Heftig verhaal - Nina: ‘Ik heb spijt van mijn abortus’

Heftig verhaal - Nina: ‘Ik heb spijt van mijn abortus’

Een abortus, om wat voor reden dan ook, is een heftige gebeurtenis die je de rest van je leven bij zal blijven. Nóg heftiger is het als je er achteraf spijt van hebt, zoals Nina. ‘Ik heb de invloed van die abortus niet overzien.’

Nina was achttien toen ze haar ex ontmoette in een café in haar oude woonplaats. ‘Hij was met een vriend en ik zat toevallig in een café waar ik regelmatig kwam. De ontmoeting was leuk, hij bood mij wat te drinken aan en stelde zich voor. In plaats van de standaard wangkussen, kreeg ik een handkusje. We hadden gedanst en uiteindelijk ook gezoend. In eerste instantie had ik mijn twijfels maar mijn nicht zei dat ik hem een kans moest geven.’

Relatie
Toen Nina dan ook een relatie met ‘m kreeg, was ze hartstikke blij. ‘In het begin van onze relatie was hij een gentleman. Mijn schoof mijn stoel aan, pakte m’n jas aan, etcetera. Hij was ook nog eens langer dan ik en knap; een zeldzame combinatie voor mij. Ik was verblind door zijn charmes en zijn gevoel voor humor. Daarnaast hadden we het fanatieke sporten gemeen. Een perfecte match leek het.’ Tot het tij een beetje begon te keren. ‘Op een gegeven moment viel het toch op dat hij nooit mee wilde gaan naar verjaardagen van mijn familie. Ook werden met regelmaat afspraken op het laatste moment afgezegd. Algauw kwam ik erachter dat de afspraken die af werden gezegd, werden gebruikt om te zuipen en te feesten. Toen was het voor mij genoeg. Ik ben toen nog een tijdje als vrienden met hem en zijn vriendengroep omgegaan. Al snel zag ik - ondanks dat mijn ex zei dat hij niet was zoals zij - dat ik wel gelijk had. 

We kregen een knipperlichtrelatie. Zodra ik hem confronteerde met verdachte dingen had hij altijd een mooi verhaal klaar. Helaas wist hij mijn gevoel te bespelen; ik was naïef en wilde graag geloven dat hij kon veranderen. Maar na vele afspraken en beloftes die niet zijn nagekomen, vriendschap met extra's en een geheime relatie waarin ook heel veel is gebeurd, is het een tijdje echt uit geweest tussen ons. Hij had dezelfde dag of dag erna al een nieuwe vriendin. Tot op een gegeven moment het contact er weer was. Het leek stabiel te gaan en we gingen uiteindelijk samenwonen.'

Zwanger
Op dat moment bleek Nina echter al ruim halverwege een zwangerschap te zijn! ‘Mijn ex wilde alsnog een abortus. Maar uiteindelijk leek hij het te accepteren. Dat wil niet zeggen dat hij er voor me was; ook toen ik hoogzwanger was en na de heftige bevalling stond ik er alleen voor. In die zwangerschapsperiode met mijn ex kon ik niet eens genieten door alle stress en problemen die er speelden. Er volgde een incident met de familie, wat in mijn ogen gewoon niet kon, en op dezelfde manier verdergaan was voor mij geen optie. Ik heb zoveel gedaan voor die foute man, ik ben voor de afschuwelijkste dingen uitgemaakt ondanks alles dat ik voor hem deed. Hij is een narcist, manipulator en leugenaar. We gingen definitief uit elkaar.

Mijn familie was op de hoogte van de situatie. Maar toen bleek ik nóg een keer zwanger te zijn, dat wisten alleen mijn ex en ik toentertijd. Na grapjes van mijn ex en mijn naaste omgeving realiseerde ik mij dat ik er alleen voor stond. Ik kon niet echt op iemands steun rekenen.'

