Ik wil jullie graag een persoonlijke vraag stellen. Mijn man en ik zijn bijna 8 jaar samen, en bijna 3 jaar getrouwd. Samen hebben we 2 dochtertjes van 2 jaar en 6 jaar. Onze relatie gaat op en af. Gisteravond hebben we samen heel goed gepraat en we geven onze relatie een laatste kans. We gaan er voor vechten om weer gelukkig te worden. Dit hebben we samen besloten. Maar nu is mijn vraag, wat houd jullie gelukkig in jullie relatie?
Bij ons is er een gebrek aan respect hebben en vertrouwen en intimiteit. We willen nog niet in relatietherapie, als het onszelf niet gaat lukken dan gaan we dit wel doen.
Hebben jullie tips voor ons hoe wij de liefde weer terug kunnen vinden? Bij ons zijn de kinderen het belangrijkste. En ruzie maken waar onze kinderen bij zijn is voor mij de druppel. Dit was dus weer opnieuw het geval.
-accepteren van elkaar dat we niet perfect zijn, ieder mens heeft zijn eigen nukken en ongemakken. Aanspreken moet zeker kunnen maar probeer elkaar niet te veranderen. - tijd samen, hier gaan de meisjes geregeld een nachtje uit logeren (gemiddeld één keer per maand). Even tijd voor elkaar, uitslapen, ongestoord lang kunnen praten -tijd voor onszelf, onze eigen hobby's en vrienden. - waardering voor elkaar uitspreken
Gebrek aan respect en vertrouwen is erg moeilijk om terug te vinden.. Ik denk in dat geval dat praten erg belangrijk is.. waarom is er geen respect en vertrouwen? Gebrek aan intimiteit is veel makkelijker om op te lossen.. soms moet je zin maken of de ander helpen om "in de mood" te komen na een relatie dipje.. maar simpele dingen als samen op de bank, samen douchen, spannende berichtjes sturen is een makkelijk en vaak goed begin om het weer wat op te frissen..
Mm.. moeilijk. Elke relatie heeft ups en downs. Er zijn ook momenten dat je niet gelukkig bent maar zorg ervoor dat jullie beiden groeien daaruit. Praat tegen je man vanuit de ik-vorm dus niet "je doet te weinig" maar "ik vind dat je weinig doet" en als een van de 2 boos word, weglopen. Laat de emoties bedaren en vervolgend weer verder praten, als de kinderen op bed liggen. Ik vind dat kinderen ook ruzie mogen zien tussen jullie, het moet alleen niet uit de hand lopen met schelden etc. Het leven is geen rozegeur en manenschijn.
Als je iets dwarszit, praat erover. Maar doe dit pas als je niet emotioneel bent, bijv hij doet iets waarom je boos word. Denk even na hoe je het brengt ipv gelijk "wat doe je nou!?"
Wij moesten voor het trouwen een cursus doen in de kerk. We vonden het nogal onzinnig. Maar ik heb er wel 1 ding geleerd. Het ging over liefdes talen. Er zijn er vijf. -Positieve woorden Complimenten en opbouwende woorden. Ieder mens houdt meer van positieve woorden dan van kritiek, maar mensen met de liefdestaal ‘positieve woorden’ zijn er extra gevoelig voor. -Tijd en aandacht Samen zijn, leuke dingen doen en aandacht hebben voor elkaars verhaal. Oprecht in elkaar geïnteresseerd zijn. Het is het waardevolle wat je iemand kan geven die deze liefdestaal spreekt. -Cadeaus Een bos bloemen met zorg uitgezocht of een zelf gemaakt cadeautje. Waar het geven van een cadeau om gaat, is dat je aan hem/haar denkt. Een aardigheidje kan genoeg zijn. -Dienstbaarheid Het lijkt op het eerste gezicht niet romantisch om de vuilnisbak buiten zetten, maar voor iemand die deze liefdestaal spreekt kan het meehelpen in de huishouding waardevoller zijn dan het ontvangen van complimentjes of een bos bloemen. -Lichamelijk aanraking Elkaars hand vasthouden, zoenen en omhelzen zijn allemaal manieren om liefde te uiten. Een knuffel, een zoen, een omhelzing, even elkaar aanraken. Het zijn krachtige middelen om de liefdestank van je partner te vullen als hij/zij deze taal spreekt. https://liefdestalen.nl/
Mijn liefdes talen zijn lichamelijke aanraking en tijd en aandacht. Ik voel mij geliefd wanneer mijn man de tijd voor mij neemt, al is het maar een paar minuten om in mijn ogen te kijken en naar mijn verhaal te luisteren. Zonder op zijn mobiel te kijken, met zijn handen te knakken en dergelijke. Een knuffel doet ook wonderen. Zo lang ik mij geliefd voel ben ik ook liever, kan ik meer hebben, wil ik mijn best blijven doen voor onze relatie. Zijn liefdes taal is dienstbaarheid. En raad eens waar ik een hekel aan heb om te zijn, jawel dienstbaar. Ik denk er bewust aan om regelmatig het eten klaar te hebben wanneer hij thuis komt. Een kopje thee voor hem te zetten. Door een kopje thee te krijgen voelt hij zich geliefd. Had ik dit niet geweten had ik hem plat geknuffeld (waar hij dus een hekel aan heeft) om op die manier mijn liefde te tonen, want zo voel ik mij ook geliefd. Maar hij 'spreekt' een andere liefdes taal. Dat was echt een eye opener voor mij. Het was goed voor onze relatie om erachter te komen wat onze eigen en elkaars liefdes taal is. Zo kunnen we bewust elkaars liefdes taal 'spreken'.
