Als je ongelukkig bent tijdens je zwangerschap

Als je ongelukkig bent tijdens je zwangerschap

Als we de mama- en babybladen mogen geloven moet je vooral Heel Erg Gelukkig zijn tijdens je zwangerschap en op een roze wolk zitten. Er zit tenslotte een kindje in je buik van jou en je grote liefde en jullie worden een gezin! Maar... wat als je je nu helemaal niet zo gelukkig voelt?

Waarom rust er zo’n taboe op ongelukkig zijn tijdens de zwangerschap? Tilda Timmers, lifecoach voor moeders, zegt dat dit hoogstwaarschijnlijk komt omdat vrouwen het gevoel hebben dat ze aan dat gelukzalige beeld moeten voldoen. ‘Het beeld van die blakende moeder, die gelukzalig over haar buik wrijft en nergens last van heeft. Die over niks anders praat dan haar baby en dagdromend over haar kleintje, de dag doorkomt. Als je dan niet voldoet aan dit ‘ideale plaatje’, gaan de alarmbellen rinkelen en schrik je van je eigen gedachten. Vervolgens gaan vrouwen vaak op slot. Zo zonde, want het delen van zulke gedachten en gevoelens maakt dat er meer begrip komt voor jouw situatie en dat andere vrouwen dit wellicht ook durven te gaan vertellen. Daarnaast zijn vrouwen vaak bang om als ondankbaar bestempeld te worden, daarom vertellen ze niet hoe ze zich echt voelen.’ 

Twijfels over relatie

Ook Myrthe (32) kon niet genieten van haar zwangerschap drie jaar geleden. ‘Hoewel ik eigenlijk nooit over mijn relatie twijfelde, ging ik dat ineens wél doen tijdens mijn zwangerschap. Een kind krijgen is natuurlijk zo’n heftige verandering in je leven en daarnaast de grootste commitment die je kunt maken met je partner. Achteraf snap ik dan ook wel dat ik in paniek raakte. Maar op dat moment haatte ik mezelf. Wáárom kon ik niet gewoon genieten zoals elke zwangere vrouw en waarom ging ik ineens zo twijfelen aan m’n relatie? Elk dingetje dat mijn partner ‘verkeerd’ deed zag ik als een aanwijzing dat we niet voor elkaar bestemd waren. In mijn hoofd ontstonden allerlei doemscenario’s over scheiden en een getraumatiseerd kind. Op een gegeven moment ebde het paniekerige gevoel gelukkig vanzelf weg en inmiddels moet ik er niet meer aan denken om mijn geliefde kwijt te raken.’ 

Er zijn verschillende oorzaken waardoor vrouwen zich helemaal niet zo gelukkig kunnen voelen tijdens hun zwangerschap. ‘Hormonen liggen vaak ten grondslag aan dit onaangename gevoel', aldus Timmers. 'Je hormoonbalans is, als je zwanger bent, heel anders en daardoor voel je je dus ook anders. Ook kan het samenhangen met je suikerspiegel, deze is ook onderhevig aan de invloed van hormonen. Maar ook relatieproblemen kunnen een grote rol spelen én onzekerheid over jezelf en het moederschap. Kan ik het allemaal wel aan? Ben ik straks wel een goede moeder?, zijn allemaal vragen die in het hoofd ronddwalen.’

Lichamelijke klachten

Maar ook door veel lichamelijke klachten kun je je behoorlijk down voelen. Zoals Ilona (29): ‘Och, wat een drama vond ik mijn zwangerschap. Ik was echt mijn volledige negen maanden misselijk. Ik kon gelukkig wel met moeite nog wat binnenhouden, zodat ik niet in het ziekenhuis aan een infuus hoefde te liggen, maar leuk was anders. Daarnaast zat ik onder de acné - en ja, ik ben ijdel - en had ik constant ruzie met iedereen vanwege mijn chagrijnigheid en de hormonen. Wat waren mijn partner en ik blij toen onze zoon eindelijk geboren was haha! Niet dat ik daarna weer het zonnetje in huis was, dat heeft nog wel even geduurd. Maar nu geniet ik - op de slapeloze nachten en huilbuien na - heel erg van m’n kind.’

