Weg willen rennen..

Het enige wat ik wil is nu wegrennen.. Weg van een huilende baby die zojuist van de IC overgeplaatst is naar de kinderafdeling.. Weg van alle ellende.. Weg van kolven.. Weg van mijn relatie.. Weg van alle problemen.. maar is het de oplossing?! Nee natuurlijk niet maar ik ben op ik kan even niet meer. Al 4 maanden moeilijke tijden na de geboorte. Mijn man maakt keuzes waar ik hem zou willen steunen., maar de rek is er uit. Mijn zoontjes zou ik willen steunen maar zitten in quarantaine bij opa en oma en mogen daar weg maar dan niet meer terug (en papa kan niet voor ze zorgen zegt hij en ik zit in zkh bij de baby). Alles kost bakken energie en nu zit ik ook nog uren met een huilende baby met ontwenningsverschijnselen terwijl ik moet eten, kolven en slapen om over 7 uur weer klaar te staan. Het lukt me even niet meer om de sterke mama te zijn die alles maar kan dragen. Ik ben op.. Morgen zal de zon weer schijnen maar nu is het even anders helaas

2034 x gelezen, 13

reacties (21)


  • .Familyfirst

    Begrijpelijk hoor, toen mijn zoon geboren werd lagen we ook meer in het ziekenhuis dan thuis, en we hadden nkg 2 kinderen rond lopen en mijn man moest ook gewoon werken, en ik lag met mijn zoon 1,5 uur verder in een ziekenhuis dus ging je ook niet ff snel heen, waren ook best zware tijden boot ons allemaal, de 2 oudste moesten naar school, man moest werken, maar wou ook bij ons zijn, dus hij reed elke dag snel heen en weer, maar was dan ook 3 uur onderweg, en probeerde het voor de Kids nkg leuk te houden, mijn zoon huilde ook alleen maar, op den duur ben je er gewoon ff klaar mee,

    Veel sterkte met alles ,

  • Mama-van-5-wondertjes

    Je zit er door heen heel begrijpelijk.

    Kan je niet even iemand anders bij de baby laten kloven en melk meegeven.zodat jij even een dag nacht bij kan slapen

    Vind trouwens dat je partner ook wat meer kan doen wat doet hij trouwens.Je kinderen zijn bij opa en oma.Sterkte en kracht voor jou gewenst

  • Loopvisje

    Joh wat zwaar voor je! Het klinkt of de psycholoog wel meer naar jullie gezinssysteem mag kijken ipv alleen naar de aangemelde cliënt, dus je man… geef duidelijk je grens aan, en geef aan wat jij nodig hebt om alle ballen hoog te kunnen houden!

  • Moedervanprinses

    Veel sterkte

  • boterbloemen

    Oh, wat moet dit loodzwaar zijn voor je. Ik vind je gevoel echt meer dan logisch, je hebt zóveel te dragen 😔

    Je begrip voor je man is heel mooi, maar zoals je voor hem zorgt, moet je ook echt naar jezelf kijken. Jij gaat nu maar door omdat hij het niet doet, maar jij bent ook op. Net zo op als hij. Zijn psych kan zeggen, push hem niet, maar jij kan ook niet meer, jij kan ook niet meer gepusht worden. Het is geen optie meer dat jij alles maar opvangt. Jij mag ook zeggen dat het klaar is. Als jij omvalt, staat er niemand meer. En dat betekent niet dat je maar stug moet blijven staan tot je door je benen zakt, maar dat je zorgt dat je voldoende kracht houdt om het een beetje overeind te houden.

    Kan je (schoon)moeder je even overnemen, en dat (schoon)vader bij de oudsten blijft en jij even kunt slapen of bij je oudsten langsgaat? Kan je man bij de baby blijven, en dat iemand gekolfde melk naar het zh brengt zodat jij een dag thuis kunt blijven? Jij moet ook lucht kunnen happen.

  • Grace84

    Ik kan me je gevoel ‘ik wil wegrennen’ heel goed voorstellen. Het is ook echt veel wat jij meemaakt. Sterkte ❤️

  • Tryagain2020

    Een hart onder de riem❤️

  • 3kids1dog

    Vanwege haar luchtwegafwijking en nu is gebleken ook een afwijking aan haar long is bv echt nog belangrijker aldus de kinderlongarts. Zal het zeker niet ten koste van alles doen maar voorlopig doorzetten. Ze hoeft niet zo lang meer via de sonde gelukkig!

  • 3kids1dog

    Vanwege haar luchtwegafwijking en nu is gebleken ook een afwijking aan haar long is bv echt nog belangrijker aldus de kinderlongarts. Zal het zeker niet ten koste van alles doen maar voorlopig doorzetten. Ze hoeft niet zo lang meer via de sonde gelukkig!

