Baby's die slechts 26 weken oud zijn en worden geboren, hebben zo'n 71 procent kans om te overleven. Marjolein werd met 26 weken geboren en wil met haar verhaal ouders die dit hebben meegemaakt én andere lotgenoten een hart onder de riem steken. ‘Misschien kan mijn verhaal hen laten zien dat er, ondanks een moeilijke start, hopelijk ook een mooie toekomst mogelijk is.’
Normaal gesproken duurt een zwangerschap tussen de 37 en 42 weken. Baby's die eerder dan 37 weken worden geboren, worden prematuur genoemd. Soms worden baby's echt heel erg vroeg geboren. Baby's die voor 24 weken zwangerschap ter wereld komen, overleven het vaak niet. Dat komt ten eerste omdat er nog niet genoeg kennis en middelen zijn om baby's van jonger dan 24 weken in leven te houden. Maar er wordt ook gekeken naar de kwaliteit van leven. Er kunnen namelijk ernstige complicaties optreden, zoals het krijgen van blindheid, doofheid, het krijgen van ernstige longschade, spacticiteit of een geestelijke achterstand.
Geboren na 24 weken
Wordt je baby na 24 weken geboren dan komt je kindje terecht in een couveuse op de afdeling Neonatologie. Iets meer dan 50 procent van de vroeggeboren kinderen overleeft dit. Bij elke week die daarbij komt, stijgt de kans dat de baby het overleeft. Na 26 weken is dit, zoals we al eerder schreven, al 71 procent, na 27 weken 80 tot 90 procent en na 28 weken stijgt dat percentage al naar 95 procent is te lezen op de site van Universitair Medisch Centrum Groningen.
Marjolein: ‘Ik was ontzettend klein en kwetsbaar’
Marjolein (16 jaar): “Ik ben met 26 weken geboren in het MUMC+ in Maastricht. Toen ik werd geboren, moest ik direct worden opgenomen op de couveuseafdeling (NICU). Ik was ontzettend klein en kwetsbaar. Hierdoor kreeg ik meerdere infecties en lag ik ongeveer twee maanden in een couveuse en lag ik aan de beademing. In deze periode kwam er ook een bloedpropje in mijn linker nier terecht. Hierdoor verloor ik mijn linker nier en leef ik inmiddels met één nier. Ik heb gelukkig ontzettend veel geluk gehad. Als het bloedpropje naar mijn hersenen of hart was doorgeschoten, had mijn verhaal er waarschijnlijk heel anders uitgezien. Gelukkig is dat niet gebeurd.”
Na twee maanden naar huis
“Het was een moeilijke, zware en heftige periode. Na twee maanden mocht ik eindelijk naar huis. Wel had ik thuis nog zuurstof en een monitor nodig, omdat ik regelmatig last had van longontstekingen en andere infecties.”
‘Het gaat nu goed!’
“Nu, 16 jaar later, gaat het gelukkig nog steeds goed met mij! Ik doe aan karate en speel piano, twee dingen die ik ontzettend leuk vind om te doen. Wel moet ik nog regelmatig naar het ziekenhuis, omdat ik met één nier leef en hierdoor last heb van een te hoge bloeddruk. Gelukkig gaat dit op dit moment goed.”
Toekomst
“Mijn kinderarts, kindernefroloog en andere artsen kunnen helaas nog niet voorspellen of ik in de toekomst, misschien over een aantal jaar, een donornier of nierdialyse nodig zal hebben. Dat maakt mij soms onzeker. Toch probeer ik altijd positief te blijven en te kijken naar wat wél kan.”
Ben jij veel te vroeg bevallen, maar is het wel goed afgelopen met jou en je baby? Wij zijn benieuwd naar jouw verhaal. Je kunt je verhaal, net zoals Marjolein heeft gedaan, delen viadit formulier. Als je liever anoniem wilt blijven kun je dat heel eenvoudig aanvinken. Of laat een reactie hieronder of op onze socials achter.
Wil jij graag jouw verhaal over je bevalling, baby, vruchtbaarheidstraject of iets anders delen op BabyBytes? Dat kan via dit formulier. Wie weet staat jouw verhaal binnenkort (anoniem) op de site!
Ze is getrouwd met haar jeugdliefde en moeder van een zoon (2006) en een dochter (2009). Ze begon in 2017 als online redacteur bij BabyBytes en is sinds 2022 hoofdredacteur. Naast haar werkzaamheden voor BabyBytes.nl is ze ook eigenaar van het online platform de Club van ontaarde moeders.
Marjolein (16 jaar): “Ik ben met 26 weken geboren in het MUMC+ in Maastricht. Toen ik werd geboren, moest ik direct worden opgenomen op de couveuseafdeling (NICU). Ik was ontzettend klein en kwetsbaar. Hierdoor kreeg ik meerdere infecties en lag ik ongeveer twee maanden in een couveuse en lag ik aan de beademing. In deze periode kwam er ook een bloedpropje in mijn linker nier terecht. Hierdoor verloor ik mijn linker nier en leef ik inmiddels met één nier. Ik heb gelukkig ontzettend veel geluk gehad. Als het bloedpropje naar mijn hersenen of hart was doorgeschoten, had mijn verhaal er waarschijnlijk heel anders uitgezien. Gelukkig is dat niet gebeurd.”
Reageer op dit artikel
reacties (0)