Caroline is pleegmoeder: ‘Je moet geen verkeerde verwachtingen hebben’

Caroline is pleegmoeder: ‘Je moet geen verkeerde verwachtingen hebben’

Laatst konden we lezen dat het aantal pleeggezinnen is gedaald, terwijl ze zo hard nodig zijn! Jaarlijks verblijven namelijk zo’n 38.000 kinderen in sobere opvanglocaties in Nederland. Caroline besloot zich acht jaar geleden voor deze kinderen in te zetten en werd gezinshuisouder en uiteindelijk ook pleegmoeder. 'Als je een weekend weggaat zijn sommige kinderen bang dat je niet meer terugkomt.'

Caroline is sinds twee jaar pleegmoeder van een meisje van bijna negentien. Maar daarnaast werkt ze al acht jaar als gezinshuisouder, waarbij ze nog vijf kinderen opvangt in een gezinshuis. ‘Ik heb vooral grotere kinderen in huis, allemaal pubers', begint ze haar verhaal. 'Een gezinshuis is eigenlijk een professionelere vorm van pleegzorg. Het is je werk, je krijgt gewoon salaris. Maar als gezinshuisouder loopt privé en werk allemaal door elkaar heen. Het is officieel een 36-urige baan, terwijl je 24/7 voor iemand zorgt en je deze kinderen niet als werk ziet, het zijn je kinderen. De bedoeling is dat je een soort gezinssituatie creëert. Je woont dan ook zelf in een huis van de stichting.’

Erin gerold
Toen de dochter van Caroline zeventien jaar geleden werd geboren, hing er een slinger met haar naam voor het raam. Er kwam een vrouw voorbij en die feliciteerde haar. 'Ze bleek in het volgende huizenblok te wonen, en zij had een gezinshuis. We raakten aan de praat en vervolgens bevriend. In die tijd moesten gezinshuisouders nog voor hun eigen vervanging zorgen. Ik werkte toen nog in het ziekenhuis, en dan nam ik altijd een week of twee vakantie om als vrijwilliger te werken in haar gezinshuis. Dan gingen m’n man en kinderen ook mee. Op een gegeven moment kwam men vragen of ik als gezinsouder wilde werken voor een nieuw opgezet gezinshuis. Toen heb ik het er met m’n man en kinderen over gehad. Ik solliciteerde en kreeg de baan.’

Pleegdochter
‘Mijn pleegdochter kwam ter overbrugging in ons gezinshuis wonen; ze kwam uit een crisisgroep. Ze woonde daarvoor in ’n pleeggezin. Ze was opgegroeid bij haar alleenstaande moeder, die een ernstige ziekte had en de vader was niet meer in beeld. Toen ze daarna in haar pleeggezin terechtkwam is ze aan de drugs gegaan. In die tijd is haar biologische moeder ook nog overleden en ging ze nog meer gebruiken. De pleegouders konden het toen niet meer aan. Toen is ze overgebracht naar een crisisgroep, maar dat houdt op na een aantal weken. Ze zou daarna weer teruggeplaatst worden bij een leefgroep en ter overbrugging bij ons komen. Na een paar weken was er zo’n ontzettende klik dat we haar wilden houden omdat ze dat zelf aangaf en wij zagen dat ze het heel goed deed. Toen hebben we gekeken of dat kon, maar dat kon dus niet. Er zit een maximum aan het aantal kinderen in een gezinshuis namelijk. Toen is ze zelf met een voorstel gekomen: kunnen jullie niet mijn pleegouders worden? Sindsdien is ze onze pleegdochter.’ 



‘Het is een superlief en zorgzaam meisje wat nog heel erg op zoek is naar zichzelf. Ze is aan het ontdekken wie ze is en het verlies van haar moeder probeert ze nu een plekje te geven. Ze heeft van kleins af aan voor haar moeder gezorgd terwijl dat andersom hoort te zijn. Haar moeder en zij waren gek op elkaar, maar ze komt er nu achter dat haar jeugd wel anders was dan bij anderen. Ze is nu bijna negentien en blijft ook gewoon bij ons wonen tot ze op zichzelf woont. Ze is op dit moment namelijk nog niet eens in staat om een opleiding te volgen. Ze volgt overdag therapie; ze heeft nog heel wat werk te verzetten.’ 

