Mijn kind van anderhalf kan de pot op!

Mijn kind van anderhalf kan de pot op!

Een wereld zonder luiers. Wat klinkt dat fantastisch in mijn oren. Althans, begrijp me niet verkeerd, ik bedoel natuurlijk niet een wereld waarin luiers niet bestaan. Jeetje zeg. Nee hoor, ik ben de levende ziel die de luier heeft uitgevonden elke dag meerdere malen zeer dankbaar. Ik bedoel natuurlijk een zindelijke wereld zonder luiers! 

Niet zelfstandig zitten? Wel zelfstandig poepen!

Nog voor Roos zelf kon zitten grapten wij al vaak over haar mogelijke zindelijkheid. Altijd als haar luier uitging, ging ze standaard plassen en vaak zelfs ook poepen. Gevolg dat mevrouw vrijwel altijd een droge luier had, nog nooit luieruitslag heeft gehad en de gordijnen op haar kamer al meerdere malen zijn besmeurt met poep en plas. Hoera voor de spuitluiers! Op veel fronten best heel ideaal maar gordijn-technisch vooral erg jammer.

“Ieder nadeel heb z’n voordeel” – Johan Cruijff

Zoals bij elk onderwerp betreft ouderschap zocht ik op het wereldwijde web ook naar antwoorden en situaties rondom zindelijkheid bij kinderen. Ik kwam een artikel tegen waarin werd gesproken over ‘babyzindelijkheidscommunicatie’. Het insinueert dat baby’s al ver voor hun eerste verjaardag kunnen communiceren als het om plassen en poepen gaat. Er is onderzoek naar gedaan en het blijkt helemaal niet raar om al bij hele jonge kinderen bezig te zijn met zindelijkheid. In Afrika, Azië en delen van Zuid-Amerika is het zelfs al eeuwenlang heel gewoon. Moeders voelen aan wanneer hun kind een behoefte moet doen; reageren daar direct op en zorgen ervoor dat het op de juiste plaats terecht komt. Uit praktisch oogpunt ontstaan, zoals ons veelvuldig luiergebruik uit ONpraktisch oogpunt geboren is. Overal poep en plas in je huis ís gewoon heel onpraktisch als je ook nog honderd andere dingen te doen hebt, de hele dag aanvoelen of je kind misschien moet poepen trouwens ook!

Betty schreef er voor BabyBytes daarna een mooi artikel over,  waarin je meer informatie vindt over babyzinderlijkheidscommunicatie ook wel BZC afgekort. Ik heb daar specifiek verder niet echt bewust iets mee gedaan maar het is zeker interessant.

Van potje naar grote-mensen-wc

Zodra Roos begon te kruipen en een beetje zelfstandig kon zitten, toonde ze interesse in het potje dat we al met haar geboorte van iemand cadeau kregen. Toen vond ik dat naast schattig gewoon ook echt een heel raar cadeau voor een pasgeboren baby. Want in mijn hoofd begonnen kinderen pas rond hun derde met zindelijkheidstrainingen, 'maar wat weet ik nou van kinderen' dacht ik daar dan meteen achteraan en zette het ding in de badkamer. Naast dat het een aantal keer op haar hoofd belandde, ging ze er ook wel eens op zitten als we in de badkamer bezig waren. Zo ook per ongeluk eens zonder kleding en warempel, toen ze opstond lagen er drie verdwaalde druppels urine in het potje. Over de plas ernaast praten we niet. Als een hysterisch uitzinnige menigte negenmaandenbeursgangers prees ik Roos de hemel in en belde mijn verkering om te zeggen dat ons kind van acht maanden zindelijk was!!