Bedankt voor het delen hiervan! Ik had dit nog nooit zo gelezen, maar ik denk dat hier zeker een kern van waarheid in zit. Het zet in ieder geval aan het denken en maakt je bewust van eventuele verschillen tussen partners en verschillende manieren van aandacht geven.
Graag gedaan! Ik twijfelde nog even of ik het wel zou delen, het is zo'n lang verhaal.
Vooral nu we een stuk minder tijd voor elkaar hebben door de kleine, is het voor ons extra belangrijk om er regelmatig aan te denken. Het schiet er zo makkelijk bij in. En voor je het weet voel je een (beginnende) afstand tot elkaar. Een relatie goed houden is niet makkelijk.
Bedankt voor het delen hiervan! Ik had dit nog nooit zo gelezen, maar ik denk dat hier zeker een kern van waarheid in zit. Het zet in ieder geval aan het denken en maakt je bewust van eventuele verschillen tussen partners en verschillende manieren van aandacht geven.
Ja mooi, ben het hier mee eens! Werkt voor ons ook goed, vaak verslonst het weer en dan scherpen we het weer aan. Mijn man laat zien dat hij van me houdt door dingen voor met te 'regelen' en op te lossen en kadootjes te geven. Maar ik wil het liefst gewoon een knuffel. Zo goed om dat duidelijk te hebben.
En geef elkaar idd ook ruimte voor eigen dingen. Heel belangrijk, heb je eigen hobbies en bezigheden.
Ik kook ook wel eens over, vaker dan mijn partner. En dan probeer ik het gesprek te stoppen en later erover te praten. Dan denk je vaak rationeler dan in het heetst van de strijd. Dan sta je op een soort auto pilot en kan het gebeuren dat je dingen zegt die je niet meent.
Hmm dat is een stukje van zijn zelf vertrouwen. Dat is heel moeilijk voor jou om iets aan te doen. Dat is echt aan hem om aan te werken.
Wat je zegt over s.e.x.pop zijn snap ik. Daar hoort gevoel bij, zeker zo samen in een relatie. Misschien een keer een spannende fantasie samen uitvoeren na een date night.. Of iedere willekeurig avond (maar let op dat de kids niet geshockeerd worden;-)).
Lastig lastig. Ik snap dat therapie een brug te ver is. Dat snap ik heel goed. Maar misschien toch eens naar kijken. Helaas zoals iedereen al zegt. Ja vooral vertrouwen en respect zijn erg belangrijk denk ik. Intimiteit hangt met die 2 samen. Misschien een keer tijd inplannen dat beide alles open op tafel gooit. Dingen die zijn gebeurd maar ook verwachtingen van de ander en van het leven samen. Misschien liggen die wel heel ver uit 1 wat zorgt voor verdeeldheid. Maar wie weet door ernaar te kijken kan je beide water bij de wijn doen en wat dichter naar elkaar komen. En kijk naar de dingen we je samen van houdt en probeer dat samen te doen om elkaar echt even aandacht te geven. Plan bijvoorbeeld een date night in 1x in de 2 weken ofzo. Zorg dat de kids ergens onder de pannen zijn en kook voor de ander. Of ga juist naar een luxer hotel even tijd voor elkaar.
Misschien heeft 1 van jullie t gevoel dat de ander heel erg boven op die persoon zit, terwijl dat niet zo bedoeld is.
De key is praten. Of je het nu eerst samen probeerd of naar een therapeut gaat.
Ik zou juist wel relatie therapie gaan doen, voordat dit weer “fout” gaat. Het is belangrijk om ook elkaar te zien/horen zonder de kinderen erbij. Mijn vriend en ik doen 1x in de zoveel tijd een middagje voor ons zelf, zonder kinderen. Wanneer we een ruzietje hebben, zeggen we erna sorry tegen elkaar. Wat gelukkig niet vaak voorkomt. We blijven vragen naar elkaar hoe de ander zich voelt, wat er gebeurd is die dag. Dus interesse in de ander houden. Wanneer wij op elkaar aan het mopperen zijn en we kijken elkaar aan, schieten wij eigenlijk al weer in de lach van kijk eens hoe wij nu doen🤦🏼♀️😂 Gun elkaar ook de tijd en ruimte om even wat aparts te doen. Ik hou er altijd rekening mee dat me vriend even rustig kan wandelen met de hond na werk, zodat hij alles even kan verwerken van de dag en rustig wordt. Hij laat mij altijd rustig douchen, want dat is mijn ontspanning van de dag.
