hebben ze twee verschillende soorten klassen. De ene soort - 1 klas - is gevuld met kindjes die elke dag naar huis gaan. Die zijn om pakweg half zes of half zeven thuis, maken thuis hun huiswerk en moeten de volgende ochtend weer om 6.50 op school zijn.


Daarnaast zijn er nog een heel aantal klassen met kinderen die van maandag tot vrijdag op school logeren. Dat is voor veel ouders praktisch: ze wonen verspreid over de stad en kunnen onmogelijk elke dag een uur in de file staan of hun kind in een propvolle metro persen om het kind netjes op school te krijgen.


Mijn vrouw, die eigenlijk het gedoe rond het hebben van een kind liever kwijt dan rijk is (tsja... eenkindpolitiek, onder andere), vindt het een heel goed idee als Lotus in de opschoolblijfklas gaat. Ik zelf, als Nederlander, vind het een heel slecht idee. We praten met de directrice en die zegt: "Je kunt Lotus inschrijven in de opschoolblijfklas, en als je wilt dat ze thuis slaapt, kom je haar gewoon afhalen, geen probleem." En schoorvoetend ging ik akkoord.


Toen kwam corona. De kindergarten ging 8 maanden dicht. Lotus zat 8 maanden thuis. Er was internet-onderwijs, maar daar had Lotus niet zo veel zin in en ze is erg goed in het negeren van een moeder die zegt dat ze op moet letten. Kortom: Lotus heeft 8 maanden niks aan school gedaan, en is ook niet echt zelfstandig geworden. 


Ondertussen dacht ik na. Als Lotus thuis is, en ik niet, dan gebeurt er niks. Dus dat huiswerk maken thuis, dat zou wel eens een groot probleem kunnen worden. Ook op tijd naar bed zag ik moeilijk worden: ik ben pas na achten thuis, wat betekent dat Lotus op zijn vroegst om half tien in bed ligt. Als je dan dagelijks om zes uur op moet... dat wordt krap. Aan mijn vrouw hoef ik niks te vragen, die heeft geen flauw idee hoe ze een kind moet opvoeden omdat ze zelf nooit een goed voorbeeld heeft gehad en ook bijzonder weinig ambitie toont op dit vlak.


De corona werd succesvol bevochten en de scholen gingen precies op tijd weer open. We verhuisden en Lotus begon aan De Grote School.


Het was een enorm grote stap voor haar. Te groot, eigenlijk. Hoewel we niet het idee kregen dat Lotus er ongelukkig werd, of verwaardloosd of wat dan ook, kregen we wel klachten van de Leef-juf (de juf die helpt bij de dagelijkse dingetjes). Lotus kon niks zelf: wassen, schoenen aan doen, voor haar spullen zorgen, billen afvegen enzovoorts. En Lotus lette niet op in de klas, ze zat daar maar een beetje rond te kijken. 


Woensdagavond hebben de kinderen vrij en mocht Lotus nog wel naar huis. Lotus en ik waren dan heel blij om elkaar weer te zien. (En ze ging dus ook wel een beetje te laat slapen daardoor.) In het weekend was ze ook thuis. Maar huiswerk was lastig. Vrijdagmiddag deed ze niks, omdat ze alleen met haar moeder was. Zaterdag zijn we ruim de helft van de dag kwijt aan de Nederlandse School. Dus het hele huiswerk moest gedaan worden om zaterdagnamiddag laat en zondag. En aangezien Lotus op school niks deed, werd dat een hele vervelende worsteling, met aan het eind van zondag een donut als beloning voor het harde werken (eigenlijk als troost voor al het geworstel).


Bijkomend probleem was nog eens dat het huiswerk in het Chinees wordt doorgegeven in de chat... en ik zowel het huiswerk in de chat, als de opdrachten in het huiswerk zelf, niet goed begrijp. (Let wel: ik ben hoog opgeleid en heb Chinees gestudeerd, en toch begrijp ik er te weinig van om mijn dochter te kunnen helpen!)


