Lente

Salaam alaykoum wa rahmatoullahi wa barakatouhouh / Hallo allemaal,

Heb eens eerder al een blog geschreven, helaas was plots alles weg en opnieuw schrijven had ik even geen zin in. Maar het is een tijd verder. Heb nog een afspraak gehad bij de medisch psycholoog die verder niet kon helpen omdat het niet zwangerschapsgerlateerd was. Maar overbelast ben ik zeker geweest en misschien nog wel..

Denk dat het een samenloop van omstandigheden waren.. Drie oudere kinderen die zelfstandig waren, man die ontzettend veel hielp met kindje nummer 4, makkelijk kindje ook, sliep echt heel goed en is tot nu nog steeds echt heel zelfstandig. Dus ik dacht, leuk nog een kindje erbij maar een baby met peuter, die combinatie is echt bijna giftig haha

Ik heb zoveel mogelijk proberen genieten, want na 5 kinderen weetje gewoon dat die tijd veel te snel gaat, hij word al bijna 1..! Toch altijd het gevoel niet 'genoeg' te hebben genoten maar het gaat nu best wel oke. Peuter gaat 5 dagen naar PSZ en de baby slaapt eindelijk met wat meer ritme, de nachten zijn nog wel echt pittig en slopen me echt. Mijn man neemt ontzettend veel vrij dit jaar, ik denk dat hij meer vrij heeft gehad dan gewerkt heeft en wat fijn ook dat dat kan!

Ja de oudere kinderen heb ik het meest moeite mee want door een keuze die ik heb gemaakt, moeten hun het nu doen met minder tijd van ons. Gelukkig gaat het nu beter en vangt mijn man dat goed op!

En toch vraag ik me af waarom blijf ik dat gevoel houden van 'is dit echt de laatste?' Terwijl alles in me schreeuwt van 'nooit weer!' Daar ben ik wel benieuwd naar dus ben er hard aan het over na denken.

Nou ik ga weer aan de slag want feest is in aantocht morgen of overmorgen! Ik vast trouwens niet, omdat ik ook een ander kindje zoog naast mijn baby (al 3 maanden).

Wa Salaam / Groetjes,

Amatullaah