Vervolg relatiecrisis
Oke ff een vervolgje op mn vorige blogs machteloos.......
Dit weekend zou ik met hem samen mee naar mn schoonouders had ik met hun afgesproken.
Maar dat wilde hij liever niet, hij wilde alleen gaan.
Ik heb de hele dag me vermaakt met een vriendin en ik zat 'savonds op hem te wachten maar toen kwam hij niet.
Om half 11 liet hij weten daar te willen blijven slapen.
Ik was helemaal overstuur hoe kan hij mij dit aandoen?
Hij zei dat ie het niet kon om naar mij toe te gaan.
Mn vriendin die hier toen nog was was helemaal kwaad die wilde gelijk hem opbellen enzo.
Mn moeder gebeld die gelijk ook boos die gelijk zeggen dat ik het uit moet maken.
Vervolgens heb ik hem nog maar ff geappt en geeft ie aan het liefst de hele week te willen blijven daar.
Definitief uitmaken heeft ie niet in zn mond genomen maar wat moet ik hier van denken.
Ik zeg tegen hem ik kan je zo niet steunen en voor je vechten. Maar hij zegt het nu niet aan te kunnen.
Ik weet het allemaal niet meer, ik ben verdrietig tegelijkertijd boos omdat ik me in de steek gelaten voel. Ik weet dat hij wel heel erg depressief is maar dit, ik weet het niet. Zo'n dip in je relatie zoals dit??
Ik was 16 toen ik hem leerde kennen. Ik kan me geen leven zonder hem voorstellen. Alles in huis doet me denken aan hem. Zelfs als ik naar kleine dingen kijk. Neem een voorbeeld aan mn tandenborstel dan denk ik van die heb ik paar weken terug gekocht met hem samen toen we aan het winkelen waren was het nog lekker warm weer. Ik kan het gewoon niet aan. Mn hart doet pijn. Maar als ik hem dat zeg kan hij daar niks mee omdat hij zo met zichzelf zit.
Wat is het beste? Ik begin mn vechtlust kwijt te raken. Moet ik er zelf mee stoppen? Heeft dit wel zin?
reacties (0)