Abortus
'Na lang nadenken en veel geschreven te hebben, dacht ik volledig achter mijn keuze te staan: abortus. Alleen als je altijd zo sterk een kinderwens hebt gehad en altijd zwaar tegen abortus bent geweest is het zo tegenstrijdig. Ik ging met mijn verhaal naar de huisarts en kreeg direct een verwijzing omdat hij wel kon inschatten dat ik er goed over na had gedacht en vanwege de manier waarop ik weer zwanger was geraakt. Voor ik het wist stond ik bij de kliniek. Ik raakte nog aan de praat met mensen die vlakbij de kliniek stonden om vrouwen te overtuigen om het niet te doen, om ze bewust te maken van wat het inhoudt. In de kliniek zelf werd er gevraagd of je het zeker wist en wat de reden(en) waren waarom je dit wilde. Daarna kreeg ik een echo waarbij je niet meekijkt op het scherm. Ik had de minst vergevorderde zwangerschap (vijftien weken), dus ik moest wachten tot elke vrouw geweest was. Ik vond vijftien weken al een heftige stap, ik had het idee dat ik hem/haar al kon voelen.

Geloof mij maar: ik heb nog duizend keer overwogen om daar weg te lopen. Dat was een van de ergste dingen op dat moment vond ik, het wachten. Je zit met vrouwen die overal vandaan komen op een kamer, je ziet dat ze worden opgeroepen voor de ingreep en daarna weer huilend naar huis, of waar dan ook, naartoe gaan. Ik werd tijdens de behandeling onder gehele narcose gebracht, dus voor de rest kreeg ik niks van de ingreep mee. Natuurlijk denk je wel aan de feit dat je het risico loopt om nooit meer kinderen kunnen te krijgen.' 

Spijt
Echter, Nina heeft spijt van haar abortus. ‘Ik krijg spijtgevoelens als ik zwangere vrouwen zie, net geboren kindjes of kindjes die niet heel veel schelen qua leeftijd. Ik kan het nu wel loslaten, ik heb het geaccepteerd dat ik ermee moet leven. Maar ik heb de invloed van die abortus niet overzien. Je kunt namelijk nooit ontkennen dat hij of zij daar in jouw buik zat en dat je hem of haar hebt ‘vermoord’. Natuurlijk vraag je je ook af hoe hij of zij zou zijn geweest qua karakter en uiterlijk.' 
 
Wat Nina zou adviseren aan vrouwen die onverwacht zwanger zijn geraakt? ‘Ongeacht hoe je zwanger bent geraakt en ongeacht wat je situatie is, vooral als je twijfels hebt en misschien geen oplossing ziet: praat met mensen die het dichtst bij jou staan en mocht je niemand hebben, zoek hulp en praat erover. Want uiteindelijk is voor veel stellen kinderen krijgen niet vanzelfsprekend. Hoe moeilijk het ook is om je kind af te staan, adoptie is misschien op dat moment ook een overweging. Want al zit het kindje nog in je buik: het heeft recht op leven. Of breng bijvoorbeeld als je kindje net geboren is, hem of haar naar een vondelingenkamer. Kortom: er zijn andere opties dan abortus.'

Reacties en taboe
Abortus gaat nu te gemakkelijk in de ogen van Nina. ‘In mijn ogen moeten mensen niet andere vrouwen veroordelen of aanvallen op dit onderwerp, maar er voor elkaar zijn. Een mening geven en dingen uitspreken gaat voor velen heel gemakkelijk, maar je zou je eens eerst in die ander moeten verplaatsen. Want je weet helemaal niet hoe die vrouwen denken, en hoe ze zich voelen, of wat ze hebben meegemaakt. Ik denk dat er meer voorlichting moet komen, maar ook wat meer openheid over abortus. Alleen het probleem is: als je de reacties al leest over het onderwerp abortus, begrijp ik wel waarom vrouwen er ook niet openlijk over praten. Want het is echt niet leuk om op social media agressieve reacties te lezen over dit onderwerp of reacties à la ‘dat vrouwen even een abortus ondergaan voor hun plezier’.

Heden & toekomst
'Ik heb een 1-jarig dochtertje van mijn ex die het supergoed doet, zij is een zegen. Ooit hoop ik met een goede man een compleet gezinnetje te vormen. Voor nu geniet ik van ons tweetjes.'

Lees HIER meer real life-verhalen. 

Heb jij zelf ook iets heftigs meegemaakt of heb jij een niet-gangbare levensstijl? Mail naar betty@babybytes.nl en wie weet staat jouw verhaal binnenkort (anoniem) op de site.

