Lisa is zwanger van haar vierde zoon. En teleurgesteld.

Lisa is zwanger van haar vierde zoon. En teleurgesteld.

De meeste aanstaande ouders hebben geen voorkeur voor het geslacht van hun kindje. Of een hele lichte voorkeur. Maar toch zijn er ook ouders die heel erg verdrietig en teleurgesteld zijn over het geslacht van hun ongeboren baby. Lezeres Lisa (= schuilnaam) is zo'n moeder. Met drie zoons, was de wens voor een dochter heel sterk. Toch blijkt ze nu weer zwanger van een zoon...

"Het huis was versierd met roze- en blauwe slingers en ballonnen en de eettafel stond vol roze- en blauwe limonade en heerlijke hapjes in dezelfde kleuren. Van de zenuwen had ik de hele avond het gevoel alsof mijn buik uit elkaar zou barsten. Ik ben zwanger van ons vierde kindje en met drie prachtige zoons was de wens voor een dochter zo groot dat het me naar de keel grijpt. Die avond kwamen we erachter dat die wens nooit uit zou komen.

Terwijl de blauwe confetti uit de zwarte ballon - die mijn oudste zoontje had doorgeprikt - op onze keukenvloer valt, weet ik er een verbaasde, hysterische lach uit te persen. Ik maak geen oogcontact met mijn beste vriendin, zij weet namelijk dat ik hier al bang voor was. Natuurlijk is dit kleine jongetje net zo welkom als zijn broers, maar het feit dat ik nooit de moeder van een dochter zal zijn, is iets waar ik niet aan kan denken zonder te huilen.

Mini-me

Als sinds ik zelf een klein meisje was, wenste ik ooit een dochter te krijgen. Toen nog op een kinderlijke manier stelde ik me voor dat ik haar elke dag in een roze jurkje zou hullen en glitterstrikjes in haar haren zou binden. Ik maakte er een dagtaak van mijn Barbie’s met een fashionable kapsel door het leven te laten gaan en droomde van koekjes bakken, Disneyfilms kijken en naar de manege met mijn mini-me.

Lees ook: Als de teleurstelling over het geslacht van je kindje extreme vormen aan gaat nemen...

De wens voor een dochter is altijd gebleven, al zakte hij wel even naar de achtergrond toen ik zwanger was van mijn eerste zoon. Toen ik tijdens de twintig-wekenecho te horen kreeg dat hij een jongetje was, moest ik even slikken. Maar meteen daarna fantaseerde ik over alle leuke dingen die ik met een zoon kon gaan doen en ik kon niet wachten tot hij er zou zijn. Ik wilde immers een groot gezin, dus ik had nog kans genoeg op die gedroomde dochter.

Bij iedere zoon die ik daarna droeg was de teleurstelling over zijn geslacht groter. Toen ik hoorde dat mijn derde weer een zoon zou zijn, heb ik thuis gehuild. Heel eerlijk gezegd had ik een ‘been there, done that’-gevoel en ik had er helemaal geen zin meer in om weer op de jongensafdeling te gaan shoppen en weer op zoek te gaan naar een jongensnaam. Nadat hij eenmaal geboren was, was ik natuurlijk weer extreem verliefd. Dit mannetje bleek de braafste baby op de wereld te zijn en ik was en ben dan ook dolgelukkig met hem en zijn broers.

Speciaal dieet

Toch bleef de wens voor een dochter aan me trekken. Ik heb mijn man - die content was met zijn drie zoons - met man en macht moeten overtuigen voor een vierde kindje te gaan. Ik was er heilig van overtuigd dat dit mijn prinsesje zou gaan worden. Ik heb in de maanden voorafgaande aan het verwekken een speciaal dieet gevolgd, waar ik online over had gelezen. Gelukkig was ik de eerste keer zwanger en alles in me zei: dit is het meisje waar je altijd op hebt gewacht.

Ik organiseerde een grootse gender reveal en nodigde iedereen uit. Het zou fantastisch worden met mijn drie prachtige zoons en mijn man aan mijn zijde een ballon doorprikken en bedolven worden onder de roze schittering die de komst van een dochtertje zou aankondigen.

Blauwe confetti

Maar dat werd het dus niet. Er kwam blauwe confetti uit de ballon en van de shock moest ik lachen. Diep van binnen was ik echter zo teleurgesteld dat ik mijn best moest doen om niet te huilen. Ik heb de hele avond met een pokerface rondgelopen, foto’s gemaakt en iedereen lachend bedankt voor hun komst. Vooral de “Oh meid, moeder van vier zoons, dat wordt druk, haha!” reacties waren niet van de lucht.

Ik ben nu dertig weken zwanger van ons zoontje en ik heb het gevoel dat ik aan het rouwen ben. Ik twijfel er niet aan dat ik straks weer op een blauwe wolk beland als hij op mijn borst gelegd wordt, maar ik merk dat het me zwaar valt om afscheid te nemen van het idee dat ik ooit een dochter krijg. Die wensen uit mijn jeugd, over roze jurkjes en stikjes in het haar, moet ik loslaten.

Ik wil voor de duidelijkheid nog rechtzetten dat ik geen onmens ben omdat ik een sterke wens heb voor een dochter. Ik ben een warme, betrokken moeder en heb alles voor mijn jongens over. Ze zijn mijn hele wereld en ik ben dolblij met ze. Het is ook absoluut niet zo dat ik niet van dit ongeboren jongetje zou houden. Ik houd nu al zielsveel van hem, maar het is wel zo dat ik het gevoel heb een dochter te missen. Ik hoop maar dat dat gevoel zal slijten..."

