Had iemand me dit maar verteld, voordat ik borstvoeding ging geven...

Had iemand me dit maar verteld, voordat ik borstvoeding ging geven...

Lekker naïef was ik toen de verloskundige me tijdens mijn eerste zwangerschap vroeg of ik van plan om borst- of flesvoeding te gaan geven. “Borstvoeding” zei ik vol zelfvertrouwen. Ik zou het gaan proberen en als het niet zou lukken, dan een flesje. 

Ik kon toen echter geen reden bedenken waarom het niet zou lukken. Borstvoeding geven was toch een kwestie van je shirt omhoog doen en de baby eraan hangen? Zijn instinct zou hem verder wel vertellen wat hij moest doen. Toen de verloskundige me een tijdje later dan ook een borstvoedingscursus aanbood, wees ik die af. “Neuh, bedankt, dat gaat wel lukken!” Uiteindelijk is het gelukt, maar dat ging echt niet zonder slag of stoot. Mijn eerste heb ik ruim 14 maanden gevoed, mijn tweede (nu 10 maanden) drinkt nog steeds. Het was van tijd tot tijd best ingewikkeld en ik had graag van tevoren beter geweten wat me te wachten stond. Daarom wil ik vandaag eens de punten benoemen waar ik niet bij stil had gestaan, voordat ik het avontuur aan ging.

Ondanks dat het voeden van mijn eerste best wel even lastig was, ben ik erg blij en dankbaar dat het is gelukt en dat we het zo lang hebben volgehouden. Borstvoeding heeft veel voordelen voor zowel moeder als kind, als het lukt en als je je daar prettig bij voelt. 

Lees ook:
De beste borstvoedingstips van onze forumleden! 

Pijnlijk

Ik vond de borstvoeding in het begin best pijnlijk. Mijn zoon kreeg het niet meteen voor elkaar om goed aan te happen en had hier een tepelhoedje bij nodig. De eerste paar slokjes maakten dat ik mijn kiezen op elkaar moest drukken, maar met een bevalling nog vers in het achterhoofd was het uit te houden. Ik moest wel, want ik wilde graag. Achteraf hoorde ik dat er waarschijnlijk iets mis was met de manier van aanleggen, als het geven van borstvoeding pijnlijk is. Hulp van een lactatiekundige kan dan goed van pas komen.

Iedereen wil iets

Tijdens je kraamweek sta je aardig in het middelpunt van de belangstelling, na je nieuwbakken kind natuurlijk. Toch vond ik dat wat betreft het borstvoeding geven nog wel eens lastig. Ik had soms wel drie volwassenen om mij en mijn mini-baby heen staan, als ik met mijn vermoeide lichaam en hongerige pasgeborene aan het stoeien was. De kraamverzorgster, die haar uiterste best deed de borstvoeding te laten slagen, de verloskundige die niet voor niets gekomen wilde zijn en mijn betrokken echtgenoot die nieuwsgierig was of alles wel goed ging. Iedereen had het beste met ons voor, maar ik werd er ook wel ongemakkelijk van. Bereid je, als je van plan bent borstvoeding te geven, voor op plotselinge interesse van je omgeving in jouw voorgevel.

Onzekerheid

Eén van mijn vriendinnen is na een tijdje gestopt met het geven van borstvoeding omdat ze er te onzeker van werd. Haar pasgeboren baby bleef afvallen en zij was bang dat haar kindje niet genoeg binnen kreeg. Die combinatie van onzekerheid, hormonen en slaapgebrek zorgden ervoor dat zij verlangde naar het zeker weten van flesvoeding. Ik herkende dit gevoel toen mijn zoon geboren werd. Hij viel – gelukkig – niet heel veel af, maar had wel periodes waarin hij enorm veel en vaak wilde drinken. Ik heb me regelmatig afgevraagd of ik wel voldoende en voedzame melk had om zijn hongerige lichaampje mee te kunnen voeden. Flesvoeding geeft meer te controleren zekerheid. Je kunt letterlijk zien wat je kleintje te drinken heeft gekregen. Bij het geven van borstvoeding moet je leren vertrouwen op jouw lichaam en dat van je uk. Houd er rekening mee dat dat moeilijker is dan je misschien denkt. Maar probeer ook vertrouwen te hebben in het feit dat het meestal goed gaat, omdat moeder en kind 'hiervoor gemaakt zijn'. Uitzonderingen natuurlijk daargelaten :-)