Maar langzaam ging het beter. Lotus kreeg blijkbaar door dat je er met niksen niet komt. En ik, als allochtoon, begon langzaam te snappen hoe elk lesboek heette en wat er nu eigenlijk PRECIES verwacht wordt door de school. En Lotus ging vooruit. Om een indruk te geven: het Engelse huiswerk speelt zich af in een appje. De eerste keer deden we daar 2,5 uur over en moest ik het meeste voorzeggen. Nu is het in nog geen uurtje klaar en vult ze veel vragen gewoon floep floep in. 


Ik zag het aan het huiswerk en we hoorden het van de juf: met de hersentjes van Lotus is niets mis en ze gaat nu echt met grote stappen vooruit. Goed zo!


De tussentijdse "examens" (proefwerkjes) kwamen. Lotus - de nikserd, het kindje dat niets kon en niets wist - haalde haar Engels met 73% en haar rekenen zelfs met 85%.


Nu is het alleen nog het pinyin lezen wat het probleem is. Iets wat ze toch echt met mama moet oefenen, niet met haar allochtone vader. Omdat ze enorm slecht pinyin leest, is heel haar taal-examen de mist in gegaan. (Maar we weten waar het aan ligt - gewoon een kwestie van veel oefenen en ook dit komt wel goed!)


(De juf vertelde overigens dat ze vroeger ook eens een "buitenlands kindje" op school hebben gehad. Die had precies hetzelfde als Lotus: grote achterstand in jaar 1. Maar in jaar 2 was alles opgelost. Tsja... de vloek op deze leeftijd als je tweetalig opgroeit, blijkbaar.)


Lotus gaat inmiddels niet meer op woensdagavond naar huis, maar kijkt gezellig met de rest op school tekenfilmpjes. In het weekend is ze thuis en hoewel soms de overschakeling best groot lijkt, zijn we altijd extra blij om elkaar te zien. Het huiswerk is nu meestal zondag voor de middag klaar (en dat gaat nog sneller worden als het zo doorgaat), dus kunnen we daarna nog wat leuks doen. En maandag dan weer frist en fruitig naar school (tenmiste dat is het doel, afgelopen maandag ging dat heel erg goed - heel groot).


En ik... het idee dat Lotus en ik elkaar de hele week niet zouden zien, voelde een half jaar geleden nog ongelooflijk slecht. Intussen denk ik er anders over. De juffen zijn lief en begripvol, maar de school eist ook discipline en biedt regels en regelmaat. Precies dat is wat thuis heel moeilijk ligt, maar wat wel heel nodig is om te zorgen dat ze iets leert. En qua vrolijkheid heeft Lotus tot nu toe nog niets ingeleverd: als ze eenmaal thuis is 'geland' en uitgerust is (volgens mij wordt ze op school wel behoorlijk moe) is ze 'gewoon' haar vrolijke zelf.


En ja, het afscheid nemen op maandag, wetend dat ik haar pas vrijdagavond na mijn werk weer zie, blijft moeilijk - ik sta daar verdorie elke keer bij het hek stiekem een traantje weg te pinken. Maar tegelijk werkt het voor Lotus tot nu toe wel heel goed. En ben ik ook heel erg trots op haar dat ze dit kan... en dat weet ze.


 

3024 x gelezen, 9

reacties (33)


  • niobe

    Altijd fijn om een update van jou en Lotus te krijgen. Ik moet zeggen dat ik het bus-verhaal erg verontrustend vind.

