Hoi,

Ons dochtertje is inmiddels al weer 16 maanden. Eerste maanden is ze een huilbaby geweest, het eerste jaar heeft ze zo ongeveer in de draagzak gewoond en hebben we geen nacht doorgeslapen. Inmiddels gaat het veel beter, slaapt ze lekker in haar eigen bedje en slapen we de nachten door.

Waar we nu tegenaanlopen is dat ze echt geen minuut alleen kan spelen. Als we samen spelen en boekjes lezen is ze heel vrolijk en gezellig. Zodra je 1 minuut even iets moet doen, gaat ze aan je hangen om het contact weet terug te krijgen.
We hebben al veel geprobeerd om haar hierin te begrenzen door uit te leggen dat ze even alleen moet spelen en dan ons eigen ding te gaan doen maar het werkt niet. Haar zeurend huilen (negeren we) gaat op een gegeven moment over in een woede aanval, incl. gooien met spullen en zichzelf slaan (negeren we) en daarna in enorm verdriet. Maar echt heel erg verdrietig. Dan ga ik haar troosten want ik kan het niet over m'n hart verkrijgen om haar dan nog steeds te negeren. Ik heb het wel eens geprobeerd maar ze stopt gewoon niet met huilen en als ik haar dan troost snikt ze ook nog zo een kwartier door; echt verdrietig dus en geen toneelstukje.

We laten haar eigenlijk altijd helpen bij alles wat we doen, maar bijvoorbeeld koken kan echt niet. Dan moet ze gewoon even zelf iets doen.

Heeft er iemand ervaring / tips?
Het gekke is dat ze als we boven zijn ze helemaal zelfstandig door alle kamers loopt en wel haar eigen gangetje gaat. Beneden dus echt geen seconde. Misschien een vorm van verveling? Maar nieuws speelgoed houdt haar aandacht ook niet vast...
Ze is een hele pittige overigens haha, dat krijgen we ook van het kdv terug..... en daar zit ze ook de halve dag op schoot bij een van de leidsters.

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A


reacties (13)    Verversen


  • E87

    Sommige kindjes hebben dit volgens mij gewoon. En zeker eerste kindjes!
    Je kunt ze een beetje leren spelen door eerst samen te spelen en dan proberen even weg te gaan. En als dat goed gaat belonen.
    Een kind zeggen dat het alleen moet spelen werkt doorgaans niet. Evt met koken in de stoel bij je in de keuken zetten? Of samen op het aanrecht, en laten helpen? Etenstijd was hier ook altijd lastig.

    Mijn dochter was ook geen speler. Werd vanaf 2,5 ofzo beter!
    Probeer het zoveel mogelijk te accepteren en te bedenken dat het een fase is.

  • Grace84

    Op die leeftijd was ons zoontje ook heel aanhankelijk. Koken is dan inderdaad een lastig moment.
    Ik zette hem in zijn kinderstoel in de keuken met iets te eten, speelklei, een boekje oid en intussen kletste ik tegen hem aan over wat ik kookte, wat we die dag hadden gezien, enz.
    Ik heb ook een keukenkastje ingericht waar hij in mag rommelen. Daar zitten plastic bakjes, dekseltjes, bidons, enz. in. En zijn speelkeukentje staat bij de ingang van onze keuken. Dus hij vermaakte zich ook weleens met dat kastje of zijn keukentje.

    Ik ging dus veel mee in zijn behoefte aan nabijheid. Een paar maanden later ging hij al veel meer zijn eigen gang en inmiddels (hij is bijna 2) kan ik probleemloos zonder hem naar de wc 😁

  • MNAZ

    Lijkt mij pittig zo jong al.
    Ik zou proberen om zoveel positieve aandacht te geven als het kan en als je ding moet doen dan haar opties geven wat ze kan doen.Wil je met de bal spelen nu? Of iets kijken etc
    Ik doe mijn zoontje van 2 jaar effe voor de tv parkeren(educatieve programma's)en dan kan ik rustig koken.

  • Lynn-

    Vindt ze iets leuk op tv/Netflix? Als jij kookt dat zij dan even een filmpje kijkt? Ik ben absoluut niet voor lange tijd achter een scherm, maar één moment of 2 per dag....

  • O.

    Herkenbaar en ik zou er gewoon in mee gaan, ze heeft je nodig. Deze fase kan heel frustrerend zijn ivm leren praten en lopen. M’n zoontje is nu 1 jaar en 8 maanden en sinds een maand of 2 gaat dit een stuk beter ☺️.
    Go with the flow 😻

  • Bosco

    Voorspelbaarheid, vertel wat je gaat doen en wat je in de tussentijd van haar verwacht. Gebruik een timer, dat ze het zelf kan zien of horen. Als het belletje gaat, mag je bij mama komen. Ik zou beginnen met 3 minuten. Bijvoorbeeld: ik ga even rustig koffie drinken. Kun jij even met speelgoed X dan kun je bij mij komen als het belletje gaat.

