Een donorplusvader is een donorvader die niet alleen de zaaddonor is, maar ook een rol blijft spelen in het leven van het kind. Laurine en Jolien kozen voor deze vorm van ouderschap en vertellen daar meer over in hun podcast ‘Maar ik wil het niet alleen’. Waarom hebben ze gekozen voor een donorplusvader en hoe gaat dat precies nu hun kinderen zijn geboren?
Laurine is zelfstandig campagnemaker, merkstrateeg, dichter en curator, moeder van Chris (2,5) en Alex (1). Jolien werkt als business developer bij een softwareconsultancy en is moeder van Willis (7) en Phelia (5). Beide wonen in Amsterdam. Hun kinderen hebben ze gekregen via een donorplusvader.
Via ons formulier namen ze contact op met de redactie van BabyBytes, omdat ze graag wilden vertellen over hun podcast ‘Maar ik wil het niet alleen’. Hierin vertellen ze meer over een hun keuze omdat deze gezinsconstructie nog vrij onbekend is. In 18 afleveringen delen zij hun hele verhaal.
Waar gaat jullie podcast precies over en waarom zijn jullie die opgestart?
Onze podcast gaat over kinderen krijgen in je eentje, met een donorplusvader. We nemen de luisteraar mee in de reis van het vormgeven van je kinderwens, de zoektocht naar een goede donorplus tot aan zwanger zijn en bevallen in je eentje, en de kinderen solo opvoeden. Daarnaast bespreken we algemene zaken die extra belangrijk zijn als je alleen bent, zoals financiën, carrière of het hebben van een netwerk. Ook komen de mannen in de studio, en Joliens kinderen. (Die van Laurine zijn nog te jong.)
We zijn de podcast gestart, omdat we vaak gebeld werden met vragen over deze constructie door mensen die er via via over gehoord hadden. Daarnaast weten we dat deze gezinsconstructie nog veel te onbekend is, terwijl hij voor veel mensen met kinderwens een perfecte optie kan zijn. Mensen kennen de optie van spermabank donor, of co-ouderschap, maar deze versie ertussenin nog niet. Namelijk de donorvader die geen 24/7 zorgrol heeft, maar wel betrokken is in het leven van de kinderen. En met wie de kinderen dus een band kunnen opbouwen. In ons geval een heel weekend per maand, en wat extra dagen per jaar voor feestdagen of vakantie.
We weten dat er heel veel singles zijn met een kinderwens die eindeloos daten of in de wachtstand staan tot ze de perfecte partner vinden, maar wat als die te laat komt? Wij gunnen deze mensen (man en vrouw!) de wetenschap dat het ook op deze manier kan. Ook willen we korte metten maken met het idee dat solo ouderschap zwaar, zielig of verdrietig is. Wij ervaren juist enorme vrijheid, en zijn dolgelukkig. En niet onbelangrijk; de kinderen en de vaders net zo!
Hoe zijn jullie in contact gekomen met jullie donorplusvader? En hoe ging die ontmoeting?
We zijn beiden in contact gekomen met de donorplusvaders via het platform ‘Meer dan Gewenst’. Jolien had twee dates nodig toen zij Bert tegenkwam. Laurine heeft veel meer dates gehad en veel vormen onderzocht toen zij uiteindelijk Bark tegenkwam. Met hem ging zij de donorplusconstructie aan.
Wat is precies de rol van jullie donorplusvader in het leven jou en jullie kinderen?
De vaders zien hun kinderen dus een weekend per maand, én daarnaast nog wat extra losse dagen die ze zelf kunnen invullen, of gebruiken voor vakanties. Voor de kinderen zijn de vaders echt hun papa, maar voor ons als moeder spelen de vaders geen rol in het dagelijks leven. We regelen alles gewoon zelf en als we iets willen delen over de kinderen, of vragen hebben, raadplegen we vaak eerst vriendinnen of onze familie. Laurine stuurt Bark gedurende de maand wel foto’s en deelt anekdotes, Bert en Jolien hebben tussendoor minder contact met elkaar. Niet omdat ze dat van tevoren zo bedacht hadden, maar omdat het zo is gegroeid.
Als jullie vooruitkijken naar jullie kind: wat hoop je dat hij of zij later zal voelen over de donorplusvader? En waar ben je misschien ook een beetje bang voor?
Jolien: Ik hoop dat de kinderen gezonde, gelukkige, evenwichtige kinderen zijn die weten dat ze vanuit een grote wens zijn geboren en met liefde zijn omringd tijdens hun kinderjaren. Ik hoop dat zij hun vader net zo goed kennen als hun moeder en dat hun vader hen ook net zo goed kent als ik hen ken. Waar ik bang voor ben? Eigenlijk niet echt ergens voor; dit is hun leven, daar heb ik voor gekozen en daar moeten zij mee dealen. Ik denk dat zij een prachtig leven hebben. Ik ben wel heel benieuwd hoe onze regeling vorm gaat krijgen als de kinderen 14-18 jaar zijn en ze het liefste hun avonden met vrienden willen spenderen of uit willen gaan. Hoe gaan de logeerpartijen dan zijn als ze niet bij papa op de bank willen zitten ‘s avonds?
Laurine: net als Jolien hoop ik dat de kinderen zich mega geliefd voelen door zowel hun moeder als vader. Ik hoop dat ze opgroeien tot sociale en breed geïnteresseerde volwassenen die weten dat gezinnen in allerlei vormen kunnen bestaan en dat zij later ook zelf kunnen vormgeven aan hun liefdes- en familieleven zoals zij dat willen. Soms ben ik bang dat ze hun vader zullen missen in de tijd tussen de papaweekenden, maar als ze aangeven vaker naar hem toe te willen, weet ik zeker dat Bark en ik zullen kijken naar wat het beste werkt voor iedereen.
Wil jij graag jouw verhaal over je bevalling, baby, vruchtbaarheidstraject of iets anders delen op BabyBytes? Dat kan via dit formulier. Wie weet staat jouw verhaal binnenkort (anoniem) op de site!
Ze is getrouwd met haar jeugdliefde en moeder van een zoon (2006) en een dochter (2009). Ze begon in 2017 als online redacteur bij BabyBytes en is sinds 2022 hoofdredacteur. Naast haar werkzaamheden voor BabyBytes.nl is ze ook eigenaar van het online platform de Club van ontaarde moeders.
Reageer op dit artikel
reacties (0)