Zou jij het doen: ingrijpen als een kind van een ander vervelend doet en zijn ouders zeggen er niets van? We vroegen het aan jullie en dit zijn jullie reacties.
“Dat ligt helemaal aan de situatie als mijn kinderen erbij betrokken zijn: ja. Maar heb ik of mijn kinderen er niks mee te maken: nee, dan zeg ik er niks van. Ieder zijn opvoeding of geen opvoeding is maar hoe je het bekijkt.”
“Zeker ik heb geen genade voor kinderen die niet correct zijn opgevoed en ouders dat niet inzien. Maar het ligt aan de situatie. Als dat kind mijn kind irriteert en de ouders doen er niks aan krijgen ze met mij te maken.”
“Ja hoor! Zeker als het in mijn huis is! Als we ergens zijn en de andere ouders zijn erbij dan kijk ik naar de situatie.”
“It takes a village! Zou ten eerste de ouder(s) niet veroordelen. Je weet niet waar ze doorheen gaan. Misschien stress, verlies of ziekte.
Ik zou het aanpakken als hulp, niet meteen het kind aanpakken, maar de ouder(s) vragen of ik ergens mee kan helpen. Soms vraagt de situatie om directe aanpak naar het kind, maar zou nooit meteen boos zijn.”
“Als ze bij mij de winkel op stelten zetten wel, voor de rest niet mijn probleem.”
“Ja hoor. Je mag best wat zeggen als je ergens last van hebt. Als moeder van drie neem ik het een vreemde niet kwalijk als ze mijn kids uitleggen waarom ze ergens hinder van ondervinden, zolang ik er maar bij ben om de situatie te monitoren.
Zo kan ik meer toelichting geven als m’n kids daarom vragen. We willen de kids toch bekendmaken met de samenleving en wat als normaal wordt beschouwd, lijkt mij.”
Opvallend is, is dat de meeste lezeressen ingrijpen als ze (of hun kind) er last van heeft.
Tips
Hier zijn nog wat tips als jij een kind van een ander vervelend vindt doen en de ouders grijpen niet in.
Je kunt het kind op een rustige toon aanspreken op zijn gedrag. Vertel wat je storend vindt en doe dat vooral uit de ik-vorm. Dus niet: “Je moet nu stoppen met schreeuwen” maar in plaats daarvan zeggen: “Ik heb er last van dat je schreeuwt want ik kan een ander nier horen praten. Wil je daarmee stoppen?”
Misschien hebben de ouders niet eens door dat het om hun kind gaat, dus je kunt op de ouders afstappen en vriendelijk uitleggen wat er aan de hand is, waar je last van hebt en vragen of ze kunnen kijken wat er aan de hand is.
Als je in een openbare ruimte bent, zoals een restaurant of een winkel, kun je op het personeel erbij betrekken. Zij kunnen als neutrale partij de ouders aanspreken.
Wat je vooral niet moet doen
Er zijn natuurlijk wel grenzen als je wilt ingrijpen. Deze dingen moet je vooral niet doen:
Je mag een kind (van een ander) juridisch gezien niet corrigeren met fysiek contact. Dat is in Nederland verboden en kan worden gezien als mishandeling.
Wordt ook niet boos en ga niet schreeuwen. Dit kan alleen maar zorgen voor andere boze ouders en je wilt natuurlijk niet dat de boel escaleert.
Is jouw kind weleens door een andere ouder aangesproken op zijn gedrag?
Wil jij graag jouw verhaal over je bevalling, baby, vruchtbaarheidstraject of iets anders delen op BabyBytes? Dat kan via dit formulier. Wie weet staat jouw verhaal binnenkort (anoniem) op de site!
Ze is getrouwd met haar jeugdliefde en moeder van een zoon (2006) en een dochter (2009). Ze begon in 2017 als online redacteur bij BabyBytes en is sinds 2022 hoofdredacteur. Naast haar werkzaamheden voor BabyBytes.nl is ze ook eigenaar van het online platform de Club van ontaarde moeders.
Reageer op dit artikel
reacties (0)