Biologische kinderen versus pleeg- en opvangkinderen
Caroline en haar man hebben zelf drie kinderen, ze zijn een samengesteld gezin. ‘Mijn dochter woont nog bij ons, mijn zoon is al het huis uit. De dochter van m’n man woont bij haar moeder. Het houden van is voor alle kinderen hetzelfde: ik hou van mijn eigen kinderen, van de dochter van mijn man, van mijn pleegdochter en m’n andere gezinshuiskinderen. Het verschil met je eigen kinderen is je genenpakketje. Met je biologische kinderen is het onvoorwaardelijk; je ziet dingen terug van jezelf. En zeker omdat ik de andere kinderen op oudere leeftijd krijg. Het zijn al hele mensjes met een voorgeschiedenis, daar heb je niet die automatische band mee. Na een jaar weet je pas wie je echt in huis hebt.’

'Heel veel kinderen in ons gezinshuis hebben daarbij ook nog contact met hun eigen ouders. De wederkerigheid in de relatie met je eigen kinderen die automatisch is, is anders. Een van onze opvangkinderen gaat altijd mee naar verjaardagen bijvoorbeeld, maar onze pleegdochter kiest zelf heel bewust om geen deel uit te maken van mijn familie. Andere kinderen zijn daar vrij in. Voor mij zijn het allemaal mijn kids, ik maak geen onderscheid.’ 

Maar hoe was het voor haar kinderen en haar stiefdochter, om ineens die ouderliefde te moeten delen met onbekende kinderen? ‘Dit had best wel een impact. Mijn kinderen waren bijna tien en elf toen ik het ging doen en de dochter van m’n man bijna twaalf. Mijn dochter vond het vanaf begin af aan leuk. Mijn zoon is bij z’n vader gaan wonen. Maar niet omdat hij het gezinshuis niet leuk vond; hij heeft gewoon een goede klik met z’n vader. Maar mijn stiefdochter vindt het echt verschrikkelijk. Zij was enig kind. Ze was al niet blij toen haar vader een relatie met mij kreeg en er nog twee andere kinderen bijkwamen. Ze is 21 nu en het wordt makkelijker.’ 

Kinderen met een heftig verleden
Als je kinderen in huis neemt met een heftig verleden, gaat dit natuurlijk niet altijd goed. ‘Jongeren die in de puberteit aan de drank en drugs raken of in m’n huis gaan stelen: ik heb al heel veel politiebureaus van binnen gezien, maar ook verslavingszorg. Dan vraag je je regelmatig af: waarom doe ik dit ook weer? Maar het komt ook voor dat je bijvoorbeeld een weekend weggaat en dat de kinderen bang zijn dat je niet meer terugkomt. Dan gaan ze spullen van je pakken; zo van als ze niet meer terugkomt dan heb ik in ieder geval nog iets. Ik probeer vooral te kijken waar het vandaan komt. Uiteindelijk ben ik erachter gekomen dat mijn liefde voor het kind groter is dan liefde voor de voorwerpen die gestolen zijn.’

Waaraan ze merkt dat de kinderen die ze verzorgt, een heftig verleden hebben? ‘Boosheid komt meestal pas na driekwart jaar of een jaar. In het begin zijn ze heel erg aan het zoeken, wie ben jij? Ik merk vooral veel verdriet. Het missen van de ouders. Loyaliteit kan zo lastig zijn voor kinderen.’ 

Afscheid nemen van de kinderen
Of het afscheid van een kind niet zwaar is, als je zolang voor hem of haar gezorgd hebt? ‘Je weet van tevoren dat de kinderen met hun achttiende op zichzelf gaan wonen of terug naar huis gaan, daar werk je altijd naartoe. Meestal geeft het ook een goed gevoel dat je een bepaalde periode in het leven van een kind mee kunt lopen. Met de meeste kinderen heb ik ook gewoon nog contact. Pas heb ik zelfs de eerste bruiloft gehad! Emotioneel is het afscheid altijd, want je hoopt dat ze het zelf kunnen. Maar ik heb ook meegemaakt dat bepaalde pleegouders het kind niet meer wilden afstaan. Dan zie je hoe moeilijk het is, hoe je je gaat hechten aan zo’n kind.’

