Je weet het zeker: geen pijnstilling bij jouw bevalling! Maar wat als het heel anders loopt dan je in gedachten had? Deze BabyBytes-lezeres overkwam het en ze stuurde haar verhaal naar onze redactie. ‘Tijdens mijn zwangerschap heb ik mij goed verdiept in alle soorten pijnstilling. Er was één ding dat ik het liefste wilde: ‘gewoon’ helemaal geen pijnstilling.’
Stuitligging
“Het begon al spannend, want de kleine lag in een stuit. Met 36 weken werd hij gedraaid en boven verwachting bleef hij nog goed liggen ook! Met 41 weken begonnen mijn weeën rond 23 uur ‘s avonds. En twijfel of het begonnen was, was er niet! Zeker om de minuut kwamen de weeën, en niet snel later zat er nog maar 30 seconden tussen. De verloskundige was trots (ze deed in ieder geval alsof), en vertelde dat ik het fantastisch deed. Op dat moment had ik vier centimeter ontsluiting. Pas om 04:15 uur braken mijn vliezen, maar de weeën bleven maar komen en komen, adempauze had ik vrijwel niet.”
Weeënstorm
“Ondertussen had ik zes centimeter ontsluiting, ik had goede hoop. Ik kon niks, behalve angstvallig een aantal seconden wachten tot de volgende wee begon. De verloskundige bleef me aanmoedigen en roepen dat ik het kon. Helaas zat ik om 5:30 uur nog steeds op 6 cm ontsluiting en was ik op. Al zes uur stond ik op mijn benen, want zitten ging niet. Even op adem komen was geen optie, een weeënstorm noemde ze het. Ik kon niet meer.”
Pijnstilling niet meer mogelijk?
“De verloskundige dacht dat pijnstilling niet meer mogelijk was, misschien alleen een morfineroesje. Van alle pijnstilling wilde ik die juist al helemaal niet; je zou er suf van worden. De verloskundige ging advies vragen aan de gynaecoloog, zo werd ik overgedragen aan het ziekenhuis in plaats van bevallen in het kraamhotel.”
Ruggenprik
“De gynaecoloog kwam terug, een ruggenprik kon nog wel, al moesten ze weeënremmers geven, want een ruggenprik zetten in deze weeënstorm was onmogelijk. Daar ging ik dan. Het moment dat ik niet wilde, werd het gelukkigste moment van mijn bevalling (op de geboorte van de kleine man na). De ruggenprik werd gezet. Eindelijk kon ik weer ademen.”
Weeënopwekkers
“Na de ruggenprik heb ik de maximale dosis weeënopwekkers gekregen, maar de ontsluiting wilde niet vorderen. Ik bleef langer dan drie uur op negen centimeter ontsluiting zitten en werd geïnformeerd over een keizersnee. Gelukkig werd het toch nog tien centimeter en heb ik mijn kleine man uiteindelijk om 14:30 uur op de wereld gezet.
Zonder ruggenprik zou ik nog ruim 6,5 uur weeën gehad hebben. Zonder pijnstilling, was ik flauwgevallen van de pijn en uitputting. Alle verpleegsters en de verloskundige waren echt trots, en ik zelf was ook mega trots. Want soms heb je pijnstilling nodig, ook al wil je het niet!”
Wilde jij ook geen pijnstilling tijdens je bevalling, maar liep dat helemaal anders?
Wil jij graag jouw verhaal over je bevalling, baby, vruchtbaarheidstraject of iets anders delen op BabyBytes? Dat kan via dit formulier. Wie weet staat jouw verhaal binnenkort (anoniem) op de site!
Reageer op dit artikel
reacties (1) Stuur een bedankje