Beter slapen? Weg met de babykamer!

Beter slapen? Weg met de babykamer!

Mamablogger Wopke vraagt zich af of zo'n babykamer wel nut heeft. Want hoe vaak slaapt een baby nu in zijn eigen kamertje?

Zo’n negen maanden lang draag je je kindje in je buik. Je staat voortdurend met elkaar in contact. Het kindje krijgt 24/7 voedingsstoffen toegediend en wordt letterlijk omgeven door zijn of haar moeder. Veilig, warm en geborgen. Dan is daar eindelijk het langverwachte moment: de geboorte.

Na een paar uur intensieve arbeid wordt je kindje geboren. Vertederd lig je ernaar te kijken: het mooiste en meest kostbare dat er bestaat, heb je eindelijk in je armen kunnen sluiten. Het wordt avond en je legt je kindje in het zorgvuldig uitgezochte ledikantje in de babykamer die al een paar weken startklaar stond. Nou… nee dus!

Lees ook de vorige blog van Wopke:
Huilen is voor baby's

Slapen bij ouders

Voordat ik zwanger was, vond ik het de normaalste zaak van de wereld. Een baby in een babykamertje. Eigen wiegje, lief behang, voorbeelden op Pinterest genoeg! Ik hoorde van mijn moeder dat ik mijn eerste halfjaar op de kamer van mijn ouders had geslapen. Dat vond ik vooral heel praktisch, want ik had twee oudere broers en twee oudere zussen: de kamers waren dus gewoon op. Later kwam ik bij mijn zus op de kamer te slapen.

‘Rooming in’

Toen ik eenmaal zwanger was, begon ik me een beetje te verdiepen in borstvoeding. Dat leek me een logisch vervolg op een zwangerschap en op de voorlichtingsavond over borstvoeding hoorde ik voor het eerst over ‘rooming in’: het slapen van je kindje op de kamer van de ouders. Aangezien we van de extra slaapkamer in ons appartement waar we destijds woonden een werkkamer hadden gemaakt, hadden we al besloten om aan ‘rooming in’ te doen voordat we wisten wat het was. Het babybedje stond al opgemaakt op onze slaapkamer te wachten op onze zoon.

Nadat onze zoon eenmaal geboren was en we een eindje op weg waren, begon ik me steeds meer af te vragen waarvoor je nu toch ooit een babykamer zou kunnen gebruiken. Het eigen bedje van onze zoon bleek al te ver weg te zijn van ons bed, dus laat staan dat hij ooit op een eigen kamertje was gaan slapen.

Slaaptraining

In mijn vorige blog schreef ik al dat ik zo’n moeder ben die haar pasgeboren kindjes niet kan laten huilen. Na een (niet zo’n moedige) poging om ons zoontje zelf in slaap te leren vallen, ben ik dan ook al heel snel gestopt met de slaaptraining die mij wel eens werd aangeraden als mensen hoorden dat ons zoontje bij ons in bed sliep en toch zo’n vijf tot zes keer per nacht wakker werd voor een slokje veiligheid, warmte en geborgenheid. En toen begon ik me wat meer te verdiepen in slaaptrainingen. Met name de zoveel-minuten-laten-huilen-training. Die druist niet alleen tegen mijn moederinstinct in, maar kan ik ook absoluut niet rijmen met mijn kennis van psychologie en psychopathologie.

In slaap huilen?

Want wat gebeurt er wanneer je kindje zichzelf in slaap huilt? Hij leert slaap associëren met stress. Uit onderzoek blijkt dat een baby die in zijn of haar bedje ligt te huilen grote hoeveelheden cortisol (het ‘stresshormoon’) aanmaakt. Pasgeboren baby’tjes (en ook jonge kinderen) kunnen nog niet goed zelfstandig hun emoties reguleren. Daar hebben ze hun ‘vertrouweling’

(meestal de ouders) voor nodig. Hoe sneller je je kindje troost wanneer het huilt, des te beter hij of zij leert hoe het om moet gaat met angst, verdriet, stress enzovoort. En dat is een vaardigheid die het de rest van zijn of haar leven goed kan gebruiken.

Geen babykamer, geen slaaptraining

Dus nee, voor mij geen babykamertje en geen slaaptraining. Wat wel? Je kindje lekker bij je nemen. In een co-sleeper, of veilig samen in een bed. Tot welke leeftijd? Tot de leeftijd die nodig is. Het ene kindje zal gemakkelijker in een eigen bedje gaan slapen dan het andere kindje. Kijk dus wat werkt voor jou/jullie en je kindje(s). En laat je vooral niet in verwarring brengen door alle verhalen van kinderen die na een week al het klokje rond slapen. Misschien fijn voor de ouders, maar er zitten minstens evenveel voordelen, zowel fysiek als psychisch, aan kindjes die regelmatig weer even op zoek gaan naar diezelfde veiligheid, warmte en geborgenheid waarbij ze zich die eerste negen maanden zo fijn hebben gevoeld.