Afhankelijkheid

Ik had er nooit zo bij stil gestaan, maar als je borstvoeding geeft, zijn jij en je kind afhankelijk van elkaar. Je kind heeft jou nodig voor de voeding, maar op jouw beurt heb jij hem of haar nodig om stuwing tegen te gaan. Het besef dat ik niet echt zomaar ergens heen kon zonder baby of kolf, kwam zo rond de tweede week hard bij me binnen. Gelukkig trok dat gevoel met de tijd wel weg. Je kunt namelijk een flesje gekolfde melk geven en - zelfs in het geval van een flesweigeraar - heb je ook nog best de ruimte om een keertje de hort op te gaan. Het komt dus goed!

Kleding

Tijdens mijn zwangerschap bestelde ik wat voedingsbh’s. Zo, dat was dat, ik was voorbereid, dacht ik. Maar dat was ik zeker niet, bleek al snel nadat mijn frummel mijn borsten als voedingsbron had ontdekt. De kraamweek kwam ik met die voedingsbh’s alleen prima door, maar daarna begon de ellende. Toen ik voor het eerst na mijn bevalling weer een jurkje aan wilde trekken, bleef ik wat vertwijfeld voor mijn kledingkast staan. Veel jurkjes hadden geen handige opening om discreet een hongerige zuigeling te kunnen voeden en ik zag het niet zitten om buiten de deur (of met een woonkamer vol visite) met mijn jurk over mijn borst in mijn onderbroek te gaan zitten. Vanaf dat moment hield ik bewust rekening met het feit dat mijn kleding voortaan borstvoedings-proof moest zijn. Jurkjes moesten vanaf dat moment een opening ter hoogte van mijn borsten hebben en andere kleding combineerde ik met een hemdje eronder. Dan kon ik het hemdje naar beneden trekken en het andere shirt omhoog en zo een niet al te in-your-face opening voor mijn zoon creëren.

Het geven van borstvoeding had meer voeten in de aarde dan ik van tevoren had verwacht. Een kwestie van shirt omhoog en gaan met de banaan is het zeker niet en ik had dat graag eerder willen weten. Nog steeds zie ik dat het geven van borstvoeding veel voordelen heeft het hele traject wordt alleen maar makkelijker naarmate je kindje ouder wordt. Ook bij een tweede baby wordt alles alleen maar heel veel makkelijker. 

Ben je zwanger en van plan borstvoeding te geven? Wat verwacht je ervan? Of ben je moeder en heb je ervaring met één of meerdere van bovenstaande zaken? Ik ben benieuwd!

Betty (31) is voormalig hoofdredacteur van BabyBytes. 

Ze woont in Amsterdam, is getrouwd en moeder van een zoon (september 2014) en een dochter (mei 2016). 

Reageer op dit artikel

reacties (7) Stuur een bedankje


  • Mama-van-meisje

    Die eerste periode was voor mij erg onzeker. Nadat je de 6 maanden gepasseert bent merk ik dat de druk om te stoppen toeneemt. Eerst schoonmoeder en vriendinnen die zeiden dat stoppen beter zou zijn. Daarna t cb die zegt dat ik geen melk moet geven voor t slapen gaan. En nu mijn man... of ik niet wil stoppen als ze 1 is want hij is er wel klaar mee. ( fulltime kolver, dus als ik kolf loopt man lief achter dochtertje aan te hobbelen)

  • 4mommy

    Ik heb het 1 jaar gegeven totdat mijn zoon zei nu is het genoeg. Wat baalde ik hiervan!

    Het leren vergde wel wat tijd en het voeden duurde zo lang naar mijn gevoel. Elke voeding ruim een uur bezig pfff...