    Ik ken de vloek van deze leeftijd en tweetalig opgroeien, mijn dochter (1 jaar ouder) gaat onder dezelfde problemen gebukt, al is zij niet 5 dagen van huis zoals Lotus. Maar ze is wel net als Lotus de jongste en was vorig jaar nog erg bezig met al het andere dan de les. Nu dit jaar is een wereld van verschil, onder andere door een juf die haar veel beter snapt. Maar wat voor ons ook heel belangrijk is gebleken is om het NTC werk zo min mogelijk als huiswerk te zien, we proberen het echt luchtig te houden en het spelenderwijs bij te houden. Uiteindelijk ging het Nederlands daardoor zelf sneller dan haar dagschool taal. En net als jij belonen we: huiswerk af, een nieuwe suske en wiske (grote stapel tweedehands geimporteerd uit nederland).

  • MaaikeT2

    Wat een mooi verhaal. Ik zou ook echt niet zonder mijn kinderen kunnen, maar uiteindelijk kies je als ouders tussen alle beschikbare wegen diegene waarbij het welzijn van je kind voorop staat. Zelfs als je daarvoor als ouder offers moet brengen, bv je kind van maandag tot vrijdag niet zien. Als ik jouw verhaal zo lees, dan zie je Lotus vooruit gaan nu er meer van haar wordt verwacht en is ze nog even vrolijk. Ik stel me zo voor dat wanneer ze elk weekeind een verdrietig hoopje mens en schaduw van zichzelf zou zijn, dat je haar dan subiet weer naar huis zou halen. Ook indien je vrouw de opvoeding wel aan zou kunnen en jullie samen thuis dezelfde begeleiding zouden hebben kunnen bieden als op school, vermoed ik dat je keuze voor de slaapschool anders had kunnen uitvallen. Wat moedig dat je dan durft te kiezen voor de keuze die jou het beste lijkt voor Lotus.

    Ik ben dan nog nieuwsgierig of de houding van je vrouw naar Lotus nog is veranderd nu ze zelfstandiger is? Nu je vrouw Lotus niet meer hoeft te helpen met billen vegen en veters strikken? Valt het moeder zijn haar dan ook weer lichter?

    Het klinkt alsof dit heel goed voor jullie werkt! 👍

  • Caroline27

    Ik vind heel mooi dat je dit deelt ik denk hoe jij het doe dat jij echt het beste voor je kind doe🙂 maar jeetje zijn daar wel hele lange dagen voor zo kind ook best streng daar denk ik vind wel hele lange dagen voor zo kind van 5 jaar , gaan ze van 7 tot 18:00 naar school ?ik denk dat jij je echt niet moet verdedigen ik lees hier heel veel liefde voor zijn dochter, in nederland gaat het gellukig anders daar ben ik blij om want dit zou ik denk echt niet kunnen om mij kind week niet zien 😥

    Ze gaan 3x in week naar opvang van 07:30 tot 17:30 en man is om week vrij dan tot 16:00 maar ook dat kost mij moeite.

  • My-two-Pride-and-Joys

    Wat jammer dat je het veelal alleen (lijkt) te moeten doen. Naast en drukke baan, ook nog zorgen dat er huiswerk gemaakt wordt, in een taal die niet te vergelijken is met het Nederlands en waar je zelf dus ook nog niet helemaal uit komt.

    Waarom is je vrouw niet zo bereid om haar dochter te helpen met het huiswerk? Ziet zij dan niet in, dat als ze haar niet helpt, je dochter op dit punt vast loopt? Dat je zelf misschien niet het juiste voorbeeld hebt gehad, zou juist een eyeopener kunnen zijn om het bij je eigen kinderen dan wel goed te doen, of in ieder geval beter.

    Lijkt me heel zwaar als het hele gezin op jou steunt.

    Wel fijn om te lezen dat Lotus haar draai heeft gevonden en nu toch goed haar b est doet en dat het ook z'n vruchten afwerpt, dat moet voor jou ook een mooie opsteker zijn, dat je met haar en jouw eigen inzet op de goede weg bent. Wens je veel succes met alles!

  • -F-U-

    Chinadad wat voel ik enorm veel respect voor jou! De liefde en het leven laten werken in een land dat zo anders is dan jouw eigen.

