Waarom de kraamtijd van een volgend kindje EXTRA leuk is!

Waarom de kraamtijd van een volgend kindje EXTRA leuk is!

Ik lig in mijn bed, het is nog schemerig. Naast me snurkt een klein meiske, verkouden. Dat heb je, met twee grote broers, dan ben je gewoon in de eerste week van je leven al verkouden. Terwijl ik naar haar regelmatige ademhaling luister, hoor ik opeens getrippel op de overloop. Kleine voetjes die op weg zijn naar mijn slaapkamer. ‘Het lampje is aan mama!’ De twee kraaloogjes van de oudste kijken me verwachtingsvol aan door de schemering. ‘Fijn! Ga maar naar papa.’ En terwijl zijn kleine voetjes de zoldertrap op sluipen, draai ik me heerlijk nog eens om.

Mijn vorige blog ging over waarom de kraamtijd van een volgend kindje lastiger is. Deze keer waarom die kraamweek juist extra leuk is als je oudere kinderen hebt.

Knuffels en kusjes

Wat is er schattiger dan grote broers die vertederd om hun kleine zusje heen staan? Het moment dat je slaapkamerdeur om een uurtje of negen open gaat en de jongens zich op het bed (en jou, en de baby) storten. Elke ochtend weer een moment om naar uit te kijken. De kleine mannen zijn gek op hun babyzusje en bedelven haar onder kusjes en knuffels. En hoewel de kleine meid daar vanaf komt met snot, kwijl, kruimels en appelstroop in d’r haar, kan ik me toch geen fijner beeld voorstellen. SMELT!

Lees ook: 7x dit had ik niet verwacht tijdens de kraamweek

Eindelijk alleen eten

In mijn normale dagelijkse leven kan ik de laatste twee jaar niet meer genieten van een lekker tussendoortje voor mezelf. Zodra ik met koekje/snoepje/fruitje wil ontspannen klinkt er: ‘hapje?’ Mijn oudste kinderen laten per direct al hun boterhammen/fruit/gezonde mueslirepen uit de handen vallen en hebben alleen nog maar oog voor het lekkers dat voor mij staat. Neem dan die kraamweek. Bij de eerste vond ik eten in bed niet bijzonder, onhandig misschien zelfs, maar nu ik twee oudere kinderen heb is het eten in het kraambed extra genieten. Elke ochtend ontbijt op bed, ik hoeft het niet eens zelf klaar te maken. En in de loop van de dag koffie, koek, lunch en fruithap zonder dat ik hoef te delen. 

Bed voor jou alleen

Toen onze oudste werd geboren, lagen we met z’n tweeën hardcore de halve nacht wakker. Ik om te voeden, manlief om te verschonen en samen omdat we niet konden slapen van de oerwoudgeluiden die baby produceerde na de voeding. Dat doen we dus niet meer. Bij onze tweede en derde kraamweek lag mijn partner op zolder, zodat hij goed uitgeslapen voor de oudsten kon zorgen en ik me ‘s ochtends nog even om kon draaien. Ik kijk uit naar straks als manlief weer naast me ligt, maar tot die tijd geniet ik van overdwars in bed liggen en het niet hoeven porren omdat hij ligt te snurken. Even het bed voor mij alleen.

Extra genieten van de kleine dingen

Dat nog even omdraaien in de ochtend, het ontbijtje op bed, een fijn boek of een Netflixserie. In het kraambed wordt al het goede nog eens extra uitvergroot als je bedenkt dat je een week geleden nog eindeloos snotneuzen stond te vegen, kemphanen uit elkaar stond te houden en een eindeloze stroom aan boterhammen en fruit moest verzorgen voor onverzadigbare maagjes. En denk eens aan het schone huis en de schone was, zonder dat je er iets voor gedaan hebt! Bij de oudste wilde ik zo snel mogelijk uit bed, bij de tweede en derde dus echt niet! Schaamteloos genieten van de tijd die je nog hebt.

Leuke uitspraken

Wat hebben wij gelachen om sommige uitspraken die de oudste deed, al tijdens de zwangerschap. Zo heeft hij ‘ook een baby in zijn buik’ die soms de hik heeft (buik gaat heftig op en neer) en die nog laaaang niet komt (jammer he, mama, je moet nog heel lang wachten op mijn baby). En als zoonlief zijn zwangerschap even zat was, dan ‘schroefde hij zijn hoofd er af’ om de baby uit zijn buik te laten zweven (was het maar zo makkelijk) en lag denkbeeldige baby ergens op een hoekje van de bank. Zo leuk, die peuteruitspraken over baby’s. En genoeg te zien want wat is dat buisje aan haar navel? Waarom heeft ze een gaatje bovenop haar hoofd? En wanneer krijgt zusje  eigenlijk een piemeltje…..?

Hoe hebben jullie de kraamweek van een volgend kindje beleefd?

Wil jij graag jouw verhaal over je bevalling, baby, vruchtbaarheidstraject of iets anders delen op BabyBytes? Dat kan via dit formulier. Wie weet staat jouw verhaal binnenkort (anoniem) op de site!

Ik ben Joke en ik ben newborn- en gezinsfotograaf bij Precious People Media. Ik vind het belangrijk dat een fotoshoot bij mij niet alleen hele mooi foto’s oplevert, maar ook een bijzonder fijne ervaring is. Het helpt daarbij enorm dat ik zelf moeder ben van drie kleine kinderen (4,2 en bijna 1). 

Reageer op dit artikel

reacties (2) Stuur een bedankje


  • Charliecharlie

    Het allerbelangrijkste wat mij betreft: ik wist hoe het een beetje zou zijn, en ik wist wat ik wilde en wat ik wilde leren (verschillende voedingshoudingen). Vond het de eerste keer echt wereldschokkend en enorm heftig.

    Maar hoewel ik van plan was meer in bed te verblijven is dat niet gelukt, in de hittegolf, met ongeveer 50 graden in de slaapkamer 😅

  • Chudo

    Wel een beetje geromantiseerd hoor😙

    Ik vond de kraamweek met een peuter ne newborn veel pittiger. Vertederd staan kijken was er niet zo bij.

    Hard werken hoor want de oudste wilt ook wel aandacht en als het niet kan dan maar negatieve😝

    Het bed voor je alleen, nou hier weleens met baby én peuter okdat hij zo verdrietig was en mama miste haha.

    Ik ben benieuwd wat de 3e kraamweek gaat brengen en hoe de oudste van nu 5 gaat reageren! Die is al hel bewust

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50