  • Mamavanbijnazes

    Heb je haar al leren spelen? Dus samen met een bal rollen tegen de muur, voordoen hoe je een toren bouwt of met een keukentje speelt biiv. Kinderen moeten dit ook leren namelijk net zoals zelf eten, drinken etc. Hier heb ik het keukentje in onze keuken staan zodat ze mij na kunnen doen. Samen maar toch ook weer alleen spelen

  • Assiral

    Ik denk dat het de leeftijd is hoor. Mijn dochter begon pas leuk zelf te spelen toen ze 2 was. Ze is nu 3,5 en speelt nog het liefst met één van ons. Elk kind is daar ook verschillend in.

  • MirtheDJ

    Ik herken het ook wel deels van mij dochter, die bijna 16 maanden is. Op de bovenverdieping vermaakt ze zich ook makkelijker, ik denk omdat we daar minder komen en dus "nieuwer" is. Ook het niet alleen spelen is hier een dingetje 😉
    Ik geef even mee wat ik probeer, maar of het werkt, geen idee hoor, maar hier voel ik me goed bij 😂
    Als ze zeurt om aandacht zeg ik haar op een rustige toon dat ik dat niet leuk vindt en dat ze zo niet krijgt wat ze wil, als ze dan ophoudt speel ik gelijk nog even met haar. Gaat ze door dan loop ik wat verder weg en negeer haar eventjes. Vaak gaat ze na paar minuutjes huilen haar bal pakken en dan komt ze die trots tonen en geef ik haar aandacht want ze doet het op de goede manier 🤪 Mijn idee is nu effe leren hoe ze op een positieve manier aandacht kan krijgen, daarna werken aan meer alleen spelen 😊
    Verder doet ze ook alles mee met mij 😅 Als ik stofzuig krijgt ze zo'n opzetstuk om mee te spelen, als ik was vouw mag ze met de kleding spelen en aangeven, als ik de vaatwasser uitruimt krijgt ze een houte lepel/spatel ofzo, ...... Als ik aan het koken ben en ze wil echt aandacht zet ik haar in de kinderstoel erbij, krijgt ze stukjes groenten om te proeven en evt wat potjes want dat vindt ze ook erg leuk. Het is heel vermoeiend en ik maak me er ook wel eens zorgen om "doe ik het wel goed?"
    Time will tell 😉
    Veel succes!

  • Jadis

    Ik heb een zoon van 5 waarvan ik dit wel beetje herken maar niet dat hij niet alleen kan spelen of vermaken maar meer de “aanvallen” die je beschrijft huilen daarna woede.
    Hij gooit ook met alles als iets niets lukt en word echt zo kwaad en krijsen en doen.
    Het enige wat wij nu nog doen is negeren.
    Niets anders hielp ook al die tijd/jaren.
    Op gegeven moment gaat hij op de trap of na z’n kamer dan huilt ie soms halfuur lang schreeuwen krijsen huilen maar ik ben dan hard en laat hem het zolang tot hij rustig/stil is.
    Dan praat ik met hem erover en gaan we verder.

    Voor het alleen spelen ect dus geen tips maar voor het huilen/krijsen woede negeren negeren negeren net zolang t nodig is op den duur word het echt minder.

  • MNAZ

    Nooit naar laten kijken waar het vandaan komt?
    Lijkt mij voor hem en voor jullie heel frustrerend.

  • Jadis

    Oh jawel hoor sorry!
    Toen hij baby was ziekenhuis in ziekenhuis uit!
    Is helemaal nooit iets uitgekomen.
    Hij kreeg ook jaar therapie voor z’n lopen hij liep toen die 2.2 maand was pas maar therapie heeft daar niet toe geholpen maar gewoon geprobeerd toen hij psz ging leerde hij daar lopen van de kindjes was heel schattig haha!
    Hij is hoogstwaarschijnlijk wel autistisch..

  • Chudo

    Net mijn zoontje op die leeftijd hihi.
    Werd na een tijdje minder🙏 even lastige fase maar komt goed!
    Wat ik deed ws op een rustig moment alvast het eten voorbereiden zoals een ovenschotel zodat het rond eidn van de middag als hij het meest lastig was het alleen maar in de oven hoefde.
    Smiddags zette ik hem dan meestal in de kinderstoel erbij met wat te eten als ik aan het koken was

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50

3 leden zijn nu online
Aanmelden