Zoals de titel al zegt. Wat vinden jullie het lastigste aan het ouderschap. Ik vind het soms lastig dat ik ze niet tegen alles kan beschermen. Nu zijn ze nog klein, maar ooit komt er een dag dat ze alleen gaan fietsen, of uitgaan. Ik noem maar even wat voorbeelden. Er lopen zoveel gekken rond. Ik zou ze dolgraag tegen alles willen beschermen, maar ze moeten straks zelf de wereld ontdekken.

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A


reacties (51)    Verversen

1 2 3 4



  • Berbeltje

    Met stip op 1, al 4,5 jaar dat gigantische slaaptekort. Ik kan er maar niet aan wennen en het heeft echt wel veel invloed op m'n leven. Ik verheug me al op de dag dat ik ze uit bed moet roepen later lol!

  • Wish90

    Ik vind elke leeftijdsfase een eigen uitdaging hebben. Mijn zoon zit nu overduidelijk in de (pre)puberteit en moet daar echt aan wennen. Ik sta er alleen voor dus heb helaas ook niemand om mee te sparren hoe ik met bepaald gedrag om moet gaan.

  • Jurkje

    Nou ik vind met name de zorg voor mijn (niet biologische) kinderen het zwaarst. Niet zo zeer het dagelijkse.. maar meer omdat het onwijs ingewikkeld is. Bij biologische kinderen is het bij bloedband bepaald zeg maar. Jij bent ouder hun zijn je kind jullie hebben onvoorwaardelijke liefde voor elkaar punt. Maar bij niet biologische kinderen is het een beetje een ongewis. Voor kind en voor ouder omdat er vaak veel meer invloedrijke factoren bij komen kijken. Dat terwijl ze alle dagen bij mij wonen. Een soort emotionele strijd. Ja dat vind ik van ouderschap met name het lastige. Onwijs moeilijk uitleggen. Lotgenootjes begrijpen me vast. Is heus niet altijd zoo. Meeste van de tijd gaat alles gewoon goed hoor maar als er iets is word het wel moeilijker dan bij je eigen kinderen.

  • Deniesjeee

    Balans. De aandacht tussen de oudste, jongste en mijn partner. De oudste is er iedere woensdag en om t weekend omdat ik het lichamelijk niet vol kan houden nu.. en zelfs dat is al zwaar😞 dan de balans tussen mijn lichamelijke gesteldheid en het huishouden.

    En overkoepelend de balans vinden tussen die 2 ‘kampen’.

  • Chudo

    Ooh wat is dat rot meis om je oudste te moeten missen maar weten dat het ff niet anders is!

  • Deniesjeee

    Zeker! Gelukkig heeft hij het ook leuk bij zijn vader en ‘opa flat’❤️ En we genieten optimaal van de dagen dat hij wel bij ons is😍 daarna moet ik 2 dagen revalideren😂 maar ik heb het ervoor over

  • Gelukkigiemand

    De zorgen. Zorgen om de gezondheid van onze kinderen en in het bijzonder die van onze dochter, die een progressieve spierziekte blijkt te hebben en leeft op sondevoeding. Hoe ziet haar toekomst eruit, is er een toekomst, schieten we niet tekort bij de andere kinderen en als laatste, houden wij het vol? De zorg, maar ook als stel.. want we leven nu compleet voor de kinderen.

  • Lillybell

    Hier exact zo.. wij plannen bewust om de zoveel tijd een datenight in om het haalbaar te houden. Kinderen gaan dan nachtje uit logeren en dan eventjes alles vergeten.

    Als zorgenmoeder ben ik ook bewust over de toekomst van mijn gezonde zoon. Hij zal hoe dan ook wat moeten inboeten door de gezondheid van mijn dochter. Kijken dat hij voldoende quility-time krijgt, hem weerbaarder maken voor de toekomst want op school zullen ze hem waarschijnlijk wel gaan plagen over zijn zus,..

  • MAm2017

    Dat je de handleiding van je kind zelf moet maken.
    Accepteren dat niet elk kind het zelfde is.
    Angst dat hem wat overkomt.

  • Baby3-

    Toch wel de balans vinden tussen werk, thuis, huishouden etc. En de twijfel of ik mijn oudste van 10 en 8 niet tekort doe.

