Je zit op je werk. In een meeting. Om je heen gaat alles gewoon door: deadlines, actielijstjes, iemand die heel enthousiast even wil sparren (het liefst in jouw lunchpauze). En daar zit jij dan. Alsof er niks aan de hand is. Terwijl er in jouw hoofd ook iets groots speelt: je kinderwens. Maar ja, dat staat niet in je agenda of in je Google Sheet.
Het gekke is dat we op de werkvloer goed zijn in zichtbare dingen. Nieuwe projecten. Nieuwe klanten. Interne presentaties, et cetera. Maar een kinderwens is vaak…onzichtbaar. Meestal zeg je er zelf ook niets over. Want het gaat over iets kwetsbaars. Iets wat van jou is. Iets met hoop en teleurstelling. Over controle verliezen. Over jezelf vergelijken met collega’s, want daar zijn we heel goed in. En ondertussen tikt de tijd gewoon door.
Als zwanger worden niet meteen lukt of als je route sowieso via een traject loopt, dan heeft dat enorme impact op je privéleven. Toch hebben we op werk vaak de neiging om op hetzelfde tempo door te gaan. Of we zetten een masker op. En precies daar ontstaat het probleem.
Steeds meer moderne gezinsvormen
Er wordt nog weinig openlijk gesproken over fertiliteitstrajecten op de werkvloer. Terwijl er veel verminderde focus of stress kan optreden door de spanning, de klap van een teleurstelling, onzekerheid, weer wachten en soms zelfs een miskraam. Tegelijkertijd ontstaan er steeds meer moderne gezinsvormen, zoals solo-ouders en wensouders. Daardoor wordt de weg naar een kinderwens voor meer mensen intensiever en vaker gekoppeld aan medische afspraken, trajecten en/of hormonen (en dagen waarop je je afvraagt of je nog jezelf bent).
Voor veel mensen beïnvloedt dit het dagelijks leven en het functioneren op het werk, terwijl het aan de buitenkant nauwelijks te zien is. De impact zit ‘m vaak in dat mensen zich groot gaan houden, maar ondertussen last hebben van stress, gevoeliger zijn en vaker afwezig door ziekenhuisbezoeken (die je uiteraard als tandartsbezoek omschrijft). In het ergste geval kan het leiden tot (tijdelijke) uitval. Wat zorgt voor extra druk op je collega’s en kosten voor een organisatie.
Paniekaanvallen op werk
Tijdens mijn kinderwenstraject (IVF) raakte ik, vooral in de wachttijd op belangrijke uitslagen, behoorlijk uit balans. Ik kreeg paniekaanvallen en natuurlijk kreeg ik die vooral op het werk. De stress van mijn privésituatie hield ik natuurlijk heel stoer voor me. Ik moest tenslotte ook nog carrière maken. Het putte me uit en ik sliep slecht. Op een gegeven moment dacht ik: “Oké Kim, je hebt twee opties. Je valt uit, of je gaat praten.” Ik koos voor dat laatste. En gelukkig was HR zo sympathiek dat we een afspraak maakten: zodra ik een paniekaanval voelde opkomen, mocht ik op hun kantoor in een speciaal koffiehoekje gaan zitten om tot rust te komen.
Eén van de twee lieve dames kwam dan een kwartiertje met mij kletsen totdat het gezakt was. Daarna kon ik weer door met mijn werk. We deden dat vier weken lang, bijna elke dag. Het werden zelfs gezellige kwartiertjes (bizar, als je bedenkt waarom ik er zat) en de paniekaanvallen verdwenen naar de achtergrond. Gelukkig maar, want ik moest me ondertussen ook mentaal voorbereiden op (weer) een ivf-behandeling.
Die korte momenten heb ik, ondanks de paniek, als heel prettig ervaren. Het gaf me ook een soort van veiligheid op het werk waardoor ik me beter kon ontspannen. Dat kleine gebaar voorkwam uitval en gaf me houvast. En ik ontdekte ook dat ze mijn situatie helemaal niet zo raar vonden.
Praktische tips om je werkgever te informeren
Vanuit die ervaring help ik graag om het thema kinderwens en vruchtbaarheid bespreekbaar te maken op de werkvloer. Daarom heb ik een checklist gemaakt met praktische tips voor je het gesprek ingaat. Al is het maar om een zinnetje bij de hand te hebben als je emoties ongevraagd naar boven voelt komen. Het kan je net even dat beetje extra steun en voorbereiding geven die je nodig hebt. De checklist kun je hier gratis downloaden op mijn startpagina Kinderwensconnects.nl.
Elke situatie is uniek, of je nu een heterostel bent, alleenstaand, of wensouder. Het gaat erom dat jij je oké voelt op je werk, ook als er op de achtergrond veel speelt in je privéleven. Los van of je net ergens nieuw bent gestart of net de maand ervoor je ambitie hebt uitgesproken naar je leidinggevende. De kinderwens van iedereen mag er zijn.
Een vruchtbaarheidsbehandeling en tegelijkertijd werken. Hoe heb jij dat gedaan?
Wil jij graag jouw verhaal over je bevalling, baby, vruchtbaarheidstraject of iets anders delen op BabyBytes? Dat kan via dit formulier. Wie weet staat jouw verhaal binnenkort (anoniem) op de site!
Ervaringsdeskundige Kim de Waard heeft diverse coachingopleidingen gedaan en is oprichter van Kinderwensconnects.nl. Dit online platform is een praktisch startpunt voor mensen met een kinderwens, met als doel om iedereen sneller overzicht te geven en te verbinden aan passende steun, informatiebronnen en professionals. Het platform is ontstaan vanuit de behoefte om minder te verdwalen in versnipperde informatie en juist sneller de juiste vervolgstap te kunnen zetten.
Er kan soms veel op je af komen als een kinderwens iets langer op zich laat wachten of via een ander proces verloopt. Hoe fijn is het om dan de expertplatformen die er zijn, snel binnen handbereik te hebben! En daarnaast kun je heel makkelijk in je eigen regio een professional vinden die gespecialiseerd is op dit gebied. Het vraagt soms mentaal veel van je, het is belangrijk niet te lang door te lopen met je klachten. Ik heb er zelf jaren ingezeten en ik heb daar destijds behoorlijk veel last van gehad. Gelukkig heb ik mijn weg weten te vinden naar verschillende professionals die iets voor mij konden betekenen. Dit heeft mij enorm goed gedaan en dit gun ik letterlijk iedereen. Ik liep er veel te lang mee door en die jaren krijg ik niet meer terug. Dat is zonde. Met mijn startpagina wil ik voorkomen dat wensouders te veel tijd verspillen aan het vinden van de juiste informatie. Hierdoor kun je namelijk veel sneller afwegen welke steun of vervolgstap het beste bij jou past. Deze startpagina helpt je daar graag bij!
Reageer op dit artikel
reacties (0)