Vanaf dat moment heb ik haar steeds bewust elke dag even op het potje gezet maar daar begreep ze uiteraard echt geen snars van. Ze wilde continu opstaan maar was wel altijd zeer geïnteresseerd in wat er op de 'grote wc' gebeurde. Om die reden kochten we een wc-brilverkleiner. Die leg je op de wc-bril van je normale toilet zodat je kindje daar makkelijk op kan zitten zonder dat het steeds met zijn of haar kleine gat in de wc zakt. Het voordeel hiervan is dat ze zelf niet op kunnen staan en wellicht beter de tijd kunnen nemen om een boodschap te produceren. Ik ben vanaf dat moment steeds op de grond voor de pot gaan zitten en deed spelletjes met Roos, zong liedjes en kietelde haar wat. Ze vond het een feest om op de wc te zitten en steeds als er een boodschap kwam, groot of klein, prees ik haar de hemel in.

“ik heb ook niet altijd de tijd (en zin) om als een aasgier de poepsignalen van mijn dochter in de gaten te houden.”

Dat ging een behoorlijk lange tijd erg goed en bijna elke keer als ik haar op de wc zette, deed ze een boodschap. Soms alleen plas maar vaak ook poep. Lange tijd heb ik gedacht dat het steeds toeval was maar na een tijdje denk ik toch dat Roos het ritueel van 'naar de wc gaan' een beetje begon te begrijpen. Ze was destijds alles behalve zindelijk hoor want ze droeg gewoon luiers en ik had ook niet altijd de tijd (en zin) om als een aasgier de poepsignalen van mijn dochter in de gaten te houden. Maar ze ging met haar anderhalf jaar oud (eh, jong) meerdere malen per dag naar de wc en deed daar dan ook vaak haar behoefte. Op dagen dat ze naar het kinderdagverblijf ging, werd hier iets minder aandacht aan besteed. Tot ik merkte dat Roos zelf ging aanvoelen wanneer ze naar de wc moest, vanaf dat moment is ze op het kinderdagverblijf meegenomen in de rondes toiletbezoek en zijn ze op haar gaan letten qua plas- en poepsignalen.

Dit boekje ligt bij ons op de wc. Ik had het als kind al om zindelijk te worden en nu lezen we dit met Roos. Het is een echte aanrader. Bestellen kan hier:  Op het potje Alona Frankel

Hoe pakte ik dit aan vanaf het begin?

  • Zodra Roos signalen vertoonde dat ze misschien wel naar de wc zou moeten (windjes laten, met haar handjes tussen de benen, op haar hurken zitten en drukgeluidjes maken) vroeg ik aan haar of ze naar de wc moest. Vaak knikte ze dan 'ja', zette ik haar op de wc en ging voor haar op de grond zitten.
  • Als Roos op de wc zat benoemde ik vaak dat ze mocht plassen en/of poepen.
  • Vaak maakte ik er een gezellig rood hoofd bij en deed alsof ik zelf een enorme keutel vaarwel ging zeggen. Dat leek ze plots te gaan begrijpen en begon mij daarin na te doen.
  • We zongen liedjes als Roos op de wc zat en kietelde haar wat. Ik denk dat het ‘naar de wc gaan’ zo een positieve ervaring werd en hoopte dat dit zo zou blijven.
  • Ik laat haar niet te lang zitten. Een mens krijgt onbewust persdrang door het zitten op een wc. Als je dit te lang achter elkaar voortzet zouden er aambeien kunnen ontstaan. Nou zal dat wel meevallen bij zo’n ukkie maar heel lang zitten als er niets komt is ook gewoon niet nodig lijkt me.
  • Ik liet (en laat) haar NOOIT alleen op de wc zitten! Is veel te hoog en veel te gevaarlijk, stel dat ze voorover valt…
  • Ik legde er absoluut geen druk op. Als ze in haar luier poepte of plaste: PRIMA! Ik denk dat omdat we hier vroeg mee begonnen, we de tijd habben om er lang over te doen. Er was geen druk (HAHA DRUK!)
  • Als er gepoept was en de billen waren schoon, zwaaiende wij de drol altijd gezellig samen uit. Hier werd Roos erg blij van. Mijn eigen ziel stierf elke keer een beetje wanneer ik dit deed en dacht 'ik ben zo’n moeder geworden die naar poep zwaait…'

Nog geen twee en zindelijk!

