Hoi dames, morgen ben ik 38 weken zwanger. Aftellen naar het grote moment. Ik kijk er zo naar uit 😍. Sowieso die hele bevalling, het lijkt me een prachtige beleving en dan eigenlijk onze kleine man ontmoeten. Na ruime voorbereiding in de vorm van zwangerschapsyoga voel ik dat ik er ook helemaal klaar voor ben.

Nu heerst ineens bij mij INEENS de twijfel. Wel of geen ruggenprik (of andere pijnbestrijding?)

Eigenlijk maak ik mij geen zorgen om de pijn, ben er heel relaxt onder. Maar, het wordt mijn eerste bevalling dus mogelijk onderschat ik het enorm? En, na een gesprek met mijn beste vriendin (die een hele positieve ervaring heeft met de ruggenprik) dacht ik, misschien moet ik dat ook maar gewoon doen? Het leek mij nog meer rust te geven, wetende dat die ruggenprik de pijn verzacht / mogelijk wegneemt. En zoals in de ervaring van mijn beste vriendin de baby er zo uit floepte☺️.

Tot dat ik mij ging verdiepen in de mogelijke risico’s. Ik ben echt geschrokken want voor mij is het ergste scenario de vacuümpomp..

Ik vertrouw heel erg op mijn eigen kracht. Ik geloof er heilig in dat ik die kleine man zelf naar buiten kan persen en zou het verschrikkelijk vinden dat die kracht afneemt door de Ruggenprik. Dat ik de controle verlies om het zelf te mogen doen.

Nu ben ik benieuwd naar jullie ervaringen. Deze neem ik graag mee, gewoon om bewust te zijn van de diverse scenario’s. Ook ervaringen zonder ruggenprik, of mogelijke andere pijnbestrijding (heb mij verder niet verdiept).

Maandag heb ik weer een gesprek in het ziekenhuis met een verpleegkundige. En donderdag met de arts om de inleiding te plannen. Uiteraard zal ik dit ook met hem bespreken.

Ontzettend bedankt voor het meedenken en jullie reacties🤗.

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A


reacties (118)    Verversen

1 2 3 4 5 6 7 8 9



  • Lauwiene

    Ik stond er net zo relaxt in als jij, maar ik heb na 35 uur weeën toch een ruggeprik gehad en dit was hemels! Dus zie vooral hoe het loopt, en het persen voelde ik prima door de prik heen dus het kan ook gewoon goed gaan 😊

  • IlseAnne

    Beide keren zonder pijnstilling bevallen, ik wilde graag thuis bevallen. Is beide keren gelukt. De eerste keer een enorme weeenstorm dus toen had ik er even geen zin meer in maar ik het moment dat de verloskundige weer kwam controleren starten de persweeen. Was in 90 minuten van 3 naar 10 gegaan. Bij de tweede wist ik wat ik kon verwachten en dat het na het breken van de vliezen heel heftig zou worden. Maar omdat ik nu wist dat het snel zou gaan kon ik het beter aan. Nu in 40 min van 3 naar 10 gegaan.
    Ik vond het prima te doen zonder. Op het moment zelf natuurlijk niet maar achteraf gezien wel en was ik blij dat ik lekker thuis heb kunnen blijven. Mochten we voor een derde gaan wil ik het weer zonder proberen.
    En mijn bevallingsplan? Daar stond enkel in thuis op de baarkruk. Zo niet zien we wel weer verder 🤣. Je kunt het toch niet plannen

  • Chudo

    Mijn eerste is in het ziekenhuis medisch geboren en heb ook een ruggenprik gehad na een paar uur weeenstorm.
    Het hielp wel eventjes maar ik kijk er niet positief op terug.

    2e bevalling wilde ik ook een ruggenprik maar op het moment zelf besloten thuis te blijven omdat alles zo voorspoedig ging. Het was een prachtige makkelijke bevalling!

    Ik zou gewoon afwachten hoe je denkt als alels begonnen is.