  • Trotsemama<3
    Odd dat wat je zegr vind kk ook lastig.

    En als ze huilen door pijn en kan ze noet troosten óf hij me aan het testen is met slapen en dus schreeuwen en kijken wanneer ik onderhand eens kom. Zit nu midden in die fase omg.

    Vraag me geregeld af of ik het allemaal wel goed doe!
  • Knuffeltje88

    Wat ik lastig vind is belans vinden in tijd voor jezelf hebben/maken. Kinderen, partner, werk , huishouden.
    En vooral het niet weten wat de medische toestand van ons oudste gaat worden. Met een onbekende genetische afwijking.

  • NewBaby2018

    Wat ik op dit moment het meest lastige vind aan het ouderschap is balans voor mijzelf krijgen. Twee kinderen, een baan, een vriend en het huishouden. Alles voelt druk, alles is druk. Ik ben op zoek naar balans, zodat ik mijzelf beter kan voelen. Want op dit moment ben ik geen fijne moeder; lees: een uitgeputte moeder met een heeeeeel kort lontje.

  • Renatelily

    Er zijn zoveel dingen lastig. Mijn dochter word 8. Tegenspraak grote kind dat vind ik lastig consequent zijn vind ik lastig. Maar toch is ze ook ontzettend lief en luistert ze steeds meer naar mij.en angst straks als ze gaat puberen dat word me denk nog wel wat met der. 🙈

  • Renatelily

    Er zijn zoveel dingen lastig. Mijn dochter word 8. Tegenspraak grote kind dat vind ik lastig consequent zijn vind ik lastig. Maar toch is ze ook ontzettend lief en luistert ze steeds meer naar mij.en angst straks als ze gaat puberen dat word me denk nog wel wat met der. 🙈

  • xrsnx

    Het meest vervelende is als je heel erg ziek bent, geen tijd hebt om even lekker bij te komen. De zorg voor de kinderen gaat altijd door.

  • Mamadebby2009

    Mijn zoon is 9.5 jaar en begint tegenspraak te krijgen . Aan de ene kant vind ik het wel wat hebben , omdat het bij de leeftijd hoort , Aan de andere kant vind ik het lastig omdat bijvoorbeeld het naar bed gaan al lastig verloopt ' ik wil niet nu al naar bed , waarom moet ik naar bed etc.etc.'
    Mn dochter is 3.5 jaar en zij zit in de ' ik jank om alles ' fase. Vreselijk vind ik dat.
    Maar verder geniet ik van allebei ontzettend veel. Ik hou wel alvast mn hart vast voor als ze groter zijn en op stap willen. Met al die berichten van tegenwoordig denk ik dat ik mn kinderen maar aan zo'n langloop lijn houdt.

  • Rockmum

    De angst om iets wat je zo enorm lief hebt weer te verliezen.

  • Florien84

    Die angst herken ik. Maar ook de angst dat ze mij verliezen.

  • CelineG

    Voorlopig zijn ze nog te klein om echt ergens last van te hebben buiten die verschrikkelijke krampjes. Beide hadden/hebben er last van en het is verschrikkelijk om te zien dat ze pijn hebben en je er niet echt iets aan kunt doen.
    Waar ik het meest last mee heb is echter de relatie tussen mij en mijn man. Ik erger mij dood aan sommige zaken en dan vooral aan zijn gsm gebruik. Hij heeft nu een zeer stressvolle periode op zijn werk, werkt 12 uren op een dag en zit de hele tijd op zijn gsm als hij thuis is. Hoort mij niet als ik iets wil vertellen en kan precies alleen maar lachen als hij iets grappigs leest op dat onding. Het gevoel van uit elkaar drijven vind ik voorlopig het ergste aan ouderschap.

  • Candle90

    Precies dit!
    Krampjes zijn verschrikkelijk
    En het veranderen van de relatie nu we een kindje hebben.
    Merk dat mijn man toch vaker de behoefte heeft om dingen voor zichzelf te doen. (Aan onze boot prutsen, met een vriend afspreken, klussen, etc)
    Terwijl ik nogal beperkt ben in het weggaan.
    Geef borstvoeding op aanvraag, dus is nogal pittig.
    Dat zorgt best voor wrijving.
    Maaaargoed, komt allemaal wel weer goed.


1 2 3 4

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50