‘Komt het door de hormonen? Of niet? Ik ben zwanger en ik ben al een tijdje tot over mijn oren verliefd. En het is niet de vader van mijn kind...Om eerlijk te zijn: ik voel me schuldig en wil dolgraag van die verliefdheid af, maar ik heb geen idee hoe.’
Dit verhaal werd anoniem verstuurd naar de redactie via dit formulier. Misschien dat jullie haar kunnen adviseren?
Nieuwe gezichten op kantoor
“Na een moeilijke periode waarin mijn vader overleed, keerde ik na drie maanden thuiswerken weer eens terug op kantoor. Daar was wel wat het een en ander veranderd. Er waren veel nieuwe gezichten, waaronder ook die van hem. Knap, lang, dik golvend haar, goed gebouwd. Ik had het in eerste instantie niet eens door, maar hij probeerde mijn blik af en toe te vangen. Op een bepaald moment keek ik hem ook toevallig aan en zag dat hij zijn blik snel van me afwendde en rood werd. ‘Zag ik het nou goed? Voelde hij zich betrapt?’ dacht ik.
Vanaf dat toen dwaalde mijn blik ook weleens naar hem af, want ik moest toegeven dat ik hem eigenlijk heel aantrekkelijk vond.”
Verliefd
“Tijdens een borrel sprak hij me voor het eerst aan en ik weet niet waarom, maar er kwam niet zoveel zinnigs uit me. Want op het moment dat ik hem in de ogen keek, was ik tot mijn grote schaamte verkocht. Ik stamelde dat ik helaas moest gaan en ging snel naar een collega die me een lift zou geven om heel snel weg te gaan. ‘Wat was dat nou weer?’ vroeg ik mezelf af. Het leek wel alsof ik verliefd was?”
Hormonen?
“Het verliefd zijn was iets wat ik heel lang geleden heb gevoeld: jaren geleden toen ik mijn vriend ontmoette en met wie ik nu nog steeds samen ben, sterker nog: ik verwacht een baby van hem! Dus hoe kan ik nu ineens iets voor een ander voelen. Mijn vriend en ik hebben het echt heel goed met elkaar, we verwachten onze eerste kleine, en dan heb ik nu ineens interesse in een andere man? Hoe kan dat? Zijn het mijn hormonen, of iets anders? Ik kom namelijk echt niets te kort in mijn huidige relatie. Ik moet er niet aan denken om mijn vriend kwijt te raken, dus hoe kan ik nu ineens van die verliefde gevoelens hebben?”
Niet zichtbaar zwanger
“Ik word er zelfs een beetje zenuwachtig van. Ik ben nog niet echt zichtbaar zwanger dus ik denk dat als mijn collega doorheeft dat ik zwanger ben (snap niet dat hij dat niet al van andere collega's heeft gehoord), schrikt hij zich een hoedje, denk ik. Niet dat ik me daar druk over hoeft te maken, want ik wil helemaal niets van hem. Moet er niet aan denken!”
Hem vermijden
“En toch... ik fantaseer wel steeds meer over hem. En ik merk dat ik hem maar moeilijk uit mijn gedachten kan bannen, terwijl ik dat eigenlijk wel heel graag wil. Ik probeer hem ook zo veel mogelijk te vermijden. Ik werk nu op andere dagen, of werk wat meer thuis. En als we elkaar op werk zien dan probeer ik echt niet zijn kant op te kijken.
Nu was het laatste gelukt om hem een paar weken niet te zien, maar toen verscheen hij onverwacht op een werkborrel. Gut, wat had ik toen graag een glas wijn willen drinken van de schrik! Ik ben expres zo ver mogelijk van hem gaan staan, of met mijn rug naar hem toe, of overdreven veel met andere collega's gaan kletsen.
Op gegeven moment zag ik hem zijn jas aantrekken en zonder een blik op me te werpen naar huis gaan. Tot mijn grote ergernis was ik zwaar teleurgesteld. Had ik hem toch even moeten aanspreken? Maar ik durfde niet, bang dat het dan compleet uit de hand zou gaan lopen en dat wil ik echt niet. Ik wil hem zo graag uit mijn gedachten krijgen, maar weet niet hoe. En nee, ik ga geen andere baan zoeken, want ik vind mijn werk veel te leuk.”
Tips gevraagd!
Je weet niet hoe graag ik uitkijk naar mijn zwangerschapsverlof. Dan heb ik genoeg afleiding en dan hoef ik hem zeker even niet te zien en kan ik me echt concentreren op wat echt belangrijk is: mijn baby, mijn vriend, ons nieuwe gezin. Maar ik moet het nog even uitzingen tot het zover is. Dus als er lezeressen zijn die tips hebben...”
Wil jij graag jouw verhaal over je bevalling, baby, vruchtbaarheidstraject of iets anders delen op BabyBytes? Dat kan via dit formulier. Wie weet staat jouw verhaal binnenkort (anoniem) op de site!
Inderdaad niets mee doen, dan ebt het wel weer weg. Waarschijnlijk ben je niet eens verliefd op hem. Een flirtierig momentje dat je een beetje wakker heeft geschudt. Maar dat hoeft niets eens met hem als persoon te maken te hebben, eerder lust dan liefde zeg maar. Je hormonen kunnen dat nu ook nog versterken. Kan ook onderbewust meespelen dat je nu moeder gaat worden en misschien wel iets afsluit, en daarom zo aangaat op een klein beetje geflirt. Maar zo’n kriebel gaat wel weer over. En grote kans dat je daarna denkt: waarom dacht ik dat ik hém leuk vond?
Op werk gewoon normaal doen, niet extra opzoeken maar ook niet krampachtig vermijden. Maak het geen ding. Hij lijkt ook al afgehaakt, en anders is ie dat straks wel als je met een bolle buik rondloopt. Dan wordt jullie contact vanzelf weer anders. Thuis lekker investeren in je eigen relatie en genieten van jullie babybubbel.
Reageer op dit artikel
reacties (2) Stuur een bedankje