  • JustAMom

    Ik zou alle opties open laten. Iedere bevalling is anders. Bij de eerste vond ik de pijn wel te doen. Toen de weeën heftiger werden heb ik een pethidine prik gehad. Daarmee kwam ik in mijn eigen wereldje en heb ik veel van de bevalling 'gemist'. 3x vacuüm gehad, niks van gevoeld (voor m'n man en het hele medische team waas het heftiger; er stond 7 man om mijn bed). Uiteindelijk met weeën naar de OK gereden voor een spoedkeizersnede. Vond ik ook nog wel te doen.
    Bij de tweede waren de weeën véél heftiger en lag ik te kronkelen van de pijn. Toen weer om pethidine gevraagd en ik zat de wijzers van de klok weg te kijken tot het ging werken (binnen een kwartier) maar het kwartier was nog niet om en toen kreeg ik zeer sterke persweeën. Toen had de pethidine ook geen nut meer eigenlijk. Ook dit kindje bleef hangen, dus ik moest weer naar de OK. Dit keer met weeënremmers, want anders was het niet te doen. Alsnog met vreselijke weeën over moeten stappen van bevalbed naar operatietafel en toen kwam de ruggenprik. ZALIG!!! Wat een bevrijding!!
    Maar ... nu, 9 maanden later, heb ik nog steeds een tintelende plek op mijn voet van de ruggenprik. Dat dan weer wel.

    Dus mijn advies: gewoon op je af laten komen!

  • Samballino

    Ik zweer erbij en raad het zeker aan!
    Ik heb een bevalling gehad van 18 uur waarvan 1 uur persen.
    17 uur lang weeën, meid dat moet je niet eens willen!
    Hierdoor heb ik rustig kunnen eten en even kunnen slapen.
    Slapen had ik echt nooit kunnen doen zonder die ruggenprik.

    Toen ik nog niet op m’n cm’s zat kreeg ik al die tijd nog een extra middeltje zodat de verdoving bleef werken, toen ik bijna op m’n cm’s zat werd deze uitgezet zodat ik m’n pers weeën ging voelen, & ik kan je vertellen die voelde ik naar 3 kwartier echt heeeeel goed!!

    Mijn kindje is ook gekomen met een vacuümpomp maar dat komt omdat die dwars zat en het moeilijk kreeg met ademen, hartslag en hij kreeg koorts erbij.
    Hij is mooi hersteld en z’n hoofdje heeft er helemaal niks aan over gehouden.

  • boterbloemen

    Na vier bevallingen kan ik je zeggen: je beslist in het moment zelf. Vooraf bedenken, plannen, noteren, afspreken, je gooit het allemaal zó overboord. Elke bevalling is anders, en je doet op dat moment wat op dat moment goed voelt of moet. Er valt niet te plannen of te vinden vooraf. En alles heeft risico's, je hebt zonder ruggenprik ook kans op een vacuümpomp. Je bepaalt sowieso nooit vooraf dat je aan de pinnstilling gaat, dat bekijk je gewoon op het moment.

    Hier 3x zonder pijnbestrijding en 1x met morfine. En 1x geroepen om een ruggenprik of wat dan ook, maar toen was ik al te ver. Kijk op alle vier goed terug. En nooit een knip, tang of pomp gezien.

  • Mijndraakjes

    Ik stond er met dezelfde gedachte als jij in. Ik kan het zelf, ik ga het doen. Heb het over me heen laten komen. Zonder pijnstilling overleefd, maar 2 prima bevallingen gehad ook. Weet niet wat ik had gedaan als ik het niet meer kon uithouden

  • Gertjuh

    Ik heb geen ruggenprik gehad maar wel een injectie met pijnstilling uiteindelijk.

    Bij mij werd ook van te voren gevraagd wat ik wilde en had gezegd dat ik niet perse negatief was over pijnstilling maar het gewoon eerst zonder wilde proberen en als het te heftig werd erom vragen.

    Dat was prima en zo is het ook gegaan. Ben blij dat ik het zo heb gedaan want uiteindelijk groot stuk op eigen kracht gedaan en toen het door een weeënstorm echt te heftig werd, kreeg ik pijnstilling. Was daarna in 45 minuten van 7 naar 10 cm. Ben blij hierom want uiteindelijk was een ruggenprik dus ook niet nodig geweest.

    Je weet ook nooit hoe de bevalling gaat lopen maar je kunt altijd tijdens de bevalling nog om pijnstilling vragen als het te heftig wordt (behalve als je bijna volledige ontsluiting hebt maar dan duurt het meestal niet zo lang meer). Andersom kan niet natuurlijk. Succes iig🍀

  • Evnh1990

    Dank je wel😘

  • Vicja

    Welke pijnstilling kreeg je tijdens de weeenstorm? Ik zou het ook graag zonder pijnstilling willen proberen, maar op moment van een weeenstorm dan ook geen uur meer wachten tot er een ruggenprik aan komt..

  • Gertjuh

    Ik weet het eerlijk gezegd niet meer goed wat het exact was maar het was iig een morfineachtige pijnbestrijder.

    Of je dit krijgt of een ruggenprik hangt wel af van hoeveel ontsluiting je hebt op moment van vragen. Als ik nog maar 5 cm had gehad was het toch een ruggenprik geworden.