Reageer op dit artikel

reacties (29) Stuur een bedankje


  • nora7711

    Mijn vriend Andrew en ik houden zo veel van elkaar dat we niet twee uur kunnen blijven zonder van elkaar te horen. We leefden gelukkig en maakten ons klaar voor onze bruiloft toen plotseling alles crashte. Het begon allemaal juni toen Andrew naar een nieuw appartement verhuisde waar hij Melisa ontmoette ... Ze waren buren en voor ik het wist begon Melisa hem te bezoeken. Ze werden zo dichtbij en Andrew miste me niet meer, hij maakte het uiteindelijk uit met mij in september ... Mijn hart was verbrijzeld, ik had zin om zelfmoord te plegen, maar zoals God het zou willen, zei mijn vriendin Susan me over Lord Bubuza miraclous spell dus ik nam contact met hem op en vertelde hem alles en hij vertelde me dat Andrew binnen 12 tot 16 uur bij me zal komen bedelen. Ik volgde zijn instructies en tot mijn grootste verbazing riep andrews me 14 uur later huilend en smeekte hem hem te vergeven. Alle dank aan Lord Bubuza voor het helpen van me Andrew te krijgen. Heb je hulp nodig? Neem contact op met Lord Bubuza via e-mail: lordbubuzamiraclework@hotmail.com of via de website: http://Lordbubuza.website2.me of via WhatsApp: +1 505 569 0396

  • nora7711

    Mijn vriend Andrew en ik houden zoveel van elkaar dat we niet twee uur kunnen blijven zonder van elkaar te horen. We leefden gelukkig en maakten ons klaar voor onze bruiloft toen plotseling alles crashte. Het begon allemaal in juni toen Andrew naar een nieuw appartement verhuisde waar hij Melisa ontmoette. Ze waren buren en voor ik het wist, begon Melisa hem te bezoeken. Ze werden zo dichtbij en Andrew miste me niet meer, hij maakte het uiteindelijk uit met mij in september. Mijn hart was verbrijzeld, ik had zin om zelfmoord te plegen maar zoals God het zou willen, zei mijn vriendin Susan me over Lord Bubuza miraclous spreuk dus ik nam contact met hem op en vertelde hem alles en hij vertelde me dat Andrew terug zal komen bedelen binnen 12 tot 16 uur. Ik volgde zijn instructies en tot mijn grootste verbazing riep andrews me 14 uur later huilend en smeekte hem hem te vergeven. Alle dank aan Lord Bubuza voor het helpen van me Andrew te krijgen. Heb je hulp nodig? neem contact op met Lord Bubuza via e-mail: lordbubuzamiraclework@hotmail.com of via de website: http://Lordbubuza.website2.me of via WhatsApp: +1 505 569 0396

  • nora7711

    Mijn vriend Andrew en ik houden zoveel van elkaar dat we niet twee uur kunnen blijven zonder van elkaar te horen. We leefden gelukkig en maakten ons klaar voor onze bruiloft toen plotseling alles crashte. Het begon allemaal op 20 juni toen Andrew naar een nieuw appartement verhuisde waar hij Melisa ontmoette.. Ze waren buren en voor ik het wist, begon Melisa hem te bezoeken.. Ze werden zo dichtbij en Andrew miste op 3 september niet meer. Uiteindelijk maakte hij het uit met mij. Mijn hart was verbrijzeld, ik had zin om zelfmoord te plegen maar zoals God het zou willen, zei mijn vriendin Susan me over Lord Bubuza miraclous spreuk dus ik nam contact met hem op en vertelde hem alles en hij vertelde me dat Andrew terug zal komen bedelen binnen 12 tot 16 uur. Ik volgde zijn instructies en tot mijn grootste verbazing riep andrews me 14 uur later huilend en smeekte hem hem te vergeven. Alle dank aan Lord Bubuza voor het helpen van me om Andrew terug te krijgen. Heb je hulp nodig? neem contact op met Lord Bubuza via e-mail:: lordbubuzamiraclework@hotmail.com of via de website: http://Lordbubuza.website2.me of via WhatsApp: +1 505 569 0396