    En de mateloze liefde voor jouw lieve Lotus druipt er elk verhaal weer vanaf! Ik lees je verhalen graag!

  • Nora1993

    Je bent een lieve vader.

    Zouden jullie naar NL kunnen verhuizen?

  • mamavananouk

    6:50 begint school . Wouw dat is vroeg . Moeten ze daarvoor dan ook nog gegeten hebben of ontbijten ze dan op school .

    Arme ouders ook . Zo vroeg op .

  • Amatullaah

    Mooi om te lezen ook dat niet alles rozegeur en maneschijn is maar jullie er wel voor vechten. Heel mooi om te lezen allemaal en heel interessant, knap hoor om als NL'er daar te moetrn leven. Wij hebben een tijd in Marokko gewoont maar mijn man kan daar echt heel moeilijk aarden.

  • beamke

    Ik vind het jammer dat je (neem ik aan) naar aanleiding van je vorige blog, je jezelf genoodzaakt ziet jezelf te verdedigen hier over waarom Lotus op een kostschool zit. Wij als Nederlanders helemaal aan de andere kant van de wereld kunnen niet goed oordelen (laat staan veroordelen) over hoe het leven daar is en wat daar normaal is. Ik kijk regelmatig Chinese en Koreaanse series. Vind het prachtig om te zien hoe anders het gaat, maar ik kan me niet voorstellen hoe ik me zou voelen als ik ook daadwerkelijk zo zou leven. De hiërarchie, de sociale ladders, de discipline, de strafmaatregelen, de normen en waarden. Totaal anders.

    Fijn dat je wel erkenning krijgt nu dat Lotus zich eigenlijk normaal ontwikkelt voor een tweetalig kind, i.p.v. dat ze voor je gevoel bestempeld werd als dom. Tenminste, die indruk kreeg ik vorig jaar van je. We merken dat hier in mindere mate ook met onze tweetaligheid in Friesland. De scores op taal zijn als peuters en kleuters vaak (een stuk) lager dan gemiddeld. Voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld het woord 'boeket'. Niemand die het hier over een boeket bloemen heeft. In Fries zeg je letterlijk vertaald een 'bosje bloemen' en of je nu Nederlands of Fries spreekt, dan nog zeg je in deze omgeving 'bosje bloemen'. Het antwoord van de kinderen is dan dus ook fout en dus een lagere taalscore. Die 'achterstand' door tweetaligheid valt een aantal jaren later weg. Plus ze zeggen dat het voor deze kinderen ook gemakkelijker is om nog een taal te leren.

    Maar goed... Ik denk dat het in het geval van Lotus ook beter is om het op deze manier aan te pakken. Zo zal haar achterstand op taalgebied het snelst ingehaald worden en ligt de druk om thuis ook nog te presteren niet meer zo hoog. Zo kunnen jullie ook nog genieten van de momenten dat jullie samen zijn. Aan quality time heeft een kind meer vind ik persoonlijk.

    Ook met andere dingen moet je je niet altijd storen aan het commentaar van onze Nederlanders. Je doet het goed!

  • Linde-1

    Wat een lange schooldagen hebben de kinderen daar! Ik kan me niet voorstellen hoe het is om je kind dan 5 dagen niet te zien, maar door de lange dagen die ze maken zouden ze bijna alleen thuiskomen om te slapen, dus ik snap heel goed dat je dit doet en ook mooi dat de school deze oplossing biedt.

    Succes daar en Lotus komt er wel 😊

    Is er nog iemand anders naast mama die kan helpen met de taal?

  • Jij-laat-het-hartjes-regenen

    Wat een mooi kijkje in jullie leven. En wat een andere cultuur is het toch. Die lange schooldagen, bult huiswerk en zelfs op school 'wonen'. Het is niet makkelijk om je aan te passen, denk ik.

    Ik vind het heel knap dat jij jouw eigen gevoelens aan de kant hebt gezet ook te kiezen voor wat het beste is voor jouw kind.