    En ik wil je niet ontmoedigen maar bij mij duurde het nog bijna 3kwartier voor ik de pijnstilling kreeg, omdat de arts net iemand aan het hechten was🙈

    Ik heb ook aan de bel getrokken toen ik dacht: dit hou ik geen uren meer vol... ipv dat ik het op dat moment al niet meer kon volhouden (al werd het wel steeds zwaarder tijdens het wachten haha)

    Succes🍀

  • DebsterRoos

    Ik heb meerdere kennissen die verloskundige zijn. Vanuit hen de tip: "Heb een plan en wees flexibel". Je kunt in je bevallingswensenplan ook opties/scenario's beschrijven en dan weten de betrokken in elk geval wat jij wilt.
    Bij de 1e kreeg ik een spoedkeizersnede, plan kon vrijwel gelijk overboord; ik voelde me claustrofobies in mn eigen lijf - dus mijn ervaring met een ruggenprik is niet zo positief (hoewel dat een andersoortig ruggenprik schijnt te zijn).
    De 2e hebben we al onze wensen kunnen vervullen en was prachtig; ik wilde kijken hoever ik zou komen zonder pijnstiller - bleek bij aankomst in t ziekenhuis al 9 cm te hebben, dus die laatste cm kon ik nog aan 💪
    Bij de 3e ging t zo hard en wilde ze nog een infuus prikken, waarbij ik dacht "Pomp er gelijk een fles morfine in, want dit trek ik niet" - bleek dat ik al persdrang had, daar was helemaal geen tijd voor een plan; die baby wilde er gewoon uit.

  • Noortje28

    Risico’s op een kunstverlossing zijn veel groter bij een ruggenprik. Het persen is lastiger dan wanneer je geen ruggenprik hebt gehad. Daardoor vaker vacuümpomp, tang of knip nodig. Dat is een feit waar je niet omheen kunt. Andere kant is dat een ruggenprik bij een klein deel vd vrouwen écht nodig is. Het gros heeft angst voor pijn of te weinig vertrouwen in zichzelf. Als ik jouw verhaal lees ben jij goed voorbereid en sta je er nuchter in. Ik denk dat dat al de helft van het werk is. Mocht het toch tegenvallen (kind blijkt een sterrenkijker te zijn bijv of je hebt heftige rug/been weeën) dan kun je altijd deze keuze nog maken. Wat mij persoonlijk heel akelig lijkt is het moment vinden om dan geprikt te worden, stil te moeten zitten, voorover gebogen en dat terwijl je weeën hebt.... dan doe ik het toch liever met wat meer pijn en rust om mij heen. Goed puffen is essentieel, je maakt dan endorfine aan waardoor je een natuurlijke pijnstilling krijgt. Bij een ruggenprik maak je minder endorfine aan, wanneer de prik op stop wordt gezet (persfase) dan voel je dus vanuit het niets ineens weer alles. Je endorfine aanmaak loopt dan achter zeg maar.
    Een bevalling is gewoon niet te plannen. Rustig op je af laten komen en hopen dat je het zonder ruggenprik redden kunt. Zet m op!

  • Evnh1990

    Dan is idd exact het risico waar ik het over heb. Je begrijpt me goed zoals ik het lees. Bedankt voor je reactie, hier heb ik veel aan🤗!

  • Miss1991

    Bij mij was het niet zo dat ik ineens weer alles voelde hoor. Daar was ik ook bang voor dus dat had ik ook gevraagd maar ze zeiden dat het niet zo was, en het ging idd ook heel geleidelijk (bij mij dan).

  • Misssevda

    Ik heb het eerst zelf proberen te doen, stond zowiezo wel open voor de ruggenprik. Omdat ik zoveel pijn had, daalde ook het hartslagje van mijn dochter, dus moesten ze inwedig die ctg scan doen. Na een tijd heb ik het niet meer vol kunnen houden, ik moest steeds anders liggen omdat haar hartslag niet goed was. Toch voor eeb ruggenprik gegaan, verloskundige natuurlijk uitgelegd wat de risico's waren. De prik zelf was helemaal niet pijnlijk, ze hebben eerst een verdovend prikje gedaan, stelde helemaal niks voor. Ik voelde ook niks van de ruggenprik zelf of de vloeistof. Pijn was wel minder maar ik voelde nog wel wanneer ik een wee had. Terug op de kamer zei de verloskundige ook dat ik goed had gedaan om een ruggenprik te nemen, want het hartslagje was eindelijk goed en stabiel. Tijdens het persen voelde ik weer volop de weeën, maar het was even fijn om voor een uurtje te relaxen. Ik zou het zo weer hebben gedaan.