  • Nx4

    Moeilijk hoor met 15 weken een abortus doen, ik zou dat zelf nooit kunnen op dat termijn zonder medische redenen. Maar goed ik veroordeel ook niemand erover.

    ik werd op mijn 19e zwanger van mijn oudste en iedereen zei tegen mij dat ik het weg moest laten halen want ik had op dat moment echt nog niks zelf, maar ik kon het gewoon niet mijn kind weg halen, heb er een hoop ruzie me5 mijn familie over gehad, ik kwam er ook pas met 4 mnd achter dat ik zwang3r was. In 5 mnd tijd heb ik een hoop moeten regelen en een week voor mijn bevalling kreet ik de sleutels van mijn huisje toen der tijd en in 1 weekend heel dat huis klaar gemaakt en 3 dagen later begonnen de weeën. Ben zo blij dat ik toen der tijd mijn eigen gevoel heb gevolgd ipv heb geluisterd naar andere Anders had ik nu mijn oudste ook niet gehad

  • Barbamammie79

    Mooi verhaal

  • Barbamammie79

    Waarom laten ze vrouwen niet meekijken bij de echo in de kliniek?? Mag dat niet? Of is dat een advies?

    Antwoord laat zich raden.........

  • Seadew

    Dit vroeg ik ook mij gelijk af. Ik denk dat het juist kan helpen voor vrouwen om de juiste keuze te maken.. Als je werkelijk ziet dat er leven in je buik zit.. Geef de vrouwen op zijn minst de keuze om te kijken of niet..

  • mijn~meisje

    volgens mij is het een keuse. Een vrouw mag kiezen om wel of niet te kijken.

  • proudmamaof-l,s,l,v

    Helaas krijgt een kliniek per abortus een vergoeding. Dus ze verdienen er aan. Er zitten tussen artsen bij die er baat bij hebben als je door gaat. Met 15 weken is een kind zo groot. Dam ga je er echt niet meer mee dit als je het ziet. In een kliniek bagitaliseren ze vaak de effecten en hoe groot het kindje is. Helaas:(

  • Beriotje

    Ik vind het ook heel moedig om dit te vertellen en zo'n situatie is altijd moeilijk. Ik heb zelf 4 maand geleden met de gedachten gespeeld om mijn kindje te laten weg halen. Ik heb 2 fantastische zonen en een liefdevolle partner, ik werd 4 maand geleden onverwacht terug zwanger en hij wilde nooit samen met mij voor een 3de kindje gaan maar omdat het een ongelukje was wilde hij het toch graag welkom heten. Ik was daar heel blij mee, want hij had ook helemaal anders kunnen reageren maar ik daarentegen had zo'n dubbelgevoel want ik wilde ook graag een 3de kindje maar ik voelde me niet klaar om terug mama te worden. Ik heb bijna 2 weken met dat dubbelgevoel rond gelopen en ik dacht toen ook dat mijn enige optie abortus was maar het voelde zo slecht en pas als ik voor mezelf had besloten om dit kindje toch te houden kwam ik terug tot rust. Ik en mijn partner zijn ook samen naar een abortuscentrum gegaan om te praten. Toen had ik al beslist dit doe ik niet. Het spijtige in deze situatie is dat je steeds het idee hebt dat wat je ook kiest toch altijd een verkeerde keuze maakt: laat je het weg halen blijf je dit de rest van je leven mee dragen in wat voor situatie je dit ook laat doen, zelf als het voor een medische reden is en hou je het kindje en het lukt je niet om dit kindje graag te zien of een goed leven te bezorgen krijg je ook verwijten waarom je het kindje dan toch hebt gehouden. Bij het laatste kan je het nog voor adoptie afstaan maar dan blijf je je als moeder ook slecht voelen.

    Dus ik hoop wat je mening ook is, probeer niemand te veroordelen en iedereen zijn/haar keuze te begrijpen want het leven is nu eenmaal niet simpel maar door elkaar te verwijten komen we zeker niet vooruit en niemand wordt er beter van. Ik wens iedereen toch veel sterkte en moed en ik hoop dat we deze onderwerpen niet uit de weg gaan maar aanvaarden dat ze spijtig genoeg ook bij ons leven horen.