Wat kun je nou het beste doen als je je niet happy voelt tijdens je zwangerschap, om wat voor reden dan ook? ‘Onthoud in ieder geval dat iedere vrouw anders is en dat je recht hebt op je eigen gevoelens en gedachten. Ook al voel je je soms niet euforisch over je zwangerschap, dat maakt je geen slechte moeder!’, legt Timmers uit. ‘Accepteer dat je deze negatieve gedachten soms hebt en laat ze gaan. Stop ook met invullen voor anderen. Deel je ervaringen met je partner, vriendinnen, moeder, anyone bij wie jij je veilig voelt om even je verhaal te kunnen doen. Praat eventueel met een professional en: stop met vergelijken. Je hoeft niet te zijn zoals alle andere mama’s. Je bent goed, precies zoals je bent. Ook als je niet über happy bent tijdens je zwangerschap.’

Herken jij je in dit verhaal?

Reageer op dit artikel

reacties (18) Stuur een bedankje


  • Deesss

    Klopt helemaal.. zwanger van ons eerste kindje. En een enorm lieve vriend.. die heel veel voor me doet &over voor me heeft... maar sinds k zwanger ben... kan k hem af en toe wel achter het behang plakken.. zoals dat hij in de avond nog wat bij klust, super goed van hem. Maar toch kribbig reageren.. en snauwen jij kan wel leuke dingen doen en k niet.. (zo voelt het) gevoel komt misschien ook omdat ik nog maar 6 weken en 3 dagen zwanger ben. En we het alleen de ouders nog maar verteld hebben.. en nog geen vrienden. Daarin tegen voordat k zwanger raakte rookte ik wel eens een sigaretje en dronk wel eens een drankje met lieve meiden om me heen.. ik denk dat het als we het iedereen kunnen vertellen, het een stuk makkelijker is.. en geen smoesjes meer hoef te verzinnen waarom ik niet een drankje neem en ook dat sigaretje niet meer rook.. ☺

  • mom2be18

    Toevallig heb ik net blog erover geschreven. Dat ik ook erg twijfel. Of misschien haal ik zelf wel dingen in mijn hoofd.

  • mom2be18

    Toevallig heb ik net blog erover geschreven. Dat ik ook erg twijfel. Of misschien haal ik zelf wel dingen in mijn hoofd.

  • mom2be18

    Toevallig heb ik net blog erover geschreven. Dat ik ook erg twijfel. Of misschien haal ik zelf wel dingen in mijn hoofd.

  • Official.mamaesz

    Totaal niet herkenbaar. Ik heb bij beide zwangerschappen lichamelijk nergens last van gehad. 😊 deed tot de laatste dagen alles zelf of met me partner. Qua relatie heb ik nooit getwijfeld aan me partner en hebben alleen mooie momenten in mijn zs meegemaakt. 😊 geen ruzie, geen op hol geslagen hormonen, geen strijd of mindere momenten. Kijk er met een gelukkig gevoel op terug.

  • Mama.x2

    Wij hadden ook zo onze ups en downs en mindere momenten in onze relatie tijdens de zwangerschappen, zoals iedereen deze heeft! Maar ik heb geen enkel moment getwijfeld aan onze relatie gelukkig! Ik weet dat het goed zit tussen ons.

    Nee ik heb me gelukkig niet ongelukkig gevoelt tijdens de zwangerschap.