Pleegouder of gezinshuisouder worden: begin met de juiste verwachtingen
'Je moet hieraan beginnen met de juiste verwachtingen, dat is heel belangrijk. Soms hopen mensen dat het kind een aanvulling in de familie wordt, een soort extra eigen kind, maar dat wordt het nooit. Als je dat hoopt of verwacht, dan gaat het niet goed. Dat kan heel bedreigend zijn voor zo’n kind; dan hebben ze het gevoel iets terug te moeten geven. Kinderen willen dat niet aan jou geven, maar aan hun eigen ouders. Als je denkt dat je wederkerigheid krijgt, dan ben je heel gauw klaar met pleegzorg. Al zijn ze mishandeld of misbruikt: kinderen zijn altijd loyaal naar hun ouders. Als het dan niet lukt, en zo’n kind moet weer op zoek naar een andere plek, is dat weer zó’n teleurstelling voor een kind dat wéér ergens anders heen moet.'

'Zolang je het maar vanuit je hart doet, maar wees bewust dat het niet automatisch gaat of dat het hetzelfde zal gaan als met je eigen kinderen of je buurkinderen. Want pleegkinderen hebben geen keuze, en willen eigenlijk helemaal niet bij iemand anders wonen. Veel mensen denken dat het een dankbaar iets is: pleegmoeder zijn of als gezinshuisouder werken. Maar dat is niet helemaal het geval. Het is niet vanzelfsprekend dat de kinderen of hun ouders blij zijn met ons en ons gezin omdat wij ons huis openstellen. Als die dankbaarheid komt, komt dat meestal pas veel later. Maar als je goed naar de kinderen kijkt, zie je soms dat het beter met hen gaat en is dat ook een vorm van dankbaarheid.' 

Nederland telt 38.000 kinderen in opvanglocaties. Vergeten kinderen die mishandeld, misbruikt, verwaarloosd, verstoten of gevlucht zijn en opgroeien in sobere instellingen met minimale speelmogelijkheden en specialistische begeleiding. Dit is niet hoe een kinderleven moet beginnen. Deze kinderen verdienen dezelfde kansen als een kind dat thuis opgroeit en daarom zet Stichting Het Vergeten Kind zich in om het welzijn van deze kinderen te verbeteren. Wil jij deze kinderen helpen? Kijk voor meer informatie op hetvergetenkind.nl.

Reageer op dit artikel

reacties (11) Stuur een bedankje


  • Trotse-Ouders-Van-4-Wonders

    Wij hebben het hele traject doorgelopen van info avond tot de gehele cursus en huisbezoeken toen we eindelijk te horen gingen krijgen of we pleegouders zouden worden zijn we afgewezen omdat we een te liefdevol gezin waren en ze bang waren dat we het niet samen aan konden met de echte ouders heb het letterlijk zwart wit op papier staan.. de pleegzorg instantie hebben bij ons al veel fouten gemaakt door afspraken te maken voor het huisbezoek kwamen ze gewoon niet op dagen zit je dan met je gezin te wachten .. terwijl wij netjes ons best deden en elke informatie avond netjes op tijd waren.. maar afspraken van hun kant worden niet nagekomen. Ik vind het niet netjes. We hebben enorm ons best gedaan om een kind een liefdevol plek te geven en dan word je afgewezen maar bijna maandelijks wel advertenties plaatsen in de kranten dat ze pleegouders te kort hebben..

  • Shrimp

    Heel slordig van jeugdzorg! Maar ik kan het wel een beetje begrijpen. Onze buren hebben een gezinshuis en ik zou die kinderen niet in mn gezin erbij kunnen hebben. Soms slaat dat kleinste jochie alles kort en klein. Schreeuwen, gillen. De oudste is moeilijk grip op te krijgen. Die is 15 en heeft besloten dat school niet nodig is. Onze buren zijn professionals en dan is het al pittig. En die ouders..sja tis niet voor niks dat de kids uit huis zijn geplaatst. Ik heb er wel over gedacht maar dan wel als mn kinderen boven de 12 zijn allemaal.

  • rlyblue

    Ik volg op facebook ook pleegmama kloek, die twee jongere pleegkindjes heeft. Zij vertelt ook over waar ze tegenaan loopt, wat voor problemen die kinderen moeten overkomen ook al wonen ze al vanaf vrij jong bij haar. De loyaliteit die de kinderen nog altijd voor hun ouders voelen komt daar ook regelmatig langs, maar zij heeft nu een situatie kunnen creeren dat de kinderen snappen dat er plaats is voor zowel de echte ouders als de pleegouders. Ook de biologische ouders lijken nu hun rust met de situatie te vinden. Daar heb ik veel bewondering voor, want het lijkt me van alle kanten ontzettend moeilijk.