  • Vlindermoeder

    Allereerst goed nieuws dat jullie meisje over is geplaatst! Dat is heel fijn!

    Verder heb ik al vaker gezegd dat hoe meer je mee blijft gaan in wat je man niet kan, hij het ook niet gaat doen en zal blijven vermijden. Ik weet uit ervaring hoe dat is. Pas toen mijn man mij (naast mijn therapie) een schop onder mijn kont ging geven ging het beter met mij. Hup, de twee oudste kinderen naar je man. Hij kan heus wel voor ze zorgen. Daarnaast zou ik overwegen te stoppen met kolven. Jij moet nu eerst voor jezelf zorgen en jezelf en je dochter op 1 zetten. De rest redt zich wel.

    Het klinkt misschien allemaal heel hard, maar zo bedoel ik het niet. Wij moeders hebben de neiging om onszelf op de laatste plaats te zetten. In onze ogen gaan onze kinderen, ons gezin, het huishouden, het werk en overige familie/vrienden voor onszelf. Dat is natuurlijk niet zo. Als je zelf niet goed in je vel zit, dan hebben de kinderen, het gezin etc. helemaal niets aan ons. Tijd dus om jezelf op de eerste plek te zetten. Schakel hulp in voor jezelf. Laat je ondersteunen. Ook door je man!

  • 3kids1dog

    Lief dankjewel. Ik heb vorige week z’n psy gebeld omdat hij niet naar huis wilde en aangaf dat hij niet voor ze kon zorgen. Ze zei dat ik hem niet moet pushen.. dus dan moet ik maar weer schakelen. Hij is nu een nacht thuis om bij te tanken, denk dat hij na 24 uur tijd voor zichzelf wel weer hierheen komt met frisse energie

  • Florien84

    Ik ben het hier helemaal mee eens. Het is allemaal heel leuk en aardig dat begrip en je partner ontzien, maar jij kan het ook niet. Je partner mag best een schop onder zijn kont hebben en je gaan helpen.

  • 3kids1dog

    Ja is beetje lastig hè.. ben er na 4 maanden wel klaar mee dat ik alles draag.. ga het sowieso bespeelbaar maken dankjewel!

  • mamavananouk

    Heel veel sterkte maar wat een goed nieuws dat ze weer van ic is !

  • 3kids1dog

    Jaaaaa 🥰

  • MamaRosali

    Heel veel sterkte ❤️

  • Tweede83

    Wij hebben ook een ic periode gehad. Was zwaar. Maar herken dat ook bij jou. Ik heb er toen voor gekozen om flesvoeding te geven. Dat gaf minder stress en mij meer energie. Maar ik begrijp ook dat je wel de bv wilt blijven geven hoor. Dit was alleen mijn positieve ervaring ervan. Ik hoop zo dat de zon weer mag gaan schijnen bij jou. En dat de kleine zich snel beter voelt. Dikke knuffel

  • MandjeVT

    Och lieve schat, dat is ook allemaal heel zwaar en alleen al het feit dat je het uitspreekt en het erkent is heel erg goed. Ben het eens met wat hieronder gezegd wordt, kies voor jezelf en stop met kolven. Zodra jij wat meer tijd voor jezelf krijgt en aan jezelf kan werken, zul je emotioneel en fysiek meer bereikbaar zijn voor al je kindjes. Ik heb zo geen oplossing, want ik zit middenin hetzelfde gevoel, maar probeer het zo veel mogelijk te bespreken op de momenten dat je wil vluchten, schreeuw het desnoods uit, huil flink en laat je gevoelens toe. Heel veel sterkte wens ik je toe en een hele dikke digitale knuffel. Mocht je eens willen praten of van je af willen typen, mag je altijd mijn nummer vragen 💛

  • Kittykat

    Als het kolven te zwaar word stop ermee. Het heeft mijn kraamperiode bij mijn eerste kind ook verpest. Wij zaten ook in het ziekenhuis en k heb het tot bijna 3 maanden volgehouden. Toen ik stopte voelde ik me weer mens in plaats van een melk machine. Als je het emotioneel aan kan zou ik het alleen aanmoedigen maar als je er net zo doorheen zit als ik destijds.. stop gewoon. Baby gaat ook groot worden met kunstvoeding. Daarnaast krijg jij dan ook meer bewegingsvrijheid dus een stukje van jezelf terug. En daar heb jij maar hebben ook je baby en kinderen meer aan.

    Heel veel sterkte in ieder geval. 💐

  • Ummie

    Strekte ❤️

  • NVH

    Rustig aan ❤️