Heeft er iemand tips. Mijn zoontje van 4 praat non stop. Over het algemeen een hele stroom aan vragen en of opmerkingen. Afgewisseld met kijk hier, kijk hier. Op school of de opvang is hij eerder rustig en teruggetrokken. Eens je hem gaat halen begint hij te praten tot hij zijn bed in moet. Is het een of andere fase. Ik wil graag naar zijn verhalen luisteren en op zijn vragen antwoorden. Maar jeetje ik word er soms doodmoe van...
hahaha vind dat gekwebbel juist leuk met oudste zoon is nog steeds zo percies toen die klein was deed ie dat ook al n nog steeds en gaat maar door en door en door en zelf als die gaat slapen nog met zijn broertje de oren afkwebbelt
Geen tips, maar ik leef met je mee. Mijn dochter doet dit dus al sinds ze kan praten (1,5), is nu bijna 5. Vanaf het moment dat ze dr bed uit komt tot dat ze gaat slapen. Ze is gewoon heel nieuwsgierig en wil echt alles weten. Wij hebben het "kijk kijk" er aardig uit kunnen krijgen maar af en toe heeft ze periodes dat het weer terug is (1 penstreepje op dr tekening: kijk! En de volgende: kijk! Nee schat, ga nou maar kleuren, en dan laat je het pas zien als je klaar bent) en ze praat ook dikwijls dwars door gesprekken heen (Wij zijn nu even aan het praten, je moet je beurt even afwachten) dus wel duidelijk maken wanneer zij mag praten en wanneer niet. Op zich dus wel een tipje
We kunnen elkaar de hand schudden hoor! Dood vermoeiend en ik heb soms echt de neiging om mijn oordoppen in te doen.. ze praat om het praten soms echt dan slaat het allemaal nergens meer op. Dat willen luisteren naar verhalen ervaar ik ook zo maar nu zeg ik wel eens mogen mijn oren iets rust hebben? Ze gaan bijna piepen zoveel vragen stel je.
Wj hebben nu een " is het erg als ik...." fase. Tig op een dag. Soms zeg ik gewoon liefdevol dat het evn klaar is met de " is het erg" vragen. Hij gaat door als hij naar bed is . Hij wil soms nog wel drie vragen stellen als ik de deur dicht heb gedaan als ik niet zeg dat we die vragen even niet meer gaan stellen
ik herken het soms. Soms heb je gewoon even rust nodig in je hoofd. Wat je tegen je zoontje kan aan geven is nu is mama even ergens anders met haar hoofd en nu antwoord ik even niet. Eventueel dit aangeven met een timer etc. Begin met een minuut of 10?
Af en toe zeg ik ook nu ff zelf spelen mama is druk, dat helpt wel wat maar niet aldoor. Ik betrap mezelf er al door weer op dat ik dan toch reageer, ben zelf ook wel een prater.
Hier ook gehad toen mijn dochter 4 was.. was hier trouwens wel een fase. Heel vermoeiend dat wel haha. Ze is nu 5 en wordt wat minder maar kletsen doet ze nog steeds graag en vaak ook : mama kijk mama kijk.. en het liefste heeft ze dan ook dat je meteen kijkt. Wat natuurlijk niet altijd kan... tips niet echt.. ik liet haar haar gang gaan maar snap dat het vermoeiend is en en soms een beetje irritant.
Ooow hoort er bij. vooral lekker laten kletsen. Als je iets aan het doen bent kunt je wel zeggen " mama is even de afwas aan het doen als mama klaar is praten we weer samen" en dan leert je kindje op dat soort momenten mama even met rust te laten net als dat ze even stil moeten zijn als je met iemand anders praat.
Mijn dochter wordt ook wel eens boos dan inderdaad en dan zeg ik ook als je boos gaat doen stopt mama met praten. Nu herpakt ze zichzelf en probeert het opnieuw of gaat wat anders doen.
Ik geef wel altijd een reden waarom ik niet of niet direct reageer
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A
reacties (12) Verversen