    Toch zou ik zelf ook heel graag pleegzorg willen doen. Nu hebben we daar de mogelijkheid niet voor en mijn man wil op dit moment ook niet, maar gelukkig houdt hij de deur niet definitief dicht. Als we de ruimte ervoor hebben en zelf geen kinderen onder de 4 meer in huis hebben wil hij het best overwegen.

  • Mommycoco

    Inderdaad het gaat nergens over en ik ben er nog steeds niet mee eens wat hier boven staat jeugdzorg is nummer een waar je mee te maken krijg en dan komen ze praten over pleegouders willen zijn en een pleegkind in huis nemen Ik ben het met je man eens ik zou er ook direct klaar mee zijn als ik jou man was ik snap hem wel en ja mijn tijden waren inderdaad verschrikkelijk mocht je het het als nog doen kijk alsjeblieft uit wat jeugdzorg van plan is tegenwoordig mag je een kind van 1 of 2 jaar adopteeren als het pleegkind bij je in woond na een half jaar maar het feit blijf dat ze hun eigen ouders nog hebben waar ze horen de thuis situatie tussen biologisch ouder en kind het eigenlijk meer dan goed een onterecht uithuisplaatsing vind ik dat zoo erg en dan gaan ze aan pleeg ouders vragen om het kind teadopteren dat hoort niet het kind hoort en blijf en is van hun eigen papa en Mama de biologische ouder daar gaan ze nou naar toe om toe om af te dwingen dat het beter is Om het kind uithuis te plaatsen en ook WiIlen ze de echte ouders te diskwalificeren als vader en moeder dat was bij ons ook bijna gebeurd maar de rechter vond dat wij het als ouders zo ondzettend goed deden dat dat niet door gaat zei hij hardop tegen jeugdzorg en op een heel erg brutale manier zeggen jeugdzorg dat tegen ook tegen andere ouders dat ze beter af zijn als zonder kinderen terwijl ze aan alles voldoen in een normaal gezin Zo als ik het al zei het draait alle maal om geld hoe meer onterechte uithuisplaatsing hoe meer geld jeugdzorg heeft hoe beter voor de ots veiligthuis en daarna kijken ze niet meer naar de kinderen om twerwijl ze hard naar deze kinderen moeten kijken wat binnen het pleeggezin gebeurd en wat doet de wet ? Helemaal niets tegen deze actie jeugdzorg houd de handen boven elkaars hoofd mijn man vond mijn jeugd zo zwaar dat hij zij dat ik een boek moest gaan schrijven ben er bijna klaar mee en wat iedereen denkt dat jeugdzorg goed is heeft het goed mis want waar ze echt naar moeten kijken zijn gezinnen waar het mis gaat en dat doen ze niet dan denk ik als ik andere mensendie zeggen hoe goed jeugdzorg is dan ik lees jij wel de krant of kijk jij wel het nieuws ? in een zorgboerderij vorige jaar heeft Alberto steegenman nog over jeugdzorg gehad jeugdzorg maakt zo veel ondzettend veel fouten ? En dan vind jij dat ze goed bezig zijn ? Ik kan er met mijn hoofd op dat moment niet bij dat mensen jeugdzorg goed praten ze hebben geen idee en kunnen daar niet over mee praten en als je kijkt op stop jeugdzorg leugens Facebook dan schrik je je dood

  • gewoonmoeders

    ik ben het met je eens. jeugdzorg is een hele slechte en rottige instantie die heel veel levens veranderende fouten maakt! ze plaatsen teveel kinderen onterecht uit huis. en ze hebben altijd wel iets aan te merken. juist ouders die open staan voor hulp vanuit jeugdzorg worden keihard afgestraft. terwijl de ouders die echt niet goed met hun kind omgaan en hun mond stijf dicht houden, veder nauwelijks naar gekeken word.