Tijdens de zomer hebben we het flink op zijn beloop gelaten. Lekker in de blote billen in en om het huis dartelen met het potje altijd middenin de huiskamer. Dat ging steeds beter en Roos voelde elke dag een beetje beter aan wanneer ze aandrang kreeg om het potje op te zoeken. Allemaal leuk en aardig maar wanneer waag je dan die stap om de luier voorgoed vaarwel te zeggen? Ik kreeg de tip van iemand om haar ook eens echt met kleding te laten rondlopen en zo te ervaren hoe het is als ze dan toch een ongelukje krijgt. Dat was een hele goede tip. Op het moment dat Roos voor het eerst echt een ongelukje had in huis met kleding aan, schrok ze een beetje en zocht mij direct op "mama, NAT!" Ze ervoer hoe het was om zichzelf te bevuilen en dat was duidelijk geen pretje. Vanaf dat moment merkte ik groot verschil in oplettendheid bij Roos. En niet lang daarna zeiden we de luier vaarwel. Inmiddels is het alsof het nooit anders is geweest!

Benieuwd naar jullie ervaringen rondom zindelijkheid bij je kinderen. Je eigen zindelijkheid mag je voor jezelf houden.

[DISCLAIMER] Elk kind is anders en elke ontwikkeling loopt anders. Als jouw kind nog lang niet bezig is met zindelijkheid voor zijn of haar eerste jaar dan is dat heel normaal. Roos is tot nu toe met heel veel (motorische) ontwikkelingen erg snel. Ik geef alleen aan dat er onderzoeken zijn richting vroege zindelijkheid en hoe je hier je voordeel mee kunt doen (of niet) is aan jou! LIEFS!

Suzanne is voormalig redacteur van Babybytes. Ze woont samen met haar vriend en dochtertje van twee. 

Reageer op dit artikel

reacties (4) Stuur een bedankje


  • MamaJL

    Hier de oudste twee ook steeds erop laten gaan wanneer ze wilden, en dat was al vanaf 1 jaar en 3 maanden ongeveer. Waren beide met 2 jaar en 4 maanden droog, zowel overdag als snachts. Jongste zetten we er dus ook op wanneer hij wil. Maar in de zomer gaat gewoon makkelijker.

    Kinderen hebben wel vanaf 1,5 jaar geen pampers meer gedragen, maar wasbare luiers (voor onderweg) en oefenbroekjes van imse vimse.

  • Salsaterra

    het rond lopen met gewone kleertjes en de oefenbroekjes van imse vimse en daarna die van de hema en toen de gewone onderbroeken die ze zelf mocht kopen en kiezen hebben er voor gezorgd dat het zindelijk worden en zijn binnen 1 maand dag en nacht een feit was( met 2,5 jaar, zowel thuis als op de peuter speelzaal als bij oma)! en nu 3,5 en nog nooit een ongelukje gehad sinds dien ,niet in de winkel of waar dan ook

  • MaaikeT2

    Mijn zoon was kort voor zijn 2e verjaardag overdag zindelijk (onderbrak uit zichzelf zijn spel om op de pot te gaan), maar alleen als hij in zijn blote billen liep. Zodra hij kleding aanhad, dacht hijst hij een luier aanhad en liet hij het lopen. Pas zo'n 9 maanden later werd hij ook met kleding aan overdag zindelijk. 's Nachts zindelijk werd hij pas met 3,5 jaar.

  • nog-even!

    Onze zoon plaste vanaf 10 maanden bij elke verschoning op de po. Zindelijk werd hij pas met 3,5..... Ik heb ook niet hard mijn best gedaan om hem te pushen ofzo. Maar het was duidelijk dat hij het eerder gewoon nog niet aanvoelde. Onze dochter van net 1 gaat ook op de po. Ze vindt dat prima en plast er geregeld op.... Ben benieuwd hoe zij het verder gaat ontwikkelen....

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50