  • Anna-76

    Pittig...heen en weer geslingerd worden tussen je gevoel en verstand. Je wil uiteindelijk het beste voor je kleine meid. Fijn dat je ziet dat ze mooie ontwikkelingen maakt. Knap dat je dit met ons deelt💪🏻

  • Kids7

    Je wilt niet weten wat ik zal doen terug gaan of naar ander land gaan waar mijn kind niet zo lang naar school hoefde ik snap hier en daar de keuzes wel! Ik zal er ontzettend ongelukkig van worden om op zo n plek te wonen.

  • Soccer-Mom

    Mooi en interessant om te lezen. Uiteindelijk wil je het beste voor je kind en als dat op een school is waar Lotus van maandag tot vrijdag verblijft, dan zet je je eigen gevoelens er wel voor opzij.

  • Chudo

    Wat was de reden dat je in china bent gaan wonen en niet met je vrouw in nederland? Ben je wel gelukkig? Volgensmij heb jij veel druk op je schouders

  • MamaItalia

    Dat denk ik ook... en Lotus ook. Uit het verhaal blijkt het een vrolijk en slim meisje met een superpapa. Maar wat wordt er veel verwacht van haar met haar 6 jaar (komt harder over dan ik bedoel)

  • Soccer-Mom

    Ik denk dat de prestatiedruk in China vele malen hoger ligt dan hier (NL) en dat wij soms al vinden dat de prestatiedruk bijvoorbeeld op school hoog is.

  • essie29

    Ik haal ook veel sneren uit het verhaal richting zijn vrouw.... ik begrijp niet waarom je dan samen blijft. Dat is toch niet gezond om zo te (moeten) leven voor alle drie sneu

  • Nog-even!

    Ik denk niet dat je in die situatie in China de luxe hebt om uit elkaar te gaan én je kind nog te zien....

  • Chudo

    Ik denk dat chinadad liever kiest voor het geluk van zn dochter en zn vrouw dan voor zijn eigen geluk. Hij vecht voor zijn gezin waar hij ooit voor gekozen heeft. Waarschijnlijk houd hij nog veel van zn vrouw.

    Maar ik hoop voor chinadad dat het alle opoffering waard is maar daar kom je pas achter als het je 'je tijd' is

  • LissieLoe

    Vind jullie verhalen altijd zo bijzonder om te lezen! Je schrijft mooi

  • Salamandertje

    Jeetje wat heftig 😢

    Mijn meiden zijn 6 en 4. Ik kan me niet voorstellen dat ik ze 5 dagen niet zou zien. Het lijkt me moeilijk om ze zo snel zo los te moeten laten...

    Bij de basisschool van mijn meiden krijgen de 2-talige kinderen in de kleuterklas al een soort bijles voor het Nederlands.

    Het lijkt me ook pittig om naast je werk ook verantwoordelijk te zijn voor de opvoeding van je dochter...

  • boterbloemen

    Wow, zó anders dan in Nederland, he. Fijn dat ze het naar haar zin heeft en het goed doet, maar ik snap wel dat je het elke week weer moeilijk vind. Ik struggle soms al met mijn 3 dagen kantooruren in de week, omdat de kinderen dan 3x in de week een 'lange' dag hebben op school en opvang 🙈

  • Baby.nr.4

    Wow wat heftig! Maar fijn dat het nu allemaal wel goed lijkt te komen.

    Lijkt me als Nederlander zo lastig om je in deze cultuur te voegen. Dit is natuurlijk heel anders dan we in Nederland gewend zijn!!! Knap dat het toch zo lukt.

    Wat ik me wel een beetje afvraag is of jij dan thuis eigenlijk de opvoeding op je neemt??? Uit het verhaal krijg ik maat weinig van mama mee. En wist je van te voren dat ze niet zo van de kinderen was???