  • Hux

    Mommycoc, wat vreselijk om te lezen. Afschuwelijk en onbegrijpelijk. Wij hebben zelf een tijd terug een informatie avond bijgewoond ( wij twijfelde of we ons gezin uit ouden breiden met een kindje van ons samen of een pleegkindje ) Mijn man was er direct klaar mee toen hij hoorde wat voor vergoeding er per maand aan verbonden zat. Dit gaat helemaal nergens over., geld krijgen om een kind in je gezin op te nemen en fors ook, heel apart...

  • Trotse moeder vanaf 2012

    Voor de mensen die het niet breed hebben is er door die vergoeding ook een mogelijkheid om kinderen op te vangen. Ik vind het niet vreemd. Anders denken al snel Veel mensen dat ze dat niet kunnen betalen. Je houd er toch zelf niks aan over?

  • nurfke

    Zet je dat geld op een spaarrekening voor het pleegkind.

  • Mommycoco

    Ik ben zelf pleegkind geweest en ik ben in 6 pleeggezinnen geplaatst te veel voor een meisje van 9 jaar gezeten ik weet hoe dat is om een pleegkind te zijn Mijn vriendin die ook pleegkind was die is door eigen pleegvader verkracht jeugdzorg kijk niet om naar deze situaties hun hebben de handen voor de ogen Ik heb mijn pleegouders nooit gemogen de manier hoe hun met mij omgingen vond ik gewoon schandalig Iedereen die 9 is hoort op school te zitten ik moest elkedag het huis schoonmaken elkedag weer Eten kreeg ik soms of gewoon niet het geld voor een pleegkind ik dus ging naar eigenkinderen dus liep ik met gaten in mijn kleren En was ik misbruikt door hun oudste zoon van 26 Mocht ik nooit naar buiten ik vond sneeuw zo prachtig ik kan er wel uuren naar staren en werd ik elkedag geslagen door pleegvader Erg vaak ziek geweest en nooit met kerst mogen mee doen Sinterklaas ? ik geloofde er in tot mijn 18de werd mij nooit verteld dat hij niet niet echt was Mijn verjaardag sloegen ze expres over contact met mijn bloed eigen ouders werd verbroken door jeugdzorg door dat jeugdzorg mij uithuis heeft geplaatst zorgde voor hechtingstoornis dat heeft elke kind pleegkind dat komt niet door eigen ouders zelf maar door jeugdzorg Ga zo maar door ik stop nu anders praat ik over een half jaar nog onwijsveel meer dingen die ik mee heb moeten maken Het ligt er echt aan in welke pleeggezin je terecht komt sommige kinderen hebben geluk en leven een normaal jeugd anderen niet en worden verkracht misbruik en geweld in een pleeggezin dus niet alles klopt wat je boven leest ik kan het weten ik zat er midden in Ik wis al als 9 jaar meisje waar het helemaal om draaide in het jeugdzorg wereld GELD Ik maakte het nog steeds mee tot nu dan niet meer mijn kind mijn oudste vinden ze zo knap dat ze daar geld in zagen maar vorige week hebben wij de rechtzaak gewonnen tegen jeugdzorg met in vals beoordeling over mijn zoon en mij hun noemden mijn analfabeet ? Ten eerste ik weet dondersgoed wat ik schrijf en lezen kan ik als iedereen dus wat nou analfabeet En dat wij gewonnen hebben van jeugdzorg in de rechtzaal voelt zo ontzettend goed! Dus bijdeze zeg ik alleen ga er 3 keer overna denken voor dat je een pleegkind neemt het zijn kinderen en geen honden Want juist door dat ik een een pleeggezin heb gezeten heb ik daar trauma,S aan overgehouden en dat zou niet moeten Nog maals ik stop nu echt met schrijven anders ben ik een half jaar nog bezig Ik ben een boek aan het schrijven met een beetje hulp van mijn man dat gaat over pleegkind jeugdzorg en pleegouders mijn vader en moeder mijn boek mag ik bijna uitbrengen Wat jeugdzorg zegt in de media klopt niet altijd als je er mee te maken krijg dan ga je het beter snappen Valse oordeeling leugens en geld daar zijn ze mee bezig maar niet iedereen heeft dit direct door onterechte uithuisplaatsing noem maar op Denk aub na voor dat je een pleegkind in huis neemt :verdriet

  • Trotse moeder vanaf 2012

    Wat vreselijk voor je dat je in zo'n gezin terecht gekomen ben! Echt afschuwelijk!!

  • Sharon

    voor deze vrouwen, ik zou het niet aankunnen

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50