  • Brabbeltjes

    Ik stond open voor een ruggenprik, maar toen de verloskundige vroeg of ik naar het ziekenhuis wilde gaf ik aan het thuis prima aan te kunnen. In mijn geval ging dat ook goed. Eerste bevalling 4,5 uur over gedaan. Vanaf 8 cm echt wel heel pijnlijk, maar dat was maar kort. Geen persween gehad en voelde toen eigenlijk helemaal geen weeën tijdens het persen. Wel dat het kind naar buiten kwam, dat was voor mij het meeste pijnlijke wat ik ooit heb ervaren.
    De volgende bevalling kijk ik het gewoon weer aan. Zie het wel.

  • Ummh

    Ik wou altijd thuis bevallen zonder pijnbestrijding. Nou dat liep even anders haha.
    Werd ingeleid met 39 weken voor minder leven maar wou het nog steeds zonder pijnbestrijding doen.
    Ik kwam meteen in een weeenstorm en had been,rug en buikweeen. Ik kon het gewoon niet en heb een ruggenprik gevraagd. Geen enkel moment spijt van gehad

  • bekind

    Ik was vooral de eerste keer heel erg gebrand op een 'natuurlijke' bevalling zonder pijnbestrijding. Maar na aanhoudend heftige weeën (incl weeenstorm) gedurende 20 uur, wilde ik het liefst even 'dood' (rust dus ;). Nou dát kon natuurlijk niet, maar ze boden me wel een ruggenprik aan. Die het vervolgens niet deed omdat ik opeens teveel ontsluiting had. Bij nr 2 moest ik ingeleid worden. Ik had zoveel angst voor bevallen gekregen door bevalling nr 1, dat ik meteen om een ruggenprik heb gevraagd (huilend, dat wel, omdat ik nog steeds pijnbestrijding zag als 'falen'). De ruggenprik is toen verkeerd gezet, waardoor ik aan 1 kant alles bleef voelen. Maar wat was het een fijne bevalling! Ik had tenminste nog genoeg energie over om hysterisch blij te zijn met het wondertje dat ik aan het einde van de rit in mijn armen had. Hetgeen waar ik het meeste last van had, achteraf gezien, is de beeldvorming die in mijn omgeving heerste rond pijnbestrijding (heel erg pro-'natuurlijke' bevalling). Zo vroeg een toenmalige vriendin mij of ik niet het gevoel had, dat ik de bevalling niet helemaal zelf gedaan had.... Die opmerking vond ik zo erg, want uiteindelijk doe je het gewoon helemaal zelf en het is heus niet zo dat ik voor de lol om de ruggenprik vroeg. Daarnaast had ik wel (behoorlijk) pijn gevoeld aan 1 kant. De prik was gewoon nodig om het vol te kunnen houden. Ben erg blij dat die mogelijkheid er was!
    Bij nr 3 heb ik geen pijnbestrijding gehad, het was de meest makkelijke bevalling tot nu toe en ik had simpelweg geen pijnbestrijding nodig. Je weet gewoon niet hoe het loopt.... elke bevalling is weer anders. Het kan nodig zijn en het kan niet nodig zijn. Laat het zoveel mogelijk op je afkomen, zou mijn advies zijn. Uiteindelijk heb je het niet in de macht. Dat is wat deze controlfreak geleerd heeft in de loop van 3 bevallingen. Succes! Je kan het! Hoe dan ook ;)

  • Evnh1990

    Ah wauw. Een ruggenprik heeft niks met falen te maken in mijn ogen. Een kind op de wereld zetten is hoe dan ook prachtig en daar mag je altijd trots op zijn hoe het verloop ook is. Met of zonder verdoving. En zulke opmerkingen als jij omschrijft daar kan ik slecht tegen, heel vervelend, ga daar echt bovenstaan🙈. Enige waar ik enorm van schrok was het verhaal van een bekende, die door de Ruggenprik zelf geen persweeën meer voelde en ze daardoor dus een kunstmatige verlossing kreeg met alle gevolgen (inknippen, van achter naar voor gehecht, katheter voor een week, ontstekingen achteraf) van dien😣. Dat heeft mij voornamelijk aan het twijfelen gebracht.

    Maar, iedere bevalling is natuurlijk anders. Een ruggenprik biedt voor vele vrouwen juist zo’n fijne oplossing. Dus helaas weet ik het ook niet van te voren wat het bij mij zal zijn. Ik laat het op me af komen.

    Bedankt voor het delen van jouw ervaring! 🤗

  • bekind


1 2 3 4 5 6 7 8 9

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50