    Dat hadden ze mij ook wel eens mogen vertellen 😂

  • NYVM

    Ik had me er ook niet in verdiept haha. Ik hoorde dat dat het beste is voor ons kindje en gratis dus ik dacht gelijk ik wil borstvoeding geven. Geen twijfel dus wat zou ik nog moeten lezen haha. Het is een hele ervaring geweest. Ik geef nog steeds borstvoeding. Ik ben heel blij dat ons dochtertje dat nog steeds krijgt, omdat het zo goed voor der is en omdat ze ervan houdt. Het mindere vind ik nu (na bijna 1 jaar:-)) dat ik 's nachts 2x nog moet voeden en dat ik niet zomaar een goede borrel kan nemen. Kolf spulletjes schoonmaken en steriliseren vond (en vind) ik nooit leuk.

    De hormonen + en - punten. +ongesteldheid bleef lang weg - pijn van bekken bodem instabiliteit van de zwangerschap bleef aanhouden en vergeetachtig.

    Wat ik had willen weten: niks. Allemaal ervaren vond ik leuk.

  • laney

    Ik heb ze op een gegeven moment gewoon allemaal uitgefoeterd dat ze me in de weg zaten en dat het me niet ging lukken als ze steeds op m'n vingers keken en sindsdien ging het een stuk beter

    Wat ik wilde dat ik had geweten: dat het best normaal is, dat het een dag of twee duurt voordat je melk toeschiet en dat je baby best zo lang zonder melk kan. Dat moest ik notabene voor het eerst leren van Call the Midwife (en daarna van officiele bronnen bevestigd) - mij hebben ze in het ziekenhuis direct elke 2 uur 10 minuten laten pompen. Resultaat: enorme overproductie en uiteindelijk een dikke borstontsteking, waardoor ik een jaar en drie kwart met één borst heb lopen voeden en heb scheef gelopen (want de productie in de ontstoken borst is nooit meer op gang gekomen).

    En een kind dat half lag te stikken in de melk.

    Dan denk je dat ze bij het ziekenhuis wel beter weten. Zucht.

  • mijn~meisje

    hier gelukkig niet zo veel belangstelling gehad voor mijn voorgevel. Verder ook een lastige start gehad. Ik had me wel goed ingelezen maar vond het alsnog zo verschrikkelijk moeilijk. We zijn tegenwoordig ook veel minder open over bv geven. Kennis er van is er zo veel minder. Vroeger werd het door gegeven van moeder op dochter of vriendin op vriendin etc. Maar tegenwoordig helemaal niet meer. Door het gebrek aan goede kennis is het volgens mij ook veel lastiger om het goed te doen. Daarnaast hoe moet je weten dat bv geven ook moeilijk kan zijn als niemand het je vertelt? Of je er met niemand over kan praten. Bij mijn volgende ga ik zeker weer bv geven. Maar met in me achterhoofd dat het begin zwaar is maar als het lekker loopt dan is het heerlijk!

  • Barbamammie79

    En ja, in het begin is het pijnlijk, ook al deed ik alles goed, mijn lijf moet altijd weer zo wennen.......bv is niet altijd rozegeur en maneschijn, in die eerste weken werd ik soms midden in de nacht wakker van de stuwing, grrrrr, iedereen slaapt heerlijk, baby ligt er als een roosje bij en ik liep dan door het huis, te wachten tot baby wakker werd.. Of toch maar even kolven? enz.... Tja, het blijft een lichamelijk iets en dat beseffen sommige starters misschien ook te weinig..... Je wordt nog iets meer geleefd dan je al wordt in die eerste weken, maar ja, ik weet het van tevoren, maar ergens ben ik altijd wel blij dat het eerste maandje achter de rug is en het allemaal lekker loopt..... Maar ik heb er weer onwijs veel zin in!

  • Barbamammie79

    herkenbaar! zelfs ik als ervaren bv-mama stuur in de kraam week en ook nog wel de week erna trouwens, iedereen de kamer uit behalve de kraamverzorgster...... Ik kon daar ook echt niet tegen al dt gekijk en zo, later wel, hoor, maar in het begin stuurde ik zelfs mijn man weg, haha, vond hij niet erg of zo.......ik heb dan echt even de rust nodig en dan gaat het ook wel goed, maar 3 mensen die meekijken in de eerste weken.... Alsjeblieft niet.

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50