Gisteren heb ik gepraat met hem. Hoewel hij dit liever niet wil.
Hij lijkt het al te hebben opgegeven.
Hij denkt al na over wat er allemaal geregeld moet worden als we uit elkaar gaan. :(:(:(:(:(:(
Ik zeg tegen hem dat ik hem niet kwijt wil en dat ik daar nog helemaal niet over na wil denken.
Vervolgens zegt hij dat hij er al langer mee zit. Toen vroeg ik aan hem of hij dat ook al had toen ik met de pil stopte.
Hij knikte langzaam ja. Ik begon te huilen ik zei hoe kun je dan besluiten kinderen te willen voor het zelfde geld was ik nu al zwanger.
Hij zei dat hij dacht dat het beter zou worden als we kinderen zouden krijgen. In het begin dat ik gestopt was was ik natuurlijk heel vrolijk dus leek het in zijn ogen ook alsof onze relatie beter ging maar in de loop van de tijd zakte het weer in. Hij denkt dat niks meer zal werken om onze relatie nog te redden.
:(:(:(:(:(
Ik wil echter nog niet opgeven. Hij zegt dat hij niks meer voelt voor mij. Maar daar geloof ik niks van.
Ik knuffelde hem gister en hij antwoorde niet. Toen ik vervolgens overstuur me omdraaide merkte ik gewoon dat hij brak, hij kwam achter me liggen en vroeg me waarom ik huilde en ik zei lijkt me wel logisch toch om wat je allemaal tegen me zegt??
Hij sloeg een arm om me heen en heeft me vervolgens zo lang vast gehouden dat ik in slaap ben gevallen.
Iemand die echt niet meer van me zou houden doet dat dan toch ook niet? Of was het puur medelijden??
Hij had het er zelfs al over dat als ik het huis wilde dan mocht ik die wel. En hij wilde graag vrienden blijven enzo. Ik brak zo toen hij dat allemaal zei. Ik zei gelijk ik wil geen contact meer ik zou het echt niet kunnen verdragen als ik je blijf zien of als ik je ineens met een ander zou zien.
Maar ik werd tegelijkertijd ook boos want ik krijg de kans niet om het nog te redden.
Hij zegt dat ik steeds wel zeg dat ik het wil redden enzo maar dat hij het nog niet gemerkt heeft omdat ik steeds maar erover wil praten en dat helpt volgens hem niet. Hij wil graag met rust gelaten worden.
Ik ben aankomend weekend vrij en hij wil ook niks met mij samen doen want dan zou hij het forceren om leuk te gaan doen. Hij hoopt dat ik wat vriendinnen uitnodig zodat ik me vermaak dan wil hij ook wat voor zichzelf doen.
Maar ik wil dat niet, ik wil met hem wat gaan doen juist om het ook te redden.
Mijn vriendinnen zouden toch alleen maar willen praten en zeggen dat het beter is om te stoppen e.d. en daar wil ik het helemaal niet over hebben.
Ik kijk dus helemaal niet uit naar het weekend.
Ik mis Rick zo. Hij is hier in huis maar eigenlijk is hij er ook weer niet.
Ik mis de lol die we ooit hadden maar dat lijkt zover weg.
Ik mis zn armen om me heen.
Ik mis zn zachte lippen tegen de mijne
Ik mis zn lieve worden die tegen me zeggen dat ie van me houd
HELP HELP :(:(:(:(
Ik blijf maar huilen de hele dag. De tranen moeten toch een keer opraken??
Ik ga zo naar me werk en we zien wel weer
*DIEPE ZUCHT*
reacties (0)