Als ouder ben je waarschijnlijk veel bezig met wat je baby nodig heeft. Genoeg voeding, slaap, een veilige omgeving en natuurlijk heel veel liefde. Maar wat vindt een baby eigenlijk écht fijn? Dat zit soms juist in kleine dingen waar je misschien helemaal niet bij stilstaat. Juist alledaagse momenten kunnen belangrijk zijn voor de ontwikkeling van je kleintje.
Vertel wat je aan het doen bent
Een luier verschonen, sokjes aantrekken of een fles klaarmaken: voor jou zijn het waarschijnlijk handelingen waar je nauwelijks meer bij nadenkt. Toch kun je van deze momenten heel makkelijk kleine contactmomentjes maken. Vertel bijvoorbeeld gewoon hardop wat je doet: “Ik ga nu je luier verschonen. Eerst deze uit en dan doen we een schone aan!”
Het voelt misschien een beetje alsof je tegen jezelf aan het praten bent, maar voor je baby is dat anders. Je kleintje hoort jouw stem, krijgt taal mee en leert steeds beter wat er gaat gebeuren. Je hoeft dus echt geen ingewikkelde verhalen te bedenken. Vertellen dat je een rompertje dichtknoopt of dat je de fles uit de koelkast pakt, is al genoeg.
Je baby hoeft niet voortdurend vermaakt te worden
Een muziekje aan of een rammelaar erbij en zodra je baby begint te mopperen komt het volgende speeltje tevoorschijn. Als ouder kun je al snel het gevoel krijgen dat je je baby continu moet bezighouden. Maar af en toe even helemaal niets doen, is óók oké. Leg je baby bijvoorbeeld op een veilige plek zonder meteen allerlei speelgoed aan te bieden. Blijf natuurlijk in de buurt, maar kijk eens wat er gebeurt. Misschien bestudeert je kleintje ineens uitgebreid zijn eigen handen of voeten, kijkt hij naar het licht op de muur of luistert hij naar geluiden in huis.
Spring niet bij ieder klein obstakel meteen te hulp
Je baby probeert een speeltje te pakken, maar komt nét een paar centimeter tekort. Wat doe je? Waarschijnlijk is je eerste reactie om het even aan te geven. Lief bedoeld natuurlijk, maar soms kun je beter nog heel even wachten.
Hetzelfde geldt wanneer je baby probeert om te rollen, iets vast te pakken of een andere nieuwe beweging onder de knie te krijgen. Geef je kleintje, zolang de situatie veilig is, even de gelegenheid om het zelf te proberen.
Ja hoor, nóg een keer hetzelfde boekje
Ben jij dat ene slaapliedje inmiddels spuugzat, terwijl je kind er nog steeds helemaal gelukkig van wordt? Of kun je een bepaald boekje ondertussen uit je hoofd opzeggen? Voor volwassenen kan herhaling behoorlijk saai worden. Voor jonge kinderen werkt dat anders.
Onderzoek van de University of Sussex laat bijvoorbeeld zien dat herhaling kan helpen bij het leren van nieuwe woorden. In een onderzoek onder driejarigen onthielden kinderen nieuwe woorden beter wanneer ze herhaaldelijk hetzelfde verhaal hoorden dan wanneer dezelfde woorden in verschillende verhalen voorkwamen.
Je hoeft niet altijd vrolijk te kijken
Met een baby in de buurt schieten veel ouders automatisch in de vrolijke modus. Grote glimlach, hoge stem en enthousiast: “Hééé, daar ben je weer!” Hartstikke leuk als je je ook echt zo voelt. Maar je hoeft niet voortdurend een overdreven vrolijke versie van jezelf te zijn.
Baby’s gebruiken gezichtsuitdrukkingen om steeds meer over emoties te leren. Ben je moe? Dan mag je gezicht er best moe uitzien. Ben je rustig? Dan hoef je daar geen enorme glimlach overheen te plakken. En ben je oprecht ontzettend blij om je kleintje te zien? Dan mag dat natuurlijk juist volop zichtbaar zijn.
Wacht heel even voordat je reageert
Zodra een baby een geluidje maakt, reageren we vaak onmiddellijk. Toch kan het interessant zijn om af en toe één of twee tellen te wachten. Kijk naar je baby, laat merken dat je het geluid of gebaar hebt gezien en reageer daarna pas.
Misschien volgt er nog een geluidje, een beweging of een andere poging om jouw aandacht te krijgen. Zo ontstaat er steeds meer een soort gesprekje tussen jullie, ook al kan je baby natuurlijk nog helemaal niet praten.
Een fout maken is niet erg, terugkomen is belangrijker
Tot slot eentje die misschien juist voor ouders fijn is om te horen: je hoeft het echt niet altijd goed te doen. Je denkt dat je baby honger heeft, terwijl hij eigenlijk doodmoe blijkt te zijn. Je reageert een keer geïrriteerd. Of je bent met iets anders bezig terwijl je baby juist jouw aandacht probeert te krijgen. Zulke momenten horen erbij.
Onderzoeker Edward Tronick, bekend om zijn onderzoek naar interacties tussen baby's en hun verzorgers, beschrijft dat ouder en baby lang niet voortdurend perfect op elkaar afgestemd zijn. In zijn onderzoek waren moeder en baby gemiddeld ongeveer 30 procent van de tijd daadwerkelijk 'in sync'.
Veel belangrijker is wat er daarna gebeurt. Merk je dat je je baby verkeerd hebt begrepen? Dan kun je opnieuw verbinding zoeken. Je baby begrijpt misschien nog niet letterlijk wat je zegt, maar merkt wel dat jouw houding verandert en dat je opnieuw contact zoekt.
Wil jij graag jouw verhaal over je bevalling, baby, vruchtbaarheidstraject of iets anders delen op BabyBytes? Dat kan via dit formulier. Wie weet staat jouw verhaal binnenkort (anoniem) op de site!
In 2024 liep ze stage bij BabyBytes. Nu, 21 jaar, schrijft ze met veel plezier artikelen. Ze vindt dit een ontzettend interessant onderwerp om over te schrijven en kan hier haar passie voor taal en creativiteit in kwijt.
Reageer op dit artikel
reacties (0)