Het wonder der natuur...
Nog steeds vind ik het zo bijzonder, en waarschijnlijk zal het altijd zo blijven, de natuur. Wat altijd zo vanzelfsprekend lijkt, is eigenlijk heel ongelooflijk als je er goed over nadenkt en het probeert te begrijpen.
Als ik die 3d-echofoto's weer bekijk (wat ik vandaag bijna de hele dag al doe *zucht*) kan ik het nog steeds niet geloven. Hoe is het mogelijk dat zo'n ranzig kwakkie, nee 1 onzichtbaar zaadje dat IN dat kwakkie zwom, samen met een eicel van mij, die al een jaar of 26 in mijn lichaam zat, uit kunnen groeien tot een mens??! Alles erop en eraan. Een eigen hart, bloed, nieren, longen, armen, benen.. ALLES!! Het kan bewegen, lachen, geeuwen, duimen en zelfs horen (waarschijnlijk)... Hij heeft straks zijn eigen unieke stem, vingerafdrukken en DNA... Lijkt op zijn broer, zijn vader, en vast ook wel op mij...
Het is echt onvoorstelbaar! Volgens mij zal ik het nooit kunnen begrijpen! Dat wonder is nu weer lekker aan het bewegen, dus ik ga er weer even van genieten, ook al begrijp ik er geen hol van!!! 
reacties (0)