Vader: ‘Ik was gek op mijn vriendin, maar nu zij moeder is is dat minder’

Vader: ‘Ik was gek op mijn vriendin, maar nu zij moeder is is dat minder’

Liefde gaat niet altijd over rozengeur en maneschijn - dat kunnen velen van ons beamen. De liefde wordt soms mooier of ingewikkelder als er kinderen bij komen. Ook dit is oud nieuws. Alleen niet iedereen durft zich daarover uit te laten, deze vader deed dat wel.

‘Ik heb altijd een kinderwens gehad. Ik was dan ook de eerste in mijn vriendengroep die het al zag zitten en eigenlijk diezelfde dag nog wilde beginnen. Mijn vriendin wilde nog even wachten. Vaak is dit andersom, maar zo enthousiast was ik dus echt. Onze relatie zat ook goed, dus ik zag geen enkele belemmering..

Ik bleef nog even geduldig maar toen was het eindelijk zo ver. We waren in blijde verwachting, en ik kon mijn geluk niet op. 9 maanden later werd er een prachtig mannetje geboren dat absoluut mijn hart heeft gestolen. Maar dit is bij haar ook het geval en onze relatie is naar de maan.. 

Ik weet dat mijn woorden hard zijn, maar dat is wel waar het op neer komt. Wij zijn niet meer 1, we zijn geen voorbeeld stel meer, en zijn elkaar eigenlijk geheel verloren.. We delen een zoon en daarmee is alles gezegd.

Dus hoe komt dit nu precies? Het is namelijk logisch dat je je liefde moet verdelen. Ik ben mans genoeg om dat te begrijpen en dat te accepteren. Alleen dat stukje ‘delen’ dat doet zij dus niet. En dat had ik nooit maar dan ook nooit van haar verwacht. Ze heeft zich volledig op hem gestort en soms voelt het voor mij alsof ik haar alleen maar in de weg loop.

Ik heb wel eens geprobeerd om haar uit te leggen dat ik mij zo voel. En ik heb precies bovenstaande woorden gebruikt omdat eerlijkheid het langste duurt. Maar zij slaat dit volledig in de wind. Ze vindt dat ik mij aanstel en dat ik mij moet gedragen. Ze vindt het niks voor een volwassen man om zich zo te gedragen..

Voor mij voelt het gewoon alsof ik mijn vriendin kwijt ben, en ik schaam mij om het te zeggen maar dat is toch eigenlijk echt wel indirect de ‘schuld’ van mijn zoon'.

Wat vinden jullie van deze situatie? Is dit herkenbaar of?

Inga Stoit is online redacteur bij BabyBytes. In haar vrije tijd doet zij veel aan sporten, koken, yoga en ze is gek op lange wandelingen met haar hondjes. Volg Inga ook op Instagram!

Reageer op dit artikel

reacties (4) Stuur een bedankje


  • B756

    Het is denk ik voor niemand gezond als je je als ouder volledig en uitsluitend op je kind stort. Voor de moeder, de vader en het kind niet. Je bent met z'n allen een gezin, daarin hoort een bepaalde balans te zijn.

    Natuurlijk vraagt een baby in het begin (en daarna) veel aandacht, maar je bent niet plots alleen nog maar moeder. Je hebt ook een relatie. Je man mag dan op nr 2 komen, maar dat kan gewoon een plek met liefde en aandacht zijn. Niks kinderachtigs aan als je aangeeft dat je niet gelukkig bent met de situatie. Maar het kind heeft hier natuurlijk geen enkele schuld, ook niet indirect.

    Ik las ooit een interview met een vrouw die zei: als mijn kinderen het huis uit gaan, dan hoop ik toch dat mijn man nog naast me op de bank zit. Zij zette haar man altijd op 1. Ik doe dat niet altijd, maar ben het wel met haar eens. Ook als er kinderen zijn, verdient je relatie gewoon aandacht. Stel het je gewoon eens andersom voor.

  • Mamabear2

    Ik weet niet of het zo is, maar op mij komt het over alsof hij graag een kindje wilde, met het idee dat nog meer mensen hem leuk zouden vinden. Op mij komt het vreemd over dat hij zegt: "9 maanden later werd er een prachtig mannetje geboren dat absoluut mijn hart heeft gestolen. MAAR dit is bij haar ook het geval EN onze relatie is naar de maan.." Het komt over of het niet zijn bedoeling geweest is dat 'zijn' kind ook het hart van zijn vriendin zou stelen en dat daardoor de relatie naar de maan is gegaan.

    Had hij wel een realistisch beeld van een baby? Of had hij alleen bedacht dat hij leuk met een kind kon spelen wat enthousiast op hem af rent zodra hij thuis komt? In mijn beleving is het logisch dat je je in het begin 'volledig stort' op (de verzorging van) je baby. Dan is er eventjes minder tijd en aandacht voor elkaar. Het heet niet voor niets de tropenjaren, omdat dat bij de meeste stellen het geval is.

    Dat hij vindt dat het 'indirect de schuld' is van zijn zoon dat hij nu zijn vriendin kwijt is, slaat helemaal alles. Het komt niet over of dit mannetje zijn hart gestolen heeft. Hij wilde met alle geweld een kind. En nu het anders loopt dan het in zijn hoofd zou gaan, legt hij bij iedereen de schuld neer, behalve bij zichzelf.

    Dat hij zich jaloers voelt, kan hij niks aan doen, dat is een gevoel. Hoe je daarmee omgaat en hoe je je gedachten vormt in je hoofd, daar kun je voor kiezen. Dus ik begrijp zijn vriendin wel als ze zegt dat hij zich moet gedragen

  • mijn~meisje

    moeilijk en pijnlijk lijkt mij het om er zo naast te staan als partner. Wat deden jullie voor de komst van de baby veel samen? Misschien dat je dat weer langzaam kan opbouwen? Waarschijnlijk moet het dan wel meer uit jou komen nu eerst

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50