Lezen

Voor wie meer wil lezen over de ‘gevaren’ van je kindje laten huilen (wel in het Engels): Psychologytoday.com. En ben je het na meer dan een jaar echt beu om voortdurend wakker te worden gemaakt om te moeten troosten, dan is dit de meest zachte ‘slaaptraining’ die ik heb kunnen vinden (ook in het Engels, maar de moeite waard om eens te lezen voor de geïnteresseerden): Drjaygordon.com.

Reageer op dit artikel

reacties (10) Stuur een bedankje


  • Therese-de-w

    Mn 1e dochter heeft 7weken bij ons geslapen. Toen dacht ik dit wil ik niet meer. Ik werd wakker van elk geluidje. Of ik sliep helemaal niet meer. Dus in haar eigen bedje in haar eigen kamertje. En mn zoontje heb ik dus gelijk in zn eigen kamertje gelegt. Wel eerst in een reiswieg in ledikantje. Als hij huilde ging ik hem troosten . En bij de 3e ook gelijk in een reiswieg in ledikant in eigen kamertje. En als ze huilde. Ging ik naar haar toe en trooste ik haar en knuffelde ik haar. En dat was en is altijd prima bevallen. Ik moet zeggen dat mijn 3 kids ook snel doorsliepen snachts. en nu ook nooit problemen hebben met slapen.

    Als ik kinderen bij me in bed heb kan ik echt niet slapen. En om goed voor de kids te zorgen moet ik wel aan mn eigen nachtrust denken.

  • Mama0408

    Ons kind heeft vanaf nacht 1 in zn eigen bed, in zn eigen kamer geslapen. Werkt voor ons het beste en hij slaapt als een roosje. Hij hoeft van ons nooit te huilen als hij in bed ligt, dus de weinige keren dat hij huilt zijn wij er om hem te troosten.

  • Moederkloek.

    Zoontje is bijna 2,5 en slaapt ook nog steeds bij ons. Tijdens de zwangerschap had ik het kamertje ook helemaal klaar, maar had ook nog een wiegje op ons kamer. Uiteindelijk heeft die babykamer helemaal geen dienst gedaan.

    Nu heeft hij een groot bed in z'n kamer, maar slaapt nog steeds bij ons 😁.

  • Moederkloek.

    Zoontje is bijna 2,5 en slaapt ook nog steeds bij ons. Tijdens de zwangerschap had ik het kamertje ook helemaal klaar, maar had ook nog een wiegje op ons kamer. Uiteindelijk heeft die babykamer helemaal geen dienst gedaan.

    Nu heeft hij een groot bed in z'n kamer, maar slaapt nog steeds bij ons 😁.

  • Sharon

    Ik ben 100% van veilig samen slapen of rooming in, maar eerlijk ik ben blij dat mijn gup van 8 eindelijk doorheeft hoe zijn eigen kamer werkt en dat ik niet meer elke nacht voeten in mijn nek heb en manlief weer bij mij kan slapen.

  • Myrtheflower

    Onze dochter heeft het eerste half jaar bij ons geslapen ivm de nachtvoedingen.. De nachtvoedingen bleven, maar onze dochter ging steeds onrustiger en bewegelijker slapen waardoor ik niet slapen kon. Dan maar 4 tot 6x per nacht er uit, het zij zo, maar ik heb zoveel meer rust nu ik haar geen geluid hoor maken in haar slaap.

    Nr 1 mocht met 11 mnden nr haar slaapkamer, we konden geen intiem moment meer hebben samen of zij zat er met haar neus boven op, lekker romantisch, not...

  • Myrtheflower

    Onze dochter heeft het eerste half jaar bij ons geslapen ivm de nachtvoedingen.. De nachtvoedingen bleven, maar onze dochter ging steeds onrustiger en bewegelijker slapen waardoor ik niet slapen kon. Dan maar 4 tot 6x per nacht er uit, het zij zo, maar ik heb zoveel meer rust nu ik haar geen geluid hoor maken in haar slaap.

    Nr 1 mocht met 11 mnden nr haar slaapkamer, we konden geen intiem moment meer hebben samen of zij zat er met haar neus boven op, lekker romantisch, not...

  • B756

    Hahaha, alsof je, als je je baby op een eigen kamer legt, de deur dichttrekt en roept: zoek het maar lekker uit tot morgenochtend! Het is niet óf samen slapen óf in slaap laten huilen hoor. Hier drie kinderen die allemaal nooit in ons bed hebben gelegen, geen cosleeper hadden en na een week of wat in hun eigen bedje op hun eigen kamer sliepen. En geen van de drie heeft zich nooit in slaap hoeven huilen. Bovendien sliepen zowel de kleintjes als beide ouders zó veel beter als we niet naast elkaar lagen.

  • Therese-de-w

    Helemaal mee eens

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50