Dag dames, ik hoop op wat tips van jullie... heb er al lang over gedacht, maar meestal krijg ik hier toch reacties waar ik zelf niet aan had gedacht.
Onze jongste zoon van 7 zit op voetbal. Met de overgang van de minipupillen naar de F-jeugd is hij in een nieuw team geplaatst. In dat team zit een jongetje, L., dat dit jaar is begonnen met voetballen. Zijn moeder heeft mij verteld dat hij moeite heeft om aansluiting te vinden in een groep en (daardoor) erg druk gaat doen. Omdat L. ook nog op zwemles zit, kan hij de wedstrijden voorlopig niet mee voetballen, hij neemt dus alleen deel aan de trainingen.
Tot nu toe zijn er bij alle trainingen incidenten geweest waar hij bij betrokken is. Wat ik zie gebeuren, is dat L. ongewenst verdrag vertoont richting een teamgenootje: de oefenbal wegschoppen, duwen, met pionnen gooien. Dat teamgenootje reageert daarop, eerst met woorden, daarna door hetzelfde terug te doen. L. gaat vervolgens door het lint, gaat krijsen en schelden, slaan en schoppen en krabben. Krijgt een schop terug en rent huilend weg (naar moeder als die er is). Let wel: ik zie alleen de eerste en de laatste 10 minuten van de training, geen idee dus van de rest van de training. Trainers zijn CIOS-studenten die ook niet lijken te weten wat ze hier mee moeten.
Ik merk dat het hele team hier last van heeft. Niet alleen het teamgenootje waarmee de confrontaties ontstaan, maar ook de andere jongetjes. Afgelopen wedstrijden zeiden ze onder de douche tegen elkaar: gelukkig was L. er niet bij! Het voetbalseizoen duurt nog tot juni, dus ik wil hier wel wat mee doen. Ik merk ook dat er tijdens de wedstrijden onderling over gesproken wordt door de ouders van het teampje, en dat vind ik ergens niet helemaal fair richting de ouders van L. Ook weet ik niet of hij een stoornis heeft die dit gedrag veroorzaakt.
Maar waar moet ik beginnen? Gesprekje met de moeder? Maar wat zeg ik dan? Als zij er bij is, gaat ze haar huilende zoon troosten en geeft kritiek op het teamgenootje maar zegt niets over het onacceptabele gedrag van haar eigen kind. Gesprekje met de trainers, dat zij eerder ingrijpen als het mis dreigt te gaan? Iets anders?
Ik vind dit absoluut een zaak van de club, dus ik zou beginnen met een verantwoordelijke van het team.
Verder zou ik focussen op mijn eigen kind: hoe die met L. moet omgaan als L. vervelend wordt. Bijvoorbeeld dat mijn kind het moet zeggen tegen de trainer en vooral niet zelf meegaan in ruziemakerij met L.
Ik herken dit gedrag wel van mijn zoon. Hij deed dit toen hij 5 was: hij wist niet goed hoe hij contact kon leggen, dus deed hij dit op een negatieve manier... Het was puur onzekerheid, maar wel vervelend voor de andere kids... Met goede begeleiding kun je een kind best leren hoe hij wél contact kan leggen...maar dat lijkt me een taak van de moeder... Je kunt natuurlijk altijd eens vragen hoe het met het jongetje gaat... En misschien hoor je dan wel of hij begeleiding krijgt... En hoe moeder hier tegenaan kijkt...
Hieronder al goede tips. Misschien ook nog een idee dat je zoontje dit zelf bespreekt met het jongetje zodra die weer iets bij hem doet? Vertel hem dat hij kan zeggen: "stop dit vind ik niet leuk. Als je dat bij iemand doet, dan doet die dat ook bij jou terug. Hoe vindt jij dat?" Of iets soortgelijks. Verder kun je je zoontje meegeven dat zodra dat jongetje iets vervelends doet, dat hij zegt: "stop, ik vind dit niet leuk. Als je doorgaat ga ik naar de trainer". Als alle kindjes steeds het wangedrag benoemen, kan er direct op in gespeeld worden. Verder wordt het het jongetje hopelijk duidelijk dat zijn eigen acties deze gevolgen hebben. Mocht er iets ten grondslag liggen aan het gedrag kan het zijn dat hij dit niet doorheeft. En als zijn moeder hem daarin niet wegwijs maakt, zal iemand anders het moeten doen
Hoe dan ook succes! Ik denk voor geen van allen een leuke situatie
Lastige situatie want het doel van het voetballen bij de F (nu J08 en J09), nu de KNVB de opzet hiervan per dit seizoen heeft veranderd, is dat er vooral plezier wordt beleeft aan het voetballen. Het team heeft een leider neem ik aan? Daar zou je het kunnen aangeven. Die kan dan eventueel in overleg treden met de trainers want hun taak is ook het in het gareel houden van de jongens tijdens de training.
Misschien een idee voor de trainers om de moeder een keer te vragen wat zij doet in zo n geval en of ze eens een paar keer een hele training er bij wil blijven zo ziet ze zelf ook wat er gebeurt .
Is er geen eindverantwoordelijke van het voetbal. Ik neem aan dat de trainers ook een begeleider of leidinggevende hebben. Ik zou dit zeker bespreken. Dit verpest heel de sfeer en hoe vervelend het is voor L. als dit met maatregelen niet opgelost kan worden dan moet hij er maar af. En dat de moeder haar ogen sluit voor het gedrag van haar kind dat zie je helaas maar al te vaak.
Ik zou het eerst benoemen naar de leider toe, je zorgen uiten en dat je ook merkt dat de kinderen het lastig vinden. Als je al ziet dat de ouders het gedrag van hun eigen zoon niet zo kwalijk nemen, dat is het ook lastig om er zelf een gesprek mee te beginnen en ik vind ook dat de leider deze taak heeft. Dit heb ik zelf ook eens gedaan toen mijn zoon niet zo goed in zn vel zat door een ander teamgenootje, dit heeft hier wel vooruitgang geboekt..
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A
reacties (9) Verversen