  • Leylibaby

    Mooi geschreven

  • beamke

    Ik vind het ontzettend dapper dat ze haar verhaal wil doen. Zelf heb ik hier geen ervaring mee en hopelijk ook nooit in de toekomst, maar ik wil absoluut niet iemand hier over veroordelen. Op dat moment dacht ze dat ze de juiste keuze had gemaakt en gezien de achtergrond kan ik me dat goed voorstellen. Achteraf spijt krijgen is evengoed logisch. De 'juiste' keus is altijd zo gemakkelijk achteraf. RESPECT voor de de dame in kwestie. Ik hoop dat ze er mettertijd goed mee om kan gaan en dit verdriet een plaats kan geven.

  • Spacemom30

    Wat kunnen sommige toch enorm oordelen.. Niemand staat in haar schoenen.. Niemand weet wat zij gevoeld heeft nog steeds voelt.. Het is zo een moeilijk onderwerp maar ben zo blij dat je in nederland de keuze heb.. Ik moet zeggen wij mijn partner en ik hebben een pracht gezin met 3 gezonde meiden.. De jongste is nu bijna 6 maanden ik bleek dus onverhoopt zwanger vorig jaar 3 maanden na me veel te zware bevalling die bijna mijn leven en die van mijn dochter heeft gekost.. Wij hebben goed zitten praten over voors en tegens.. Wij hebben er toen voor gekozen om de zwangerschap af te breken.. Dit omdat we 3 meiden hebben en hun anders tekort zouden doen.. Ik sta nog steeds achter deze keuze.. Dat andere mij veroordelen hiervoor of mij een slecht mens vinden heb ik geen boodschap aan. Dit onderwerp zou meer bespreekbaar moeten zijn zonder dat andere oordelenIk weet wat voor moeder ik ben en heb 3 gelukkige dochters..

  • proudmamaof-l,s,l,v

    Wat zo verschrikkelijk is, is dat ze spijt heeft.

    Kijk ik ben tegen abortus. Maar als je altijd tegen ben geweest, het toch doet en dan verschrikkelijk spijt hebt. Ga je der aan onderdoor.

  • xxxnatasxxx

    Kijk dat je een kind mag laten aborteren tot 24week omdat er lichamelijk echt iets verkeerd aan is, is echt een verschrikkelijke keuze die je als ouder zijnde moet maken.. Dus dan 'begrijp' ik het aborteren tot zover in de zwangerschap.. Maar vanaf 12weken (vind ik echt de max dan is het al een heel kind) nog is laten aborteren? Maar uit dit verhaal haal ik niet uit dat het iets medisch is.. Dus vind het alleen maar zielig voor het kind en niet deze 'moeder'

  • rlyblue

    Heftig verhaal. En vooral moedig dat ze het hier durft te vertellen!

  • Firstone2016

    VRE SE LIJK! Egoïstische keuze.. Snap nog steeds niet dat dit mag.

  • Sharon

  • Wienepien

    Vreselijk, wat een naar en verdrietig verhaal. Precies de reden waarom ik zo'n moeite heb met het hele abortus verhaal. Onschuldige kinderen aborteren en achteraf een moeder die spijt heeft.

  • mijn~meisje

    heftig zeg! Ik dacht ook dat de grens op 24 weken stond omdat je zo bij een slechte 20 weken echo tenminste nog even de tijd hebt om na te denken als je je kindje wilt houden mocht het helemaal mis zijn. Ik hoop dat Nina toch de rust kan vinden en vrede kan krijgen met haar beslissing.

  • caroline27

    abortus mag volgens mij tot 24 weken ,maar ik zou aan zo iets niet moeten denken

  • Wondertje-nr4

    Het mag in Nl indd tot 24w , helaas zelf ervaring mee door bepaalde redenen en ik kan me compleet in Nina's verhaal vinden , alsof ik het zelf geschreven heb

  • xxxnatasxxx

    15weken en zonder medische reden? Ehm... Nee beter hou ik mn mond

  • Karin

    @twa poppen: Nee hoor, ik heb Nina zelf geïnterviewd. In Nederland mag een abortus officieel tot 24 weken, in de praktijk houden artsen 22 weken aan.

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50