  • Amdg

    hahaha, grappig om te lezen, ik kan me ook echt gruwelijk irriteren aan mensen die ik voor mijn zwangerschap ( nu 10 weken ) gezellig en leuk vond. ik schuif het op de hormonen. gelukkig nog niet kei veel last van, maar af en toe, grrrr... en je kan het ze moeilijk uitleggen, "ja ik irriteer me aan je, omdat mijn hormonen in de weg zitten". me moeder, me man, me vrienden moeten het even ontgelden, ik hou ze gewoon wat meer op een afstandje, dat is misschien dan maar even beter.

    maar uiteindelijk weet ik dat ik super verliefd op mn man nog steeds ben, en super trots op de mensen om me heen, het zal tijdelijk zijn..

    en gelukkig durf ik er steeds meer in te geloven dat er een klein hummeltje in mij aan het groeien is, zo ontzettend bijzonder.

  • Butterfly777

    Ik ben nu 9 weken zwanger, in het begin dolgelukkig toen de test positief bleek te zijn, het was niet gepland maar partner en ik waren beide erg blij. Sinds twee weken ben ik alleen diep ongelukkig, mijn partner kan ik niet uitstaan, alles irriteert mij aan hem terwijl ik hiervoor tot over mijn oren verliefd was. Van de ene op de andere dag bleek dit weg te zijn. Nu weet ik niet of het door de hormonen komt, maar ik denk serieus na over een abortus omdat ik mijn relatie wil redden. Ik hoop dat hierna het gevoel weer terugkomt. Ik voel me een vreselijk mens dat ik hierover nadenk en het overweeg te doen, maar ik zie geen andere optie want 7 maanden zo doorgaan kan ik psychisch niet aan. Help! 😥

  • Joanna2017

    Een beetje opgelucht om dit artikel en de reacties te lezen! Ik ben nu 16 weken. Tot nu toe voel ik me lichamelijk prima. Het probleem is meer dat ik enorm veel twijfel aan mijn relatie. We zijn ooit al twee jaar uit elkaar geweest en weer bij elkaar gekomen, we kennen elkaar 12 jaar nu. Op momenten dat ik mezelf depri voel, denk ik steeds: ik had niet terug aan deze relatie moeten beginnen! Gaat het wel lukken? Komt het niet ineens toch van scheiden? Wil mijn man zijn hobby's wel minderen als de kleine er is? Wat als ik er wel alleen voor kom te staan? Punt is dat ik er niet eens over durf te praten, want niemand zal me begrijpen... ik hoop dat die onzekerheden vooral hormonaal zijn...

  • Joanna2017

    Een beetje opgelucht om dit artikel en de reacties te lezen! Ik ben nu 16 weken. Tot nu toe voel ik me lichamelijk prima. Het probleem is meer dat ik enorm veel twijfel aan mijn relatie. We zijn ooit al twee jaar uit elkaar geweest en weer bij elkaar gekomen, we kennen elkaar 12 jaar nu. Op momenten dat ik mezelf depri voel, denk ik steeds: ik had niet terug aan deze relatie moeten beginnen! Gaat het wel lukken? Komt het niet ineens toch van scheiden? Wil mijn man zijn hobby's wel minderen als de kleine er is? Wat als ik er wel alleen voor kom te staan? Punt is dat ik er niet eens over durf te praten, want niemand zal me begrijpen... ik hoop dat die onzekerheden vooral hormonaal zijn...

  • Joanna2017

    Een beetje opgelucht om dit artikel en de reacties te lezen! Ik ben nu 16 weken. Tot nu toe voel ik me lichamelijk prima. Het probleem is meer dat ik enorm veel twijfel aan mijn relatie. We zijn ooit al twee jaar uit elkaar geweest en weer bij elkaar gekomen, we kennen elkaar 12 jaar nu. Op momenten dat ik mezelf depri voel, denk ik steeds: ik had niet terug aan deze relatie moeten beginnen! Gaat het wel lukken? Komt het niet ineens toch van scheiden? Wil mijn man zijn hobby's wel minderen als de kleine er is? Wat als ik er wel alleen voor kom te staan? Punt is dat ik er niet eens over durf te praten, want niemand zal me begrijpen... ik hoop dat die onzekerheden vooral hormonaal zijn...