    Ik wens jullie iig alle geluk in de toekomst en dat deze positieve lijn zo doorzet. Twee-talig en 2 culturen is voor een kind ook lastig. Maar uiteindelijk komt dat echt helemaal goed. Zoals de juf zegt met de hersentjes is niks mis! Maar het is wel nog een klein meisje en er wordt nu best veel gevraagd natuurlijk.

  • Mykha

    Wat pittig zeg om je meisje zo kang te missen! En dan van smorgens vroeg tot savonds school, dan nog huiswerk en in het weekend extra school en veel huiswerk.. Heeft Lotus ook nog tijd om te spelen en kind te zijn? Ik zie dat ze pas 6 is, hier hebben kinderen op veel scholen dan nog helemaal geen huiswerk. Het weekend is om bij te komen en te spelen, daar leren ze ook van. Misschien is het daar heel normaal hoor, andere cultuur natuurlijk.. het is een andere cultuur en je hebt daar nog eenmaal andere opties, maar ik zou er echt veel moeite mee hebben gehad denk ik. Ik bedoel dit niet veroordelend hoor! Meer dat ik begrijp dat huiswerk maken moeizaam gaat, ik heb ADD zou als kind helemaal gesloopt zijn na zo’n lange schooldag, dan ook nog huiswerk maken... ik was heel slim maar was zo moe dat ik zelfs op school in slaap viel

  • Senik

    ❤️

  • Javian

    Ik zou het ook heel moeilijk vinden maar door mijn ervaring bij een schippersinternaat weet ik ook dat het voor de kinderen 'gewoon' wordt. Op zondagavond werden ze gebracht en vrijdagmiddag weer opgehaald. Kinderen vanaf 6 tot 18/23 jaar.

  • Vlindermoeder

    Allereerst bedankt voor dit inkijkje in jullie leven. Erg leuk en interessant om te lezen!

    Het lijkt me inderdaad een moeilijke beslissing om je kind van maandag tot en met vrijdag niet thuis te hebben, maar het is duidelijk dat het voor Lotus werkt. Dat is het belangrijkste!

    Je schrijft dat jullie Lotus tweetalig opvoeden. Nu ben ik eerlijk gezegd wel nieuwsgierig welke talen dat zijn 🙈

  • Mama-Manda

    Nederlands en Chinees denk ik. Ze gaat naar Nederlandse les op zaterdag

  • Vlindermoeder

    Aangezien ze ook Engels krijgt, kan ik me voorstellen dat dat misschien thuis ook gesproken wordt. Altijd leuk om dit soort dingen te lezen

  • Fijne-mie

    Wat mooi te lezen!ik denk dat je het als papa goed oppakt allemaal..gek idee on je kind bij school te laten voor 5 dagen!de dagen dat ze thuis is ook even genieten

  • Hopefull2020

    Oh wow, lijkt me inderdaad moeilijk om je kindje elke week af te zetten aan school voor 5 dagen. Ik heb onze oudsten soms ook alleen moeten laten (niet op school maar ik moest op en af reizen met ons andere kindjes) en kan mij er dus wel iets bij voorstellen. Ik weet nog toen hij startte in het buitenland (eerste leerjaar) was het ook een heel moeilijk jaar. Hij verstond wel arabisch maar was gewoon om in het Nederlands te antwoorden. Dus hij had een enorme achterstand in het lezen en begrijpen van alles. Hij zit nu in het 3de leerjaar en het gaat al heel wat beter, hij oefent veel (ik kan hem corrigeren op uitspraak maar begrijp er zelf niks van hhh) en eigelijk is enkel het begrijpend lezen met daarbij vraagjes om in te vullen nog een klein probleempje. Dus zoals je zelf zegt, hoe meer ze oefent, hoe beter het zal gaan. Fijn verhaal om te lezen en wens je dochtertje nog veel succes op school!

  • ilsje85

    Wat leuk geschreven. Beeldend verhaal. Leuk zo'n inkijkje in het leven aan de andere kant van de wereld.