Wij zijn ook bijna 8 jaar samen en hebben niet altijd de beste periodes gehad. Wat het voor ons nu op langere termijn goed maakt is dat we ervoor gezorgd hebben dat we voorzien in ons eigen geluk ipv te verwachten dat de andere ons gelukkig maakt. Voor ons beiden is dat nu bv gelukkig zijn in de job die we doen.
Therapie is sowieso niet slecht hoor. Zo te lezen willen jullie allebei effectief dat het goed komt, dus ik zou zoals de andere dames hier ook zeggen het een kans geven. Veel geluk. 🍀
Ik adviseer juist wel in relatietherapie te gaan. Vertrouwen is de fundering van je relatie. Als dat wankelt en blijft wankelen, valt het alsnog als een kaartenhuis in elkaar. Je geeft aan dat de kinderen de belangrijkste zijn. Betekent dit dat jullie jezelf wegcijferen? Ook dat is niet de bedoeling. Ook tijd voor jezelf is belangrijk.
Lastig als je elkaar niet vertrouwd. Vertrouwen, intimiteit, eerlijkheid en respect zijn namelijk belangrijk. Dat is belangrijk voor een goede basis. Ik denk dat een interventie/training/therapie wél verstandig is. Ik snap best dat je het niet wilt, maar ik denk dat het wel zinvol is. Weet waar je het voor doet. Maar als het écht niet meer gaat, accepteer dat dan. Wees ook duidelijk tegen de kinderen. Want anders kan het zijn dat zij zich onzeker of schuldig gaan voelen.
Mijn man en ik hebben geen problemen en die hoop ik ook niet te krijgen.
Oei... respect, vertrouwen en intimiteit zijn in mijn ogen toch wel de basis van een relatie. Ik zou dus wel in therapie gaan, want ik zou niet weten hoe je zelf weer die basis op moet bouwen
Begin juist nu met therapie nu er nog rek in zit... Als je te lang wacht, wil 1 van jullie niet meer. Juist om vertrouwen te herstellen en elkaar beter te zien en begrijpen, heb je vaak een derde persoon nodig om het veilig te houden. Dus zoek een relatietherapeut! Dat is het startpunt. Eerst de kern aanpakken. Van daaruit verder bouwen.
Ik denk dat het belangrijk is om vooral van elkaar te genieten. Er zijn zoveel slechte dingen in deze wereld, dat jullie blij moeten zijn met twee kinderen en elkaar. Elke 10 minuten ruzie zijn tien verspilde minuten. Het heeft geen nut , want over een half uur zal de ruzie over zijn... laat elkaar vrij , geef elkaar de ruimte en respecteer elkaars mening, doe ieder je eigen ding. Geef elkaar wat vaker een knuffel en vertel elkaar wat je mooi of leuk vind aan de ander. Je bent tenslotte verliefd geworden op elkaar, dat sprankeltje liefde zal er altijd zijn. Maar je moet er voor blijven werken. Staat iets jou of je partner niet aan in wat jij of hij doet? Loop even weg (vooral voor je kinderen), denk goed na over wat je wil ga zeggen en kom in alle rust terug om te praten. Zo kan ik nog wel even doorgaan haha. Ik denk altijd, sommige mensen zijn ziek of vechten voor hun leven of kunnen geen kinderen krijgen.. denk altijd aan wat je wél hebt en vecht daarvoor. Blijf vooral positief en geniet van alles, samen! Het leven is te kort om er niet voor te gaan. Jij hebt je eigen karakter, jouw man heeft dat ook. Je zal het nooit 100 % met elkaar eens zijn over dingen en je zal altijd een eigen mening hebben. En dat is heel normaal. Je wordt nooit samen een en dezelfde persoon. Ik hoop dat jullie er uit komen samen ❤️
Waarom geen relatietherapie? Liever te vroeg dan te laat! Er rust een taboe op maar dat is nergens voor nodig... wij hebben voordat we trouwden een ‘pre-marriage course’ gedaan, bijna al mijn getrouwde vrienden deden dat. Veel hebben tijdens hun relatie ook gesprekken met een coach, niet omdat hun relatie bijna ten einde loopt, maar gewoon een soort ‘apk voor je huwelijk’ hoe ze het noemen. Mijn tip: maakt echt tijd voor elkaar vrij. Geef elkaar de onverdeelde aandacht. Telefoon weg, lekker samen wandelen... praten met elkaar en niet jezelf voorop zetten maar die ander. Proberen hem te begrijpen en goed te luisteren naar wat hij zegt, ookal is het niet interessant. Mijn man zit in de bouw en zovaak luister ik naar verhalen over technische zaken die ik niet begrijp en ook echt niet boeiend vind, maar uit interesse voor hem vraag ik er toch naar en luister ik wel. We drinken elke ochtend samen koffie en eindigen de dag samen met cafeïnevrije koffie ;p. Sowieso 1x per week samen wandelen na het eten (met de kinderwagen mee) om te bespreken hoe het nu met de ander gaat etc. We zijn ook gelovig dus bidden/zingen ook veel samen, dat verbindt zooooo erg! Ga ervoor, zou zonde zijn als dit toch stuk loopt. Succes♥️
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A
reacties (26) Verversen