  • Appeljaf

    Leuk om hier een keer een artikel over te lezen. Ik ben zelf nu voor de 3e keer zwanger en alle keren tref ik alle mogelijke narigheden die je maar krijgen kan tijdens je zwangerschap en ik zeg dus ook altijd eerlijk dat ik eigenlijk een hekel heb aan zwanger zijn. Het is zo erg, dat ik serieus heb overwogen om te gaan kijken voor adoptie ipv nog een keer zwanger te moeten zijn. Maar ik voel me wel alsof ik voor het moeder zijn in de wieg ben gelegd en geniet optimaal van mijn kinderen en daarom dus toch besloten dat het die 9 maanden ellende toch heel erg waard is. Het is even een periode waar je doorheen moet om bij het kindergeluk te komen!

  • Seadew

    Dat taboe is echt vreselijk. Ik heb vanaf een week of 7 bijna volledig op bed gelegen. Soms waren een paar dagen achter elkaar dat het ietsje beter ging. Aan de mensen met wie ik dan sprak merkte ik echt dat ze het zat waren. Ondanks dat ik echt niet liep te klagen maar gewoon eerlijk antwoordde als mensen vroegen hoe het met mij ging en er niet zelf over begon, kreeg ik antwoorden als "Niet klagen maar dragen"

    Niet ieders zwangerschap gaat over rozen, niet iedereen heeft die glow en kan genieten en dat ik mij belabberd voelde wilde dat niet zeggen dat ik niet blij ben met het kind dat in mij groeide. Maar dat onderscheid kon niet iedereen maken. En ja tuurlijk is het het allemaal waard, maar een beetje begrip op het moment zelf was erg welkom geweest. Negen maanden zijn lang als elke dag een opgave is om door te komen.

  • Babywish81

    Ik ben ook niet altijd even happy.

    Bij mijn dochter heb ik niet eens genoten van mijn zwangerschap, ik was continue bang dat er wat zou gebeuren (meerdere miskramen).

    En nu ben ik 16 weken zwanger en soms vergeet ik het zelfs.

    Maar als ik ben bevallen is het allemaal goed en zit ik op mijn roze wolk.

    Ik zeg ook altijd zwanger zijn is niets voor mij.

    Maar moeder zijn wel

  • Spannend...

    Wat fijn om te lezen! Ik zit sinds een paar weken thuis ondet het mom van overspannen. Maar in feite weten de bedrijfsarts en de psycholoog ook niet zeker of het overspannen is of hormonen/zwangerschap en waarschijnlijk een beetje van beide. En iedereen zegt oh wat vervelend terwijl je nu juist zou moeten genieten... dat maakt mij alleen maar verdrietiger, ik was zelf liever ook blij geweest

  • jackie1000

    Goed om te weten! Ik ben nog maar 7 weken zwanger maar was afgelopen week ook echt chagrijnig en sip, de kans bestaat natuurlijk dat de de komende maanden vaker voorkomt. Ik zal dan aan dit artikel terug denken en bewust zijn dat het er gewoon bij hoort en niet aan mij of de mensen in mijn omgeving ligt. Zwanger zijn is niet alleen maar leuk, maar gelukkig dat er wel van die schattige kleine mensjes door ontstaan <3

  • proudmom24

    Hier zelfde laaste tijd echt depri en humeurig

  • baby22015

    Ik vroeg het mij laatst nog af, waarom wordt er alleen maar idealistisch gedaan over de zwangerschap. De eerste keer was bij mij ook fantastisch, maar de 2de keer had ik zwangerdchapsdepressie... Dan zijn 9 maanden ineens te lang! Ook toen er nog eens fysieke klachten bij kwamen die zorgde dat ik sinds week 30 vd zwangerschap alleen nog rechtop kon slapen... En je leest er nergens wat over...

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50