Reageer op dit artikel

reacties (18) Stuur een bedankje


  • Mama0408

    Oooh ik kan me dit zo goed voorstellen. Hier de vreselijk grote wens om een jongen te mogen krijgen. En natuurlijk was ik allang blij dat ik überhaupt zwanger kon worden, maar de wens voor een jongen.. Ja, die was enorm. Zo blij en gelukkig dat het ook een jongen bleek te zijn! Nu heb ik mijn zoon, mijn jongen en een eventuele tweede zou van mij weer een jongen mogen zijn, al zou ik nu niet hoeven rouwen als het een meid zal worden.

  • Lisan88

    Ook ik heb een meisjes wens na twee jongens. En ook ik heb hiervoor een dieet gevolgd. Na een jaar bij het fertiliteitscentrum lopen helaas nog niet zwanger. Na een jaar stopt ook de begeleiding van het dieet ik vond het ook een waardeloos duur dieeet. Ik heb weinig mensen verteld in mijn omgeving dat ik dit dieet volgde voor mijn meisjes wens omdat velen vinden dat ik blij moet zijn dat ik überhaupt zwanger kan worden

    En dat ben ik natuurlijk ook wel. Maar nu mijn zus een tweede dochter( ze heeft een j/m tweeling ik een j/j tweeling) heeft gekregen kan ik wel zeggen dat ik een soort van jaloezie gevoel heb.

  • Elsievita19

    Heel mooi geschreven, want natuurlijk ben je blij met je zoons en natuurlijk mag je gezegend zijn dat je überhaupt kindjes mag krijgen etc. etc. maar ik snap dat dit desondanks kan spelen. Hier 3 zoons en inmiddels de deur open gezet voor een vierde kindje. Twee van mijn drie kindjes zijn geboren met ernstige gezondheidsproblemen en ik weet dat ik dankbaar mag zijn met een gezond kindje maar ook ik zal bij een vierde zoon afscheid moeten nemen van het meisje waarvan ik altijd dacht dat ik dat wel zou krijgen. Dus ik snap het echt wel!

  • Yune

    Dat je op zich al zwanger kan worden en een kindje mag baren is al een wonder. Ze mag in d'r handjes knijpen en zich rijk voelen met 4 jongens, sommige vrouwen doen er immers heel lang over om zwanger te worden, of hebben herhalende miskramen enz. Die zouden maar wat blij zijn met een jongetje Elk kind is een wonder!

  • Liefdedatbenjij

    Dus omdat een ander moeite heeft met kinderen krijgen, of een ziek kind krijgt, mag zij geen teleurstelling voelen omdat ze een grote wens had voor een dochter, die er niet zal komen?

    Wat een rare beredeneringen en vreemd vergelijkings materiaal!

  • Kez

    Inderdaad!

    Dat is net als tegen mensen wiens moeder overlijdt op 80 jarige leeftijd zeggen: "stel je niet aan, je mag blij zijn dat ze zo oud is geworden, want sommige mensen zijn al jong wees". Dat zou iedereen raar vinden toch?! Maar als het gaat om verdriet om de dochter die nooit zal zijn kan het ineens wel....

    Stop toch met het vergelijken van verdriet, met het veroordelen van verdriet en het afkeuren van iemand haar verdriet!

    Hier ook mama van drie heerlijke zoons, die nooit een zo gewenste dochter zal krijgen.

  • Tredde-poppe

    Helemaal met Liefdedatbenjij eens. Je kunt niet alles vanuit dat perspectief benaderen. Dan mag je ook niet rouwen om een miskraam, want er zijn mensen die hun kind voldragen en verliezen en zo zijn er heel veel voorbeelden te bedenken waarbij het altijd erger kan

  • Mylittleone2019

    Dit

  • Kez

    Ze voelt zich ook rijk, ze knijpt zich ook in haar handjes en ze is ook blij met haar jongens. Daarnaast heeft ze verdriet over het gemis van een dochter. Net als ik. Niets mis mee en die dankbaarheid en blijdschap kunnen volkomen samengaan met het verdriet en de teleurstelling.

  • florien84

    Je kan dit niet vergelijken, dat is namelijk appels met peren vergelijken. Iemand die geen kinderen kan krijgen heeft zijn of haar rouwproces maar dat heeft deze persoon ook.

  • Salamandertje

    Een van de redenen dat ik niet wilde weten wat het was tijdens de zwangerschappen is omdat ik echt een sterke voorkeur voor meisjes had. Ik was bang dat ik teleurgesteld zou zijn en dat als het kind er uit is dan zou het toch wel goed zijn. Ik was beide keren echt opgelucht dat het een meisje was...

  • Bibsje1982

    Ik begrijp je helemaal. En natuurlijk ben je dankbaar en blij dat je weer zwanger bent en je zult net zoveel houden van hem als je andere zoons. Maar je wens naar je meisje snap ik helemaal 🍀

    Ik hoop voor je dat je vriendinnen hebt met een meisje waar je ook lekker over kan moederen en al je meisjesdromen op los kan laten. Dit meisje kan je dan lekker, als ze haar dramaqueen huil opzet dan weer lekker terug naar haar moeder doen 😉

  • Barbamammie79

    Ik begrijp het volkomen

    Een vriendin van mijn zus heeft 5 jongens... en was ook bij de 4de best teleurgesteld... want het zou hun laatste kind zijn. Jaren later... een 'cadeautje'... en ze dacht... oh misschien dan nu! Maar ook dat was een jongen

    Je kunt er heel veel van vinden... maar ach, ik begrijp het echt.

  • Apth

    Ik begrijp het ook! Natuurlijk ben je blij als het op je buik lig maar die teleurstelling kan